Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

"Γιατί απεργούμε" - άρθρο του Γ.Γκαγκαλούδη

Ένα ενδιαφέρον άρθρο στο protagon.gr


Μάντης; Προφήτης; Όχι. Απλά Έλληνας μπασκεμπολίστας. Η δημοσίευση αυτού του άρθρου ήθελα να γίνει τον Ιούνιο άλλα πίστευα ότι όλα κάποια στιγμή τα πράγματα θα αλλάξουν... Δυστυχώς φτάσαμε Οκτώβρη και τίποτα δεν άλλαξε. Απλά χειροτέρεψε. Το ελληνικό μπάσκετ εδώ και πολλά χρόνια είναι στην εντατική, σε κώμα με μηχανική υποστήριξη από τους χορηγούς. Το καλώδιο, όμως, κοντεύει να βγει από την μπρίζα. Αποφάσεις γελοίες για εμάς, αλλά χωρίς εμάς.  

Νόμοι που έπρεπε εδώ και χρόνια να ψηφιστούν είναι στα συρτάρια. Παιδιά σε χαμηλές κατηγορίες ζούν με δανεικά. Γιατί; Για να κάνουν αυτό που έμαθαν και αγάπησαν από μικρά παιδιά... Αξίζει; Μάλλον όχι. Για αυτό λοιπόν το μπάσκετ κατάντησε για τους περισσότερους αθλητές χόμπι. Το πρωτάθλημα δεν θα αρχίσει επειδή απεργούμε. Μπορώ να σας πω χιλιάδες λόγους, πιστέψτε με. Θα αναφέρω μόνο τρεις σημαντικούς.  

Πρώτον, υπάρχουν 15 και 16 χρόνια αθλητές οι οποίοι είναι ανασφάλιστοι. Γιατί για όσους δεν γνωρίζουν, ασφάλιση υπάρχει μόνο στην Α1. Και ούτε λόγος να γίνεται για τα προβλήματα στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που παραμένει ουσιαστικά ανύπαρκτη.  

Δεύτερον, άμα πατήσει κάποιος τα τριάντα του κόβουν το μπάσκετ αφού απαγορεύεται να παίξει σε Β' και Γ' εθνική. Βλέπετε δεν είναι όλοι Γκάληδες να παίζουν Α1 και Α2.  

Τρίτον, χρέη. Ομάδες φούσκες - φαντάσματα που χρωστάνε ακόμα και στον σουβλατζή της γειτονιάς οι οποίες όμως παίζουν και υπάρχουν κάθε χρόνο! Πώς; Απάντηση καμία. Υπάρχουν και άλλα πολλά αλλά δεν μπαίνω στον κόπο να τα πω γιατί τίποτα δεν θα αλλάξει.  

Και φτάσαμε στην απεργία. Που σήμερα θεωρείται...τεράστιο έγκλημα για κάποιον που διεκδικεί το δίκιο του. Σε αυτή τη χώρα που τα πάντα τελούν υπο καθεστώς αναρχίας φταίνε όλοι οι πολίτες εκτός από τους καρεκλοκένταυρους. Για αυτούς τα πάντα είναι τέλεια και όλοι οι άλλοι έχουμε άδικο. Πιστέψτε με, δεν διαφέρουμε από τους άλλους, τους απλούς πολίτες.

Οι Έλληνες αθλητές των πολλών εκατομμυρίων είναι 30 ανάμεσα σε 5.000. Οι άλλοι; Δανεικά, εξώσεις από σπίτια που υποτίθεται πληρώνουν οι ομάδες, κάθε χρόνο δικαστήρια για τα δεδουλευμένα τους (Πότε θα τα πάρουν; Άγνωστο.). Η Πολίτεια πού είναι; Ο αθλητισμός είναι ένας καθρέφτης της κοινωνίας που κουράστηκε από τη σαπίλα, το ψέμα, τις υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια των πολιτικών. Έφτασε η στιγμή να αλλάξει κάτι... και μακάρι να αλλάξει. Ελπίζω ότι κάποιο αυτί θα ιδρώσει. Αν δεν μας ακούσουν και τώρα, τότε το μπάσκετ τελείωσε.  

* Ο Γιάννης Γκαγκαλούδης είναι επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Φέτος αγωνίζεται στο Μαρούσι. Εχει, επίσης, αγωνιστεί σε Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Αρη, Ρέθυμνο, Καβάλα, Δάφνη και Ρόμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: