Τα νέα του... ΑΝΤ-1

Προπονητολογίας το ανάγνωσμα, μέρος δεύτερο. Κι όλα αυτά ενώ το ματς στην Κυψέλη προσφέρεται σε ένα πολύ ωραίο ποσοστό για το "διπλάκι". Ρεπορτάζ για την ομάδα του Ηλία δεν αντέχω να κάνω, πόσο μάλλον να το "μεταφέρω" στο "μπλογκ"! Έλεος, καλύτερα να βλέπω την κυρία(βλ. φωτό). Ας σοβαρευτούμε.

Διάβασα στα 35 σας σχόλια - δυο - τρία είναι και δικά μου - πολλές και καλές απόψεις. Συμφωνώ για το θέμα του μπάτζετ, της σχέσης αυτού με την όποια επιλογή, όπως και με την "δυναμική" που έχει κάποιος προπονητής, όπως πολύ σωστά διάβασα σε ένα απ' τα τελευταία. Τι μπορεί να φέρει ένας προπονητής σε μια ομάδα...

Π.χ. ο Κακιούσης - τυχαίο εντελώς το όνομα - μπορεί άνετα να μιλήσει στον Ταπούτο, στον Παυλίδη, στον Δέδα, στον Παπαϊωακείμ. Ο Πεδουλάκης π.χ. έχει καλή σχέση με καλούς μάνατζερ, οπότε μπορεί πιο εύκολα να προσεγγίσει έναν... π.χ. Αντρέ Χάτσον ή έναν Σκούνι Πεν.

Ας μην το "πλατιάσουμε" όμως. Το "πακέτο" απαιτείται να είναι "φουλ". Όχι μόνο ταλέντο, όχι μόνο αυστηρός, όχι μόνο "ξύπνιος" στον πάγκο, όχι μόνο "όνομα στην αγορά", αλλά... όλα μαζί! Δυστυχώς. Ή τουλάχιστον να τα έχει σε μεγάλο βαθμό, ή έστω τα περισσότερα απ' αυτά.

Και προσέξτε, μιλάμε εντελώς υποθετικά, γιατί μπορεί ο Άρης του Χέρμπερτ που όλοι στηρίζουμε επειδή εκπροσωπεί τον θεσμό που λέγεται "προπονητής του Άρη", να κάνει αυτό που ορίζουν οι δυνατότητες του σαν ομάδα (το λένε και οι ψήφοι σας στο διπλανό γκάλοπ, άλλωστε). Να φτάσει στον ημιτελικό του πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό, με μειονέκτημα έδρας και εκεί να κάνει το... μπάμ! Μετά θα λέμε να μείνει; Εγώ θα το πω... Εσείς;

* Λίγα "μίντια" να γράψουμε; Δυναμώνει το "Μετρόπολις", κι άλλο. Οι "μεταγραφές" του πολύ "ηχηρές".

* Έξαλλοι είναι αρκετοί μπασκετικοί δημοσιογράφοι με έναν συνάδελφο τους που έγραψε πράγματα εναντίον... συναδέλφου. Πρώτη φορά είναι ή τελευταία; Αυτό αναρωτιέμαι... Αφού ο άνθρωπος είναι ψυχάκιας.

* Οι δηλώσεις του "Μάτζικ" Σταυρόπουλου έκαναν αίσθηση. Μόνο που ο Νίκος έκανε λάθος, πιστεύω, λέγοντας ότι "δεν πάω στο γήπεδο". "Άσε να πάμε εμείς, Νίκο, που και στα δύσκολα στηρίζουμε αυτό που αγαπάμε", θα μπορούσε να πει κάποιος ΠΑΟΚτσής. Πιστεύω ότι αν το καλοσκεφτεί, στην κατάσταση που είναι ο ΠΑΟΚ, θα μετανιώσει και θα πάει. Και δεν θα λέει "τι μπάσκετ είναι αυτό που παίζουμε" παραμονές αγώνα. Νίκο, να πας κι εσύ, και με χάλια μπάσκετ, τι να κάνουμε; Στα καλά πάνε όλοι, στα δύσκολα πάνε οι μάγκες...

* Ξεχάστε τη συγχώνευση με το Πανόραμα εσείς οι Ηρακλειδείς. Το "δίδυμο" είναι πιο κοντά με τη Λαμία. Τρίτη χρονιά στην Α2΄. Εντάξει, δεν πειράζει. Δική σας επιλογή ήταν...

Προτάσεις για προπονητή

Επειδή κάθε μέρα παίρνω καμιά εικοσαριά μέιλ για τον Χέρμπερτ, και δεν έχω τον ρόλο του υπερασπιστή του, αλλά αυτού που πρέπει να καταγράφει όσα βλέπει και να "πασπαλίζει" όλα αυτά με την προσωπική του άποψη, σας προ(σ)καλώ να προτείνετε εσείς τον... επόμενο προπονητή του Άρη.
Σημείωση: το παρόν σημείωμα αποτελεί μια προσωπική άποψη και μην βιαστεί κανείς να πει ότι "τα γράφει για να κάνει... κακό στην ομάδα"! Για όλα είναι ικανοί μερικοί...
Και για να σας βοηθήσω, σας παραθέτω και ορισμένα ονόματα που μου έρχονται τώρα που το σκέφτομαι...
1) Γιώργος Μπαρτζώκας: ανερχόμενος, διαβασμένος, νέος και διψασμένος. Δίπλα στον Γιαννάκη και στον Αγγέλου τόσα χρόνια, όλο και κάτι θα έμαθε για άμυνες. Οι 48 πόντοι δεν το λένε, η γενικότερη φιλοσοφία του το λέει.
2) Αργύρης Πεδουλάκης: με το μπάτζετ που έχει ο Άρης, ο Αργύρης μπορεί να φέρει ξένους "θαύμα". Είναι μαχητής και δουλεύει πολύ στην προπόνηση. Δεν αφήνει τους βοηθούς να κάνουν αυτοί την προπόνηση, όπως κάνουν οι περισσότεροι άλλοι. Και μερικοί... νεοσσοί!
3) Αντρέα Ματσόν: γιατί, τώρα είναι καλός; Σίγουρα θα είναι πιο έμπειρος απ' το τι σημαίνει Άρης, όπως είναι σίγουρο ότι θέλει να έρθει... Τα υπόλοιπα τα ξέρει ο κόσμος, τον έχει ζήσει και έχει κριθεί.
4) Λευτέρης Κακιούσης: είναι "ελεύθερος" και η παρουσία του μπορεί να βοηθήσει να έρθουν καλοί Έλληνες παίκτες. Αν αυτό είναι "συν" για κάποιον προπονητή για τον Άρη, είναι άλλο θέμα. Μετά τον Ηρακλή όμως, δεν τα κατάφερε ούτε στο Μαρούσι, ούτε στην ΑΕΚ. Έχει όμως ατού την άμυνα, και μαζί με τον "Νικόλ" μπορεί να ξανακάνει το σούπερ δίδυμο που είχαν στον Ηρακλή. Τότε που καμιά ομάδα δεν μπορούσε να περνά το κέντρο... Α, ναι - είχαν τον Διαμαντίδη και τον Ηλιάδη...
5) Πρώην: εννοούμε τους Σάκοτα, Αλεξανδρή, Ζούρο, Μπάρτον, Μαρκόπουλο, που ο καθένας έχει τα υπέρ του και τα κατά του. Ο πρώτος έχει κάτι που μας αρέσει - μιλάει με όλο το "λόμπι" το οποίο αρχίζει να ισχυροποιείται και πάλι. Ο δεύτερος έχει κάτι που επίσης μας αρέσει: έχει "καρύδια". Παλεύει σα σκυλί... Ο τρίτος είναι μοντέρνος, ότι κι αν σημαίνει αυτό... Ο Σούλης είναι καλός προπονητής και δεν θεωρούμε "πισωγύρισμα" την επιλογή του.
6) Ευσεβείς πόθοι: Αλεξάντερ Τριφούνοβιτς της Λιέτουβος, Φώτης Κατσικάρης της Παμέσα Βαλένθια, Παναγιώτης Γιαννάκης του Ολυμπιακού, Νέβεν Σπάχια (Ταού), Σέρτζιο Σκαριόλο (ξεφεύγουμε, σε λίγο θα γράψω και τον Βουγιόσεβιτς)
7) Εκπλήξεις(;): Ντιρκ Μπάουερμαν (ο γνωστός) της Μπάμπεργκ, Χένρικ Ντέτμαν (της Εθνικής Γερμανίας), Σάσα Ομπράντοβιτς (της Κολωνίας, ο Σέρβος φαλακρός πρώην γκαρντ), Μουράτι Ντιντίν (Τούρκος, στην Φρανκφούρτη), Λούκα Παβίσεβιτς (πρώην του Πανιωνίου, νυν της Άλμπα), Φρεντερίκ Φορτέ (Λιμόζ), Ερίκ Ζιράρ (Στρασβούργο), Ερμάν Κουντέρ (Σολέ). Από Ιταλία κάτι Σακριπάντι και κάτι Λάρντο, και κάτι Κάγια, Κάχα ή όπως αλλιώς θα είναι σοκ ακόμη και για τους ίδιους, αν χτυπήσει το κινητό τους και ακούσουν: "Hello, my name is John. GM of Aris Salonica, how are you?".
Αυτόν της Σιένα μπορεί να τον πάρει;
Άντε και τώρα καληνύχτα! Μία πήγε... Αύριο πάλι.
* Αν ξεχάσαμε κανέναν (σίγουρο), μπορείτε να προτείνετε. Το blog διαβάζεται ψηλά, πολύ... ψηλά! Πού ξέρετε, μπορεί να το διαβάσει κανένας μανατζερίσκος και να προτείνει τίποτα. Θα γίνει μάγκας (θα πάρει κανά ταληράκι) και εμείς θα κρατήσουμε τη δόξα! Προλάβετε...

Τι να πουν οι Παναθηναϊκοί;

Όταν γράφαμε ότι τα πάντα κρίνονται απ' το αποτέλεσμα, ορισμένοι διαφώνησαν. Δικαίωμα τους, φυσικά. Αλλά τώρα τι να πουν για τον αποκλεισμό του ΠΑΟ με 22 εκ. ευρώ μπάτζετ; Ότι έπαιζε καλό... μπάσκετ και ότι πήρε παίκτες εγνωσμένης... αξίας; Και βγαίνει ο προπονητής του και λέει ότι: "είχαμε πρόβλημα στη θέση του πάουερ φόργουορντ, μετά την απουσία του Τσαρτσαρή" αλλά και ότι "δεν περίμενα από παίκτες τόσο μεγάλης εμπειρίας να κάνουν τόσο κακές επιλογές", θα το περίμενε κανείς; Κι όμως όλα έγιναν... Κι αν γινόταν κάτι παρόμοιο εδώ, με ανάλογα δεδομένα, ακόμη στο γήπεδο θα ήταν οι ρεπόρτερ για τα "λαικά δικαστήρια" και τα "πηγαδάκια".
Κι ο Άρης δύο νίκες έκανε, με περίπου 2.5 εκ. ευρώ μπάτζετ και ο ΠΑΟ με... 22 έκανε τρεις! Δεν μπαίνουμε στον κόπο να κάνουμε σύγκριση, απλά παραθέτουμε γεγονότα.
Όπως γεγονός είναι ότι η διοίκηση του Άρη θα πρέπει να προβληματιστεί για την απουσία του κόσμου. Ο κόσμος ήταν ανέκαθεν η "βάση" για τον Άρη, τα τελευταία χρόνια ακόμη περισσότερο. Απορώ τι περίμενε για να έχει φέτος σε κάθε αγώνα στην Ευρωλίγκα σε κάθε αγώνα γεμάτο το γήπεδο; Παίκτες καλούς; Δεν είχε κι άσχημους. Αποτελέσματα; Δεν είχε κι άσχημα, τέτοια που να δικαιολογούν 1000 άτομα με τη Λιέτουβος Ρίτας, σε αγώνα που έστω μόνο με θαύμα διεκδικούσε η ομάδα πρόκριση! Εν κατακλείδι, εμείς θεωρούμε ότι η προσπάθεια του Άρη φέτος στην Ευρωλίγκα είχε τα καλά της, είχε και τα κακά της. Θεωρούμε, ίσως να κάνουμε λάθος στην άποψη μας, αλλά αυτή είναι, πως τα καλά είναι περισσότερα απ' τα κακά. Αλλά ίσως με γεμάτο φουλ το γήπεδο να μην έχανε απ' τη Φενέρ, που ήταν ο αγώνας "κλειδί" στους "16". Και είχαμε γράψει ότι πάει για τρεις νίκες, μέσα - έξω τους Τούρκους και μέσα τη Λιέτουβος. Και προκρινόταν...
Ο Άρης έμεινε εκτός συνέχειας, και οφείλει τώρα να ξαναβγεί τρίτος, τουλάχιστον. Να συνεχίσει χωρίς να δείξει σημάδια απογοήτευσης στο ελληνικό πρωτάθλημα, και φυσικά χωρίς να δείξει σημάδια αδιαφορίας, όπως με τη Λάρισα. Είναι ένας στόχος πολύ μεγάλος γιατί το να παίζεις για τρίτη χρονιά στην Ευρωλίγκα σημαίνει πολλά, πάρα πολλά!
Περισσότερα κι αργότερα, να δούμε και τον... Ολυμπιακό!

To τίμημα των πολλών ξένων

Δεν αρέσε σε κανέναν η ήττα του Άρη στη Λάρισα. 104 πόντους δε δέχεται μια ομάδα Ευρωλίγκα, έστω και σε κακή μέρα. Τους δέχθηκε όμως ο Άρης, εκ των οποίων οι... 22 στην παράταση! Τι δείχνει αυτό; Αδιαφορία; Μπορεί... Έλλειψη συγκέντρωσης; Μάλλον.
Κακή νοοτροπία, γενικώς; Σίγουρα... Το είπε ο Χέρμπερτ άλλωστε, δεν το λέμε εμείς...
Αλλά κατά τη γνώμη μου αυτό είναι το τίμημα που πληρώνεις όταν κάνεις μια ομάδα με πολλούς ξένους. Τα τυπάκια ξέρουν ότι πρέπει να παίξουν καλά στην Ευρωλίγκα και με τους μεγάλους της Ελλάδας. Είναι η λανθασμένη νοοτροπία που είπε ο Χέρμπερτ στις δηλώσεις: "δε χαμηλώναμε το σώμα μας για να παίξουμε άμυνα". Όποιος έχει παίξει μπάσκετ, ξέρει τι σημαίνει να παίζεις χαμηλά άμυνα, να λυγίζεις γόνατα και να ακολουθείς τον αντίπαλο όπου πάει, με το ένα... μάτι στη μπάλα και το άλλο στον παίκτη σου.
Ο Άρης προφανώς - και δε θέλω να σταθώ σε παίκτη συγκεκριμένα - δεν το έκανε αυτό, γιατί 22 πόντοι - επαναλμβάνω - σε 5 λεπτά παράτασης δείχνει ότι ήταν ή ανέτοιμος για μια τέτοια προοπτική στον αγώνα ή αδιάφορος, που δε θέλω να το πιστέψω, ή απλά κακός. Όπως και να έχει, ο αγώνας με τη Λιέτουβος Ρίτας πλησιάζει και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να πιστεύουν οι παίκτες ότι τελειώνει η σεζόν με την τρίτη θέση της κανονικής περιόδου στην Ελλάδα.
* Κάναμε λίγες ημέρες να τα πούμε, αλλά προσπαθούσαμε να ηρεμήσουμε μετά το κάζο στο... Ωραιόκαστρο, που είχαμε την ατυχία να δούμε από κοντά. Πάει το δίωρο...
* Και την άλλη μέρα το "Παλατάκι" είχε την... τιμητική του. Άλλη επιλογή κι αυτή...
* Ποιοι παίκτες θα φύγουν απ' τον Ηρακλή; Όλοι δε γίνεται, οι δύο ξένοι μπορεί...
* Τελικά ο Γκιλέσπι έφυγε απ' τον ΠΑΟΚ ή θα φύγει (κι) άλλος;
* Ποιος πρώην προπονητής αρθρογραφεί ανώνυμα σε γνωστή Κυριακάτικη εφημερίδα και γράφει διάφορα για τον Άρη; Τελευταίο που έγραψε αφορά τον... Μπαρτζώκα! Και ότι η Ολύμπια "βλέπει" Μπάρτον! Λέτε να ξέρει κάτι παραπάνω;
* Ποιος θα πάρει τη θέση του Πανοράματος, τελικά; Ή δεν ισχύει τίποτα;
* Γιατί έπαιξε ένα λεπτό στην παράταση ο Καλαϊτζής και συνολικά 23; Ο αγαπημένος μου Ντάριους είχε 4/11 δίποντα, 2/3 δίποντα, 3 λάθη και 1(!) ασίστ σε... 22 λεπτά. Πολυβόλο ο άτιμος.
* Ο Τσέρανιτς πόσα λεφτά παίρνει; Με 21 πόντους και 7 ριμπάουντ (όσα πήραν μαζί Μάσεϊ και Μότολα δηλαδή) δε δικαιούται ένα κατοσταράκι; Ο Κλιμαβίτσιους με 11 πόντους και 13 ριμπάουντ; Κανά εβδομηνταράκι; Να λείπουν οι συγκρίσεις, έτσι; Ο Τσέρανιτς έχει όντως 100 χιλιάρικα συμβόλαιο, ενώ ο Κλιμαβίτσιους παίρνει 120 χιλιάδες ευρώ, διετές συμβόλαιο, σύμφωνα με γνώστη της κατάστασης. Και έχει μπάι άουτ 70 χιλιάρικα και ατζέντη τον Καπικιόνι. Ντινγκ - ντονγκ!
* Ο Σούλης κι ο Λάππας κόντεψαν να κερδίσουν τον ΠΑΟΚ. Και πού είναι το περίεργο; Ποιον ΠΑΟΚ; με 4/23 τρίποντα έντός έδρας;

Μια πικρή διαπίστωση για τους... μη Αρειανούς

Καθόμουν και σκεφτόμουν τι ματσάρα θα δουμε πάλι το βράδυ. Ωραίο πράγμα το μπάσκετ, δεν μπορείς να πεις. Το ζεις, άμα το γουστάρεις, αλλιώς κάνεις "ζάπινγκ" και βλέπεις Καλομοίρα ή ακούς ραδιόφωνο, τους αντιμπασκετικούς άσχετους. Βράδυ Τετάρτης, βράδυ Πέμπτης και γι' αυτούς που έχουν καλά δορυφορικά συστήματα και βράδυ Τρίτης. Ματσάρες, Κίμκι - Μπανταλόνα, για παράδειγμα ή το σημερινό του Άρη...

Α, παρεπιπτόντως - τι έγινε με τον Πριτζιόνι; Τα γράφαμε και ορισμένοι "ξίνισαν", γιατί πίστεψαν ότι πλέιμεϊκερ είναι αυτός που δείχνει με το χέρι το "1" και δίνει την πάσα στον σούτινγκ... γκαρντ και στο... ελ (μεγάλες στιγμές). Άντε το πολύ να κάνει ένα - δύο τρίποντο και καμιά "μπούκα" με το κεφάλι κάτω, όπως ο Γιαννάκης... Ο Πριτζιόνι δεν είναι Πάρκερ, δεν είναι Νας, δεν είναι Κιντ. Είναι όμως τύπος που παίζει γρήγορο μπάσκετ, που βλέπει καλά το γήπεδο και αν χρειαστεί και ανάμεσα απ' τα... σώματα των αντιπάλων (σικ). Ο πρώτος αγώνας με δικαίωσε πολύ πικρά... Δώδεκα πικ εντ ρολ είχαν κάνει οι Βάσκοι, αν θυμάστε...

Ελπίζουμε ότι δεν θα έχει πρόβλημα και σήμερα η άμυνα του Άρη...

Τώρα που είπα πίκρα... Μια διαπίστωση έκανα βλέποντας τον Κόμπι Μπράιαντ στα βίντεο του ΝΒΑ - αν δεν είσαι φίλος του Άρη, τότε στο μπάσκετ δεν έχεις "στον ήλιο μοίρα". Αν είσαι φίλος του ΠΑΟΚ οφείλεις να δεις "πίσω" απ' τη "βιτρίνα", γιατί το ότι ήρθε ο Κουτλουάι δε σημαίνει ότι λύθηκαν όλα σου τα προβλήματα. Αν είσαι φίλος του Ηρακλή οφείλεις να έχεις επίγνωση της πραγματικότητας. Αλλά τη δεδομένη χρονική στιγμή και πιστεύω και για τα επόμενα 2-3 χρόνια μόνο ο Άρης θα "κρατά" ψηλά το μπάσκετ της Θεσσαλονίκης. Και μη νομίζετε ότι το λέω για "γλύψιμο" (μπλιαχ), αλλά γιατί οι αντικειμενικοί μη Αρειανοί θα παραδεχθείτε ότι έτσι είναι. Αλλά επειδή ίσως βαθιά μέσα σας (μας, τους) το έχετε ήδη καταλάβει, γι' αυτό και έχετε αποτραβηχθεί απ' τις ομάδες σας. Και τις έχετε αφήσει μόνες, στο έλεος του... Σαξώνη και του Πάππα. Τα λέμε το βράδυ!

Soutzouk... loukoum!

Τι ωραίο συναίσθημα να τους κερδίζεις πάλι εκεί. Δε χάνει ποτέ τη "μαγεία" του. Δεν είμαστε εθνικιστές, ούτε ποτέ θα επικροτήσουμε τέτοιες τάσεις (άλλο η αγάπη για την πατρίδα κι άλλο οι υπερβολές), αλλά μια νίκη εκεί είναι πάντα γλυκιά.
Ας αφήσουμε όμως τα "σάλια". Άργησα πάλι, αλλά βλέπω ότι για πολλούς από εσάς - εμάς - το αποτέλεσμα όσο γλυκό κι αν ήταν, ήταν αναμενόμενο. Καλή η Φενέρ, αλλά έπαιξε μπασκετάρα εδώ και κέρδισε τον Άρη, που έχει καλύτερους παίκτες. Και σε εκείνο το παιχνίδι όλα τους "έβγαιναν" και ο Άρης "κοιμόταν". Τώρα σε ένα παιχνίδι "στα ίσια", με φουλ κόσμο στο "Αμπντί Ιπεκτσί", ο Άρης χωρίς να είναι εξαιρετικός, κέρδισε καθαρά. Κι ούτε χρονόμετρα, ούτε φάουλ, ούτε καλάθια, ούτε σπρωξίματα. Κέρδισε και η Ταού, προκρίθηκε ήδη και τώρα ο Άρης θέλει ένα καλό "διπλό" εκεί. Ας βάλει τα... δεύτερα ο Βάσκος, προκρίθηκε, και έχει και τη Liga ACB μπροστά της. "Φερνάντο Μπουέσα Αρένα", κύριοι. Όποιος μπορεί να πάει, ας... πάει! Αυτά, το ματς το είδαμε, σήμερα όλοι θα πανηγυρίζουμε, αύριο, δηλαδή σήμερα, θα πούμε περισσότερα και για τον Χέρμπερτ... Εδώ σας θέλω!

"'Ελα, αγόρι μου"

Ο Σόλομον και ο Καλαϊτζής... Ένας μεγάλος "έρωτας", όπως τόσοι στον επαγγελματικό αθλητισμό. Μαλώνουν σαν τα μικρά παιδιά, χτυπάει ο ένας τον άλλον, σκουντιούνται (σικ), δαγκώνονται, δίνουν αγκωνιές, κλωτσούν. Χάνεις το ματς για να δεις αυτούς, πως θα κυνηγάει ο ένας τον άλλον πίσω απ' το σκριν.
Αυτοί οι δύο έχουν κάνει την έννοια του καυγά στο μπάσκετ παρωχημένη. Κι ο Γκάλης με τον Πρέλεβιτς έπαιξαν μπουνιές, αλλά αυτό ήταν. Πέντε λεπτά υπόθεση. Κι ο Σιγάλας με τον Γκαγκαλούδη είχαν τη "στιγμή" τους, αλλά μετά "μέλια" είχαμε. Αυτοί οι δύο είναι ασταμάτητοι - μαλώνουν επί... τρία χρόνια, όπου βρεθούν! Φανταστείτε να βρεθούν το καλοκαίρι... συμπαίκτες! Δε θα χάνω ούτε προπόνηση!
* Για το ματς ας μιλήσουν οι παίκτες κι ο προπονητής. Εμείς θα πούμε την άποψη μας, μετά...
* Ποιος πρόεδρος ομάδας Α2΄ έχει βγάλει την ομάδα του σε... πλειστηριασμό; Έλεος, όλα θα τα ζήσουμε σε αυτήν την μπασκετομάνα χώρα...
* Λέικερς - Σέλτικς στους τελικούς του ΝΒΑ. Τι σας λέγαμε; Τώρα το λένε και όλοι οι άλλοι... Καλό, πάντως...

Αντί για σχόλιο, επιστολή!

Ελπίζω ο φίλος μου ο Κωνσταντίνος, που είναι και συνονόματος (από ορθογραφία πώς πάμε;) να μη διαφωνεί με τη δημοσίευση της επιστολής που μου έστειλε "ηλεκτρονικά" σήμερα το απόγευμα, ημέρα Κυριακή, 2 Μαρτίου του σωτήριου έτους 2008 (γεροί να 'μαστε). Πιστεύω ότι κινείται στο "μήκος κύματος" του blog, και δεν τη δημοσιεύω για να "ενισχύσω" τις απόψεις μου.
Και για να μην μπερδεύονται κάποιοι - για μένα το σωστό ρεπορτάζ ομάδας γίνεται πάντα υπέρ της ομάδας. Ποτέ υπέρ προσώπων. Κυρίως παικτών και προπονητών. Τα παιδιά αυτά είναι επαγγελματίες και κάποια στιγμή θα φύγουν απ' την ομάδα. Η ομάδα θα μείνει και εγώ έχω υποχρέωση να ενημερώνω σωστά, με την άποψη να "πασπαλίζει" ενίοτε την επικαιρότητα, τον φίλαθλο που κι αυτός... παραμένει!
Και δημοσιοποιώ για πρώτη φορά το εξής: καλύπτοντας το ρεπορτάζ του μπασκετικού Ηρακλή επί 12 χρόνια έφτασα στο σημείο να μην έχω καλές σχέσεις με παίκτες που άλλοι "γλύφουν" για μια συνέντευξη, για μια φωτογραφία. Αλλά για μένα το ρεπορτάζ μου ήταν αυτό που προείχε κι όχι να γράψω αυτό που αρέσει στο "τάδε" παίκτη ή στον "δείνα" προπονητή. Δε μετανιώνω που άλλος μπορεί να κάνει μια συνέντευξη με τον "τάδε" και εγώ δε μπορώ. Εγώ έγραψα την αλήθεια, αυτό λέει η συνείδηση μου. Και δυστυχώς το λένε και τα γεγονότα. Ο Ηρακλής διαλύθηκε και αυτοί με τους οποίους δεν μιλάω (κλαψ...) μετρούν τα πλούτη τους και χαριεντίζονται (τοιουτοτρόπως) με τα "καλά παιδιά" της μπασκετικής δημοσιογραφίας. Παρένθεση ήταν αυτή, πάμε στην επιστολή του φίλου Κωνσταντίνου, χωρίς να "κόψω" λέξη. Κωνσταντίνε, σε ευχαριστώ...

"Κύριε Κούση,

Ονομάζομαι Κωνσταντίνος και θέλω να πιστεύω πως είμαι φίλαθλος αυτού του "καταρραμένου" αθλήματος που λέγεται μπάσκετ. Είμαι από αυτούς τους ακραίους, που όταν βλέπει την ασπρόμαυρη μπάλα του ποδοσφαίρου θέλει να την... "κάνει" με ελαφρά πηδηματάκια. Συγχρόνως, είμαι φίλαθλος-οπαδός τους Άρη και τους τελευταίους μήνες όπως γνωρίζετε, ζούμε μία παρωδία, και αναφέρομαι στην παρωδία της κερκίδας και όχι της ομάδας.
Είναι λοιπόν ο Άρης για 2η συνεχόμενη χρονιά στη διοργάνωση της euroleague, έχει περάσει στη φάση του top-16 με ρεκόρ νικών 7-7 (καλύτερο από πέρσυ και νίκες απέναντι σε Εφές (δις) και Μάλαγα) και ξεκινάει η 1η αγωνιστική μέρα με αντίπαλο την Ούλκερ και σο γήπεδο παρεβρίσκονται 3.000 (?) φίλοι της ομάδας. Τι να το κάνω εγώ?! Τι να το κάνει ο παίκτης που παίζει μέσα στο παρκέ?! Τι να το κάνει ο πρόεδρος της ομάδας που κάθεται απέναντί μου στα επίσημα και βλέπει άδεια καρεκλάκια περισσότερα από τον παρεβρισκόμενο κόσμο?! Που να ήταν και ο Jordi στο γήπεδο τι θα έλεγε... (η uleb δεν μας "βλέπει" πλέον με καλό μάτι...)
Μετά από 2 βδομάδες και αφού έχει προηγηθεί η μεγάλη νίκη επί του Παναθηναϊκού, έρχεται η ΤΑU των αστέρων και είμαστε δεν είμαστε 2.000 στο γήπεδο. Αυτό που με εκνευρίζει αφάνταστα είναι η τραγελαφική στάση του κόσμου, τόσο αυτών που δεν έρχονται στο γήπεδο και λένε τα δικά τους τόσο σε ράδιο-internet-καφενεία, όσο και αυτών που είναι στο γήπεδο και νομίζουν ότι είναι ο Pat Riley ή ο Ιωαννίδης. Είμαι μόλις 21 χρονών, και μπορώ να πω ότι έχω φτάσει σε σημείο να συγκρατώ τα νεύρα μου στο γήπεδο, όχι γιατί η ομάδα μπορεί να μην παίζει καλά, αλλά για να μην πιαστώ με κανέναν στα χέρια.
Εχω διαρκείας από τα 15-16 μου (όχι στο πέταλο..) γιατί αγαπώ τόσο το μπάσκετ αλλά συννάμα και την ομάδα. Πραγματικά μου αρέσει να παρακολουθώ μπάσκετ, ακόμα και αγώνες που δεν αγωνίζεται ο Άρης (να'ναι καλά το sport+ και το Νet) αλλά αυτή η κατάσταση πιστεύω επικρατεί μόνο στις τάξεις των φιλάθλων μας. Τέτοια αδιαφορία και προπονητολογία συγχρόνως πουθενά αλλού. Να'ναι καλά και υγιής ο ευλογημένος άνθρωπος που ακούει στο όνομα Τζεβελέκης που μας δίνει την ευκαιρία να βλέπουμε από κοντά παίκτες που βλέπαμε μέσα από μία οθόνη μόνο.
Διαβάζω τις απόψεις σας τόσο στην ιστοσελίδα της εφημερίδας, όσο και στο προσωπικό σας blog και πολλές φορές συμφωνώ μαζί σας και ελάχιστες διαφωνώ. Ενα σημείο που διαφωνώ καθέτως, είναι ο χαρακτηρισμός "κουτρουβάλας" που έχετε δώσει στον D-Wash, μιας και πιστεύω πως με σωστή διαχείρηση των δυνάμεών του μπορεί να κάνει πράγματα και θαύματα στο παρκέ, έχοντας όμως και τη βοήθεια του Καλαιτζή μέσα στην 5άδα (να παίζουν μαζί δηλαδή, μιας και η ομάδα ρολάρει καλύτερα έτσι...).
Συγνώμη αν σας κούρασα με το μεγάλο σε έκταση κείμενό μου, αλλά ήθελα να εκφράσω τον προβληματισμό μου. Θα τα ξαναπούμε τόσο στο blog σας (είμαι ο Κωνσταντίνος) όσο και μέσω mail.
Υ.Γ. Εχω και εγώ ένα προσωπικό blog ( www.basketofatsa.blogspot.com ) το οποίο μεταφέρθηκε, http://blogs.newhellas.gr/?p=27 .
Υ.Γ.2 Αν ανέβουν και τα Τρίκαλα, τότε στη Λάρισα του χρόνου πόσοι θα πηγαίνουν στο γήπεδο?! ένας ωραίος προβληματισμός που έθεσε ο Γιαννουλάκος στον αγώνα Άρης-Παναθηναϊκός, βρισκόμενος στην θύρα 8".
* Ως μόνη απάντηση για τον D-Wash, φίλε Κωνσταντίνε, είναι η απόδοση του στους αγώνες για τους οποίους χρησιμοποίησα τον χαρακτηρισμό. Κι άλλωστε "κουτρουβάλας" ήταν και ο Ρίβερς, αλλά ήξερε πότε να βάζει φρένο. Αυτά...
* Τρίτος ο Άρης. Περιμένω τις απόψεις σας και μη ρωτάτε για τον Καλάθη! Αμέσως να πάρουν τα μυαλά σας (μας) αέρα...

Θα δεχθεί τη μοίρα του;

Σκληρή πραγματικότητα αυτή της Πέμπτης... Ο Άρης κατάλαβε ότι έχει "πολλά ψωμιά" ακόμη για να φτάσει στο κορυφαίο επίπεδο. Με 1500 άτομα στο γήπεδο, τι να απαιτήσεις απ' τη διοίκηση; Να φέρει τον Κακιούζη; Το ένα εκατομμύριο που θέλει, ποιος θα το πληρώσει; Εγώ ή εσύ; Πώς να ζητήσω, εγώ ο δημοσιογράφος, απ' τον Τζεβελέκη να βάλει κι άλλο το χέρι στην τσέπη, όταν εγώ ο φίλαθλος δε βάζω το δικό μου πρώτα στη... δική μου; Ούτε ένα εικοσάρικο; Να πάω να δω Άρης - Ταου, μετά από νίκη επί του ΠΑΟ; Και μετά ζητάω μεταγραφές και προπονητή τον Ιβάνοβιτς; Με τι φόντα; Με 1500 και 2000 άτομα στο γήπεδο; Και γιατί να μην πάει στην Μπιλμπάο ο Ιβάνοβιτς που έχει 6500 διαρκείας και πάει να κάνει και την έκπληξη φέτος στο Ισπανικό πρωτάθλημα, λέμε τώρα. Πώς να ζητήσω απ' τον Δαμιανίδη να μου πάρει τον Νικ Καλάθη (χμμμ) όταν έμειναν μόνο οι φανατικοί και οι μπασκετικοί στο γήπεδο;

Στα αγωνιστικά θέματα, δε τολμώ να πιστέψω ότι ο Άρης έχει δεχθεί τη μοίρα του. Ότι δηλαδή έχει φτάσει σε ένα επίπεδο που να πηγαίνει να παίζει με τις μεγάλες ομάδες της Ευρώπης "για την... εμπειρία". Αυτό μου έδειξαν οι παίκτες με τους Βάσκους... Να δέχονται ότι οι άλλοι είναι καλύτεροι. Δε θυμάμαι άλλη ομάδα στο Παλέ να κάνει 8-10 καρφώματα στο καλάθι του Άρη! Πασάκια έπαιζαν Πριτζιόνι και Σπλίτερ. "Έλα εσύ, κάνε μου ένα σκριν, γύρνα προς το καλάθι, πάρε τη μπάλα, κάρφωσε την". Απλά πράγματα... Κι ο Μάσεϊ; Κι ο Μότολα; Και οι περιφερειακοί;

Και πάμε και στην τακτική, γιατί πολλοί μας είπαν ότι "προστατεύουμε" τον Χέρμπερτ. Κατά την άποψη μας, χωρίς να είμαστε προπονητές, ο Άρης έπρεπε να παίξει αλλιώς στο "πικ εντ ρολ" της Ταού. Το "έφαγε" μία, το "έφαγε" δύο, φτάνει. Έπρεπε να μην παίζει "τσεκ", να μη βγαίνει δηλαδή ο ψηλός του Άρη στον Πριτζιόνι, μετά το σκριν. Να μείνει στον παίκτη του, κι ας ρισκάρει το τρίποντο. Πόσα θα βάλει; Δύο; Δέκα καρφώματα και άλλα τόσα ελεύθερα σουτ βγήκαν απ' αυτό το απλό "πικ εντ ρολ". Δηλαδή 20-30 πόντοι. Με δύο τρίποντα; Έξι, άντε να βάλει τρία, εννιά... Άντε να κάνει και ένα μπάσιμο, να δώσει μια πάσα δίπλα, να πάμε στους 13-15. Απλά μαθηματικά... Ο Άρης έπρεπε να παίξει "πους" στο "πικ εντ ρολ" της Ταού, λέμε εμείς οι προπονητολόγοι... Μπορεί να κάνουμε και λάθος! Εσείς τι λέτε;

* "Διπλό" είναι το ματς στο Ελληνικό, την Κυριακή. Μην τρελαίνεστε με τον Πανιώνιο... (ψιθυριστά: ελπίζω να με δικαιώσουν οι παίκτες).

* Στο "Παλατάκι" θα πάνε οι ΠΑΟΚτσήδες επίτελους ή θα γίνει κανά "μπαμ" και θα τρέχουμε;

* Ηρακλής; Ποιος Ηρακλής; Πώς λέμε Τρίγωνα Πανοράματος; Καμία σχέση...

Ποια Ταού...

Με δίχρωμες μπάλες παίζουν στο Ισπανικό πρωτάθλημα. Μαύρο με πορτοκαλί, μάρκας ΝΙΚΕ, που έχει μια περίεργη όψη όταν μπαίνει στο καλάθι σου. Το έχουν νιώσει οι περισσότεροι αντίπαλοι της Ταού Κεράμικα - και όχι... Ταουγκρές όπως επιμένουν και τη γράφουν κάποιοι, ενθυμούμενοι προφανώς την ομάδα του Ραμόν Ρίβας - στα Ισπανικά γήπεδα.

Ομάδα που παίζει μπάσκετ που αρέσει. Γρήγορο, με άλει ουπ πάσες, με πολύ πικ εντ ρολ, με γκαρντ που σκοράρουν - Πλάνινιτς, Ρακόσεβιτς (αν δεν παίξει, θα'ναι δώρο) - με ψηλό που ξέρει να τελειώνει κάθε πάσα, τον φοβερό Σπλίτερ. "Γεμάτη" ομάδα, παίζει ωραίο μπάσκετ, ακόμη κι όταν χάνει!

Ο Άρης για να την κερδίσει, θα πρέπει να πάρει τα ριμπάουντ. Νούμερο ένα τομέας. Έτσι πας γρήγορα στον αιφνιδιασμό και τους βρίσκεις ψιλοκοιμισμένους, γιατί ούτε ο Πριτζιόνι, ούτε ο Πλάνινιτς είναι και τα πιο "σκυλιά" στην άμυνα. Ριμπάουντ, λοιπόν. Άρα; Τέρμα οι γκρίνιες του Μάσεϊ στους διαιτητές, καιρός να θυμηθεί ο Τέρι τα "μπλακ άουτ", γιατί μόνο με το ταλέντο δε γίνεται να παίρνεις ριμπάουντ και να βοηθήσουν ακόμη και οι κοντοί. Έτσι παίρνεται ένα ριμπάουντ, όχι περιμένοντας να έρθει η μπάλα στα χέρια μας. Εμείς πάμε στη μπάλα...

Επίθεση: το να βάλει πάλι ο Καλαϊτζής αυτά που έβαλε με την πρώην ομάδα του είναι δύσκολο. Αλλά όχι απίθανο. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο Άρης θα πρέπει να πιέσει τους κοντούς της Ταού αμυντικά. Να τους πάει μέσα στο καλάθι, να τους αναγκάσει να κάνουν φάουλ, να τους εκνευρίσει. Και οι δύο εκνευρίζονται - και ο Πριτζιόνι (Αργεντίνος γαρ) και ο Πλάνινιτς. Πλάβι γαρ... Ο Σπλίτερ δύσκολα κάνει πολλά φάουλ, ο Μακντόναλντ είναι πιο επιρρεπής, αλλά και πολύ δυνατός. Με λίγα λόγια, ο Άρης θα πρέπει να κάνει ένα ανάλογο του ΠΑΟ παιχνίδι για να κερδίσει. Και ο κόσμος θα πρέπει να είναι περισσότερος απ' ότι με τον ΠΑΟ για να υποστηρίξει την ομάδα...

* Πωλείται, λένε οι κακές γλώσσες, μια θέση ανόδου στην Α1΄ από ομάδα της Α2΄. Αληθεύουν τέτοια πράγματα;

* Δύσκολα θα γίνει συγχώνευση Λάρισας - Ολύμπια Λάρισας, όπως μαθαίνουμε. Οι "βυσσινί" δεν συγχωρούν κάποια πράγματα...

* Δυσκολεύουν τα πράγματα στο Πανόραμα. Οι παίκτες θα αρχίσουν να φεύγουν, λένε οι μάνατζερ τους, ο ένας μετά τον άλλον. Περίμεναν να κερδίσουν τον Ηρακλή, φαίνεται...

* Πρώτος ο ημίψηλος και μετά ο ψηλός. Και μετά ο Αθηναίος και πάει λέγοντας. Έτσι μαθαίνω, αλλά δεν μπόρεσα να βρω τους παίκτες για να το "διασταυρώσω". Αν κάνω λάθος, συγνώμη προκαταβολικά...

* Κυκλοφορεί ένα μέιλ στα δημοσιογραφικά κομπιούτερ που περιέχει ένα άρθρο ενός νέου συναδέλφου για τον Άρη, κι ένα άλλο, πιο πρόσφατο. Στο ένα "σκίζει" τον Χέρμπερτ και στο άλλο, οκτώ μέρες μετά, τον αποθεώνει. Μετά άδικο έχει ο κόσμος που μας ξεφτιλίζει;

Γράψτε εσείς...

Γράψτε εσείς τα συναισθήματα σας για τη νίκη του Άρη, ή ακόμη και τις ήττες ΠΑΟΚ, Ηρακλή, ΜΕΝΤ, ΑΕΛ. Εγώ θα γράψω το απόγευμα ή το βράδυ, αφού διάβασα δύο μέιλ τα οποία μου έκοψαν κάθε όρεξη που είχα πρωί - πρωί για να γράψω. Το ένα επέμενε για τις αλλαγές στην ομάδα, και το άλλο έλεγε για τον... Τέρι και ότι πρέπει να αλλαχθεί για να έρθει ένας ψηλός!
Περιμένω να δω τις δικές σας απόψεις, γιατί η δική μου "εξαϋλώθηκε" μετά από δεκάδες μέιλς, τηλεφωνήματα και μηνύματα όλη την εβδομάδα για τον κακό δρόμο που έχει πάρει ο Άρης. Σας περιμένω!

"See you" tonight!

Παιδιά, θα δούμε το ματσάκιον, και μετά θα αρχίσουμε μια νέα "βροχή" αναλύσεων και απόψεων. Όχι τίποτα άλλο, αλλά γουστάρουμε το μπασκετ...
Ελπίζω να είστε καλά, να περάσετε καλά μέχρι τις 17.00 και να εκμεταλλευτείτε τον φοβερό καιρό. Ελπίζω να μην το... κάνουν και κάποιοι άλλοι σήμερα, σε κλειστό χώρο!

"Σταύρωσον αυτόν"

Η αλήθεια είναι ότι άργησα... Όχι γιατί σκεφτόμουν τι θα γράψω, λίγο - πολύ ξέρετε τις απόψεις μου. Μέχρι να "κλείσει" η εφημερίδα όμως, παίρνει χρόνο, ιδίως στα εκτός έδρας παιχνίδια. Και τώρα που ξεκίνησα να γράφω, ώρα 00:14, ακόμη δεν τελειώσαμε. "Μαύρη" δουλειά η δημοσιογραφία, ξανασκεφτείτε το όσοι βλέπετε τους "τηλεαστέρες" και ονειρεύεστε μαύρες σακούλες γεμάτες εκατομμύρια. Έχει και τα καλά της, βέβαια, την ομορφιά της. Αλλά αυτά άλλη ώρα...
Έχασε ο Άρης απ' τη Λιέτουβος. Ποιος πίστευε το αντίθετο; Να σας πω ποιος... Αυτός που ό,τι και να γίνει, θα είναι Άρης. Άρης στα "σκατά", Άρης στα δύσκολα, Άρης με έναν πλέιμεϊκερ "κουτρουβάλα", Άρης με έναν "λίγο" προπονητή, Άρης με μια διοίκηση περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων. Άρης με 3500 προπονητές στο γήπεδα, στα ραδιόφωνα, στα τηλέφωνα και στα μέιλς.
Ευθύνες υπάρχουν πολλές και για μένα, περισσότερη ευθύνη έχει μια διοίκηση που διαλέγει έναν προπονητή, παρά ένας προπονητής που με "πέντε φράγκα" προσπαθεί να μαζέψει παίκτες. Οι επιλογές όμως είναι δικές του, οι περισσότερες.
Ο Χέρμπερτ, λοιπόν, δεν πέτυχε στη διαχείριση του υλικού, δεν μπόρεσε να τους κάνει να παίζουν κοντρολαρισμένα στην επίθεση. Δεν έχουν... σύστημα κάποιες φορές, έτσι μου μοιάζει, όταν παίρνει τη μπάλα ο "άσος" και περιμένει ένα απλό σκριν στην κορυφή για να κάνει "ντράιβ" και να πετάξει τη μπάλα έξω σε κάποιον θεωρητικά ελεύθερο. Δείτε το πρώτο ημίχρονο και προσέξτε σε πόσες επιθέσεις κάνει "σινιάλο" ο Ουάσιγκτον για σύστημα επίθεσης. Δείτε πόσες φορές πήρε τη μπάλα, πρώτα αυτός, μετά στην άλλη επίθεση ο Ηλιάδης, μετά ο Τσαλδάρης και μετά ο... Μάσεϊ. Χωρίς σκριν, χωρίς κίνηση, χωρίς πικ εντ ρολ. Ακόμη κι εκείνο το απαρχαιωμένο σύστημα που έπαιζε ο Καστλ με τον Σιγάλα, που έβγαινε κάτω απ' το καλάθι μόνος ο Καστλ, τελείωσε. Δεν το ξαναείδαμε.
Και στην άμυνα; Εκεί φαίνεται το αληθινό πρόβλημα του Άρη. Αδιαθεσία. Απάθεια. Ακινησία. Άνευροι όλοι. Μόνο ο Καλαϊτζής και κάποιες φάσεις ο Μάσεϊ. Ο Τέρι χρεώθηκε ένα ανύπαρκτο φάουλ, οι διαιτητές έπαιξαν ένα ρολάκι. Εκεί που μείωσε στους 9, έδωσαν ένα ανύπαρκτο φάουλ στον Καλατζή, έδωσε... τρεις βολές και τεχνική ποινή στον Χέρμπερτ. Να είμαστε δίκαιοι, παιδιά. Αυτά να τα βλέπουμε. Ήθελε 3.42΄΄ για να λήξει και ήταν 9-10 πόντοι. Πέντε βολές και "γεια σας".
Πάμε στην επόμενη μέρα... Δε θα ήθελα να είμαι στη θέση του Γιάννη του Δαμιανίδη. Για τον πρόεδρο δεν μπορώ να πάρω όρκο. Όταν είσαι πρόεδρος του Άρη και δημοσίως λες ότι: "θα κρατήσουμε και του χρόνου τον Χέρμπερτ ("Αθλητικό Μετρόπολις"), ενώ έχεις κάνει 5 ήττες και έχεις μπροστά σου πολύ δύσκολο πρόγραμμα, τότε... εσύ ξέρεις! Όταν χάνεις απ' τη Λιέτουβος, λογικό είναι να φοβάσαι και μετά για τον αγώνα με τον ΠΑΟ, και μετά με την Ταού και μετά με τον... Πανιώνιο! Και λες ότι θα τον κρατήσεις; Εσύ... ξέρεις.
Φαντάζομαι πόσα τσιγάρα έχει καπνίσει ο Γιάννης τέτοια ώρα. Και πόσα τηλέφωνα έχει πάρει και τον έχουν πάρει. Ελπίζω να μην ακούει και στα ραδιόφωνα τι γίνεται, πόσο μάλλον στα σάιτ, στα φόρουμ και στα... μπλογκς!
Ελπίζω να πάρει τη σωστή απόφαση, εγώ παρά τα όσα μου είπαν καμια... δεκαριά που με πήραν τηλέφωνο στην εφημερίδα και οι άλλοι δέκα που μου έστειλαν μέιλ με τη... λήξη του αγώνα, δεν πρόκειται να κάνω κάτι για να τον... επηρεάσω. Εγώ θα καταγράψω την απόφαση του, όπως και το αποτέλεσμα της. Καληνύχτα και καλή τύχη!

Υπομονή!

Καλημέρα σε όλους, ξέρω ότι έχουμε καθυστερήσει να ανανεώσουμε το "μπλογκ", αλλά πιστεύω ότι αξίζει ο κόπος! Μέχρι το βράδυ κοιτάξτε να περάσετε καλά, ασχοληθείτε με ό,τι σας αρέσει (ακόμη και με την απέναντι που πίνει καφέ με τη φίλη της), κοιμηθείτε το μεσημέρι μια ώρα και πιείτε έναν καλό καφέ το απόγευμα. Οκτώ και τέταρτο αρχίζει το ματς, δέκα και τέταρτο θα έχουμε να πούμε πολλά... Άντε έντεκα, γιατί έχουμε κι εφημερίδα!
Υ.Γ.: Τα σχόλια σας - όλοι μπορείτε να συμμετέχετε και να διαβάσετε των άλλων στα προηγούμενα μας σημειώματα - έχουν όλα μια "βάση" επιχειρηματολογίας. Τα πάντα όμως εξαρτώνται απ' το αποτέλεσμα. Αν, για παράδειγμα, ο Άρης κερδίσει σήμερα (και ποιος μου λέει εμένα ότι δεν μπορεί να το κάνει, αν πιάσει απόδοση π.χ. Εφές;), αυτόματα ο Χέρμπερτ γίνεται καλός προπονητής; Γιατί σύμφωνα με τις ψήφους σας στο "διπλανό" "γκάλοπ" αυτός φταίει περισσότερο. Αν κερδίσει τον ΠΑΟ την Κυριακή, στο Παλέ, που θα είναι η πρώτη ήττα του φέτος στην Ελλάδα, θα είναι καλός προπονητής; Ή η ομάδα θα έγινε ξαφνικά καλή και πάλι;
Υ.Γ.: Σύμφωνα με ανθρώπους του Ηρακλή, ο Ιωαννίδης τους προέτρεψε να τα βρουν με τον Άρη για το θέμα του Σοφοκλή. Και να πάρει ανάσα από εκεί το ταμείο τους. Άποψη μου: λάθος του Υφυπουργού. Σε τέτοιες περιπτώσεις ρωτάς για να ενημερωθείς, δεν προτρέπεις...

Το "αύριο" πιο δύσκολο απ' το "σήμερα"

Ποιος Χέρμπερτ; Απ' το βράδυ χθες ο Καναδός έχει το "πρώτο τραπέζι" στα σχόλια όλων. Όχι άδικα. Φαίνεται ότι κάτι δεν πάει καλά μέσα στα αποδυτήρια. Έχουμε γράψει - πρώτοι (...) - ότι ο ένας διαμαρτύρεται συνεχώς στους διαιτητές, ο άλλος έχει το μυαλό του στο... ΝΒΑ (ποιο μυαλό;), ο τρίτος είναι πολύ χαμηλών τόνων και ότι οι Έλληνες δεν "νιώθουν" πολύ καλά. Εμείς δεν έχουμε σκοπό όμως να "τινάξουμε στον αέρα" την προσπάθεια, θα κάνουμε όμως κριτική μπασκετική και θα τη μοιραζόμαστε μαζί σας, κι εσείς μαζί μας. Κι όλα μαζί τα σχόλια θα "φτάνουν" εκεί που πρέπει και ελπίζουμε ότι κάτι θα αλλάξει...

Πάμε στο προκείμενο - να φύγει ο Χέρμπερτ. Ε, και; Βγήκες τρίτος. Μήπως μπορείς παραπάνω; Απέδειξε το και με αυτόν τον προπονητή, εσύ ο παίκτης. Προπονητής δεν υπήρξα ποτέ (μόνο μία φορά σε έναν εργασιακού πρωταθλήματος αγώνα κι αυτή "κουτσουρεμένη"), παίκτης σε ερασιτεχνικά γήπεδα ναι (στέναξαν τα καλάθια ή μάλλον τα... στεφάνια). Πώς μπορεί ένας παίκτης να μην παίζει σύμφωνα με τις δυνατότητες του; Όσο "στόκος" (σικ) κι αν είναι ο κάθε προπονητής. Δηλαδή, παράδειγμα:

- πώς γίνεται να είσαι παίκτης Ευρωλίγκα και να μην κάνεις "μπλοκ άουτ" στον... Σίμτσακ. Θεμελιώδης αρχή στην άμυνα, ο Μάσεϊ και οι άλλοι μάλλον την ξέχασαν.

- πώς γίνεται να βάζεις καλάθι και μέχρι να γυρίσεις, κοιτάζοντας δεξιά κι αριστερά, να δέχεσαι αιφνιδιασμό. Άλλη θεμελιώδης αρχή.

- πώς γίνεται ένας παίκτης να σου "βάζει" 23 πόντους σε 29 λεπτά συμμετοχής - ο Κυρίτσης - κι εσύ να έχεις μια απ' τις καλύτερες (...) περιφερειακές άμυνες και πήρες κι έναν παίκτη για να σου δώσει ενέργεια στην άμυνα.

Δεν θέλουν προπονητή όλα αυτά, αλλά πάμε και στα του προπονητή...

- πώς γίνεται να έχει παραγκωνίσει έναν παίκτη όπως ο Ηλιάδης

- πώς γίνεται να μην παίζει ένας παίκτης που λέγεται Μπόισα και που είναι πιο "ευρωπαϊκό" το παιχνίδι του απ' του Τέρι, που έχει μεν δυνατότητες, αλλά τις ψάχνουμε να τις δούμε...

- πώς γίνεται οι παίκτες να έχουν ένα απλανές βλέμμα, μια απάθεια, μια έλλειψη ομοιογένειας, να μη δίνουν ο ένας το χέρι στον άλλο (πολύ σημαντικό αυτό στο μπάσκετ), να φαίνεται ότι παίζει ο καθένας για την πάρτη του.

Αυτά, και άλλα τεχνικά, που ξέρετε ότι δεν μας αρέσει να "τα πιάνουμε" (ίσως απ' το καλοκαίρι που θα πάμε στη σχολή προπονητών!), είναι όντως θέμα προπονητή. Οι πέντε συνεχείς ήττες είναι (και) θέμα προπονητή.

Σκέφτηκε κανείς όμως το βράδυ της Κυριακής την "επόμενη μέρα" του Άρη; Ακούσατε τις δηλώσεις Τζεβελέκη; Τι θα γίνει με την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου; Ο Άρης θα βγει, όπως όλα δείχνουν, και πάλι τρίτος. Πάλι στην Ευρωλίγκα. Και τι γίνεται το καλοκαίρι; Το σκεφτήκατε; Πού θα βρεθούν τα λεφτά για να κάνεις κάτι καλύτερο απ' ότι φέτος; Πώς θα κρατήσεις τον Μάσεϊ; Ποιος παίκτες θα πάρεις και με τι; Με χίλια Διαρκείας; Με πέντε χορηγούς; Με αυτά τα δεδομένα ποιον προπονητή περιμένεις να πάρεις; Τον Σκαριόλο; Με τι μπάτζετ; Με δύο εκατομμύρια, άντε τρία; Θα τα πούμε και το απόγευμα...

Everybody has one!

Καλημέρα σε όλους!

Η δημιουργία ενός "μπλογκ" (...) για το μπάσκετ δίνει τη δυνατότητα σε όλους μας για να καταθέτουμε σκέψεις και απόψεις. Αυτό σκέφτηκα να κάνω κι εγώ και να μπορέσω έτσι να μοιραστώ τις απόψεις μου μαζί σας. Όπως γίνεται και στην εφημερίδα, έτσι κι εδώ...

Δε σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνούμε σε όλα, φίλοι μου. Δε σημαίνει ότι όλα πρέπει να είναι "άσπρα" και για μένα και για εσάς.

Ένας φίλος σχολιάζει τον "κουτρουβάλα" και λέει ότι έδωσε 5 ασίστ και άλλες τόσες σε συμπαίκτες του που αστόχησαν. Έχω μια συγκεκριμένη άποψη για τον παίκτη Ουάσιγκτον. Εσείς έχετε τη δική σας. Στο τέλος θα κριθεί ο παίκτης, η ομάδα, ο προπονητής, η διοίκηση. Εκ του αποτελέσματος. Γιατί να παραθέσδω ένα σωρό επιχειρήματα για να "πείσω" όποιον έχει άλλη άποψη; Δεν θα γίνει, στην Ελλάδα ζούμε, ξέρουμε πως αλλάζει κάποιος άποψη. Και στόχος μου δεν είναι αυτός. Δεν είναι να σας αλλάξω την άποψη για τα θέματα του μπάσκετ. Όσο συμφωνούμε, είναι καλό. Αν διαφωνούμε, είναι καλύτερο. Γιατί έτσι σκέφτεσαι και την άλλη πλευρά, λες "μήπως είναι έτσι, να το ξαναδώ;". Ένας άλλος αναφέρεται στο θέμα Ράιτ σε σχέση με το σχόλιο μου για την προσωπικότητα των παικτών και του προπονητή. Δεν καταλαβαίνω τη σχέση - το θέμα Ράιτ αποτελούσε μια είδηση την οποία σχολιάσαμε τότε και τελείωσε εκεί. Η προσωπικότητα του προπονητή και των παικτών κρίνεται καθημερινά, απ' τους αγώνες, απ' τις προπονήσεις, απ' τις δηλώσεις, απ' τα πάντα (καλώς ή κακώς). Αυτά για τώρα, τα υπόλοιπα το βράδυ, μετά το ματς με την ΑΕΚ... Καλημέρα και πάλι!

Η αυτοκριτική του Χέρμπερτ

"Δεν μου αρέσει ο τρόπος που παίζουμε εδώ κι έναν μήνα" είπε ο "Γκόρντι". Τι να πει κανείς γι' αυτή τη δήλωση του προπονητή; Να πει ότι άρχισε την αυτοκριτική; Μάλλον. Να πει ότι κατάλαβε ότι κακώς έφυγε ο Καστλ, που μετά τον Δεκέμβριο άρχισε να θυμίζει τον καλό Καστλ; Δύσκολα. Να πει ότι φταίει για όλα η... διαιτησία; Ευτυχώς, δεν το έκανε αυτό. Να πει ότι φταίει ότι η νέα επιλογή στη θέση του παππού Τερέλ "ακόμη ψάχνει τα πατήματα της" (όπως πολλοί γράφετε στις απόψεις σας);
Ο Γκόρντον θα πρέπει να μας πει τι γίνεται και η ομάδα "κολλάει" σε μια ζώνη, όπως έγινε και με την Ούλκερ, όπως έγινε και με τις άλλες ομάδες, με τη Μακάμπι, με τον Ολυμπιακό. Εδώ παρένθεση: προσέξτε, βέβαια, ποιες ομάδες αναφέρω. Όχι τον Ιωνικό Λαμίας του Μπάνε-ποτέ-δεν-πρόκειται-να-μαθω-άρα-και-να-διδάξω-αμυνα-Πρέλεβιτς; Μακάμπι και Ολυμπιακό. Ναι, και Ούλκερ, η οποία εμένα - προσωπικώς - ποτέ δεν μου άρεσε ως ομάδα. Πες μας, λοιπόν, βρε Γκόρντι, που τόσο σε στηρίξαμε και θα σε στηρίξουμε (γιατί είσαι προπονητής του Άρη, όπως στηρίζουμε κάθε "θεσμό" σε κάθε ομάδα - πολύ παλιομοδίτικο αυτό,ε;), πώς γίνεται να έχεις έναν καλό σουτέρ και αυτός να κάνει 6 τρίποντα σε όλον τον αγώνα, μαρκαρισμένα τα 4? Ας αφήσουμε τα προπονητικά, ο Άρης θέλει το "κλικ" για να κάνει το κάτι παραπάνω, και πέρσι το ήθελε και δεν το βρήκε, και φέτος αυτό ψάχνει. Δεν ξέρω αν μπορεί να το δώσει αυτό το "κλικ" ο προπονητής ή η προσωπικότητα των παικτών, αλλά είναι φανερό ότι μέχρι στιγμής κανείς απ' τους δύο δεν μπορεί. Δεν μπορεί παραπάνω, γιατί μέχρι τώρα με όσα έχουν κάνει, είναι για εμάς πετυχημένοι. Με αυτό το μπάτζετ και με 1200 διαρκείας, μια χαρά είναι και να λέμε και "ευχαριστώ". Έτσι, γιατί το νόμισμα έχει δύο όψεις. Και την κριτική γιατί θέλουμε τις ομάδες να κερδίζουν πάντα, και τη ρεαλιστική που λέει ότι "κι εδώ που είμαστε, μπράβο". Εσείς με ποια είστε;

* Λεζάντα: Το χέρι της Ορθούλας και το βλέμμα του Δρόσου...

Πισωγύρισμα

Μέσος όρος πόντων της Φενέρ μέχρι χθες. Το όλον: 77.6. Με τον Άρη, εκτός έδρας και με δύο νέους Αμερικανούς, το όλον: 96! Θέλετε κι άλλα για το ματς; Ο Άρης παίζει χωρίς οργανωτή. Ο ένας είναι κουτρουβάλας, απ' τους λίγους, ο άλλος δεν μπορεί να απειλήσει επιθετικά. "Φαγώθηκε" μάλιστα να μαλώνει με τον Σόλομον πιστεύοντας ίσως ότι έτσι θα τον εκνευρίσει. Ξέχασε ότι ο άλλος είναι πιο τρελός απ' αυτόν. Κι αν τα προηγούμενα χρόνια του "βγήκε" χθες ο Σόλομον τον κέρδισε για τα καλά. Μια δύο φορές έκανε τα γνωστά του "Σολομονικά", κάτι τρίποντα στον αιφνιδιασμό. Κατά τ' άλλα, έδειξε ότι είναι παικταράς. Άσχετα κι αν ο φακός "έπιασε" τον άλλον να τον χτυπάει δύο -τρεις φορές. Χτύπησε κι αυτός, αλλά αυτός κέρδισε κιόλας.
Αλλά ο Άρης τέτοια "ακινησία" στη ζώνη; Δεν το περίμενα... Ειλικρινά, ότι ότι έχω τους Αμερικανούς σε υπόληψη σε παιχνίδι υπομονής. Είδατε τι κάνει ο Μάσεϊ και ο Ντάριους όταν "σφίγγουν οι πισινοί". Πάρ'τη μπάλα και τρέχα. Έτσι δεν κερδίζονται τα ματς στην Ευρώπη. Κι έχασες απ' την ομάδα που περίμενες να κάνεις δύο νίκες. Και πάνε οι αρκετές ελπίδες για την πρόκριση, όπως και πέρσι. Και σου έμειναν οι λίγες, για να παλέψεις μέσα στο Βίλνιους. Αλλά εκεί με τέτοια άμυνα θα "φας" 116 και όχι 96. Άκου 96, 70 στο 30΄! Σε έβαλε ο Σαβάζ μέσα στο καλάθι κι ο Πρελτζτς. Όχι ότι έχεις κανέναν σέντερ "φόβητρο", αλλά κι ο Αγαδάκος πέντε λεπτουδάκια τα "είχε" με το Τουρκικό "βόδι".
* Τι είπε ο Τζεβελέκης; Ότι θα μείνει και του χρόνου ο Χέρμπερτ; Δεν το άκουσα...
* Και τι άλλο είπε; Ότι μόνος του θα σηκώσει το βάρος της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου; Οι άλλοι, που το παίζουν "Αρειανάρες", τι θα κάνουν;
* Τι είπε, πάλι στο "Μετρόπολις", ο Γαλατσόπουλος; Ότι περιμένει τους "επώνυμους" για να τους ενημερώσει για τις μετοχές του Πανελούδη; Θα περιμένεις πολύ, Βαγγέλη μας...
* Ο Μπάμπης γνωρίζει ότι προορίζεται για πρόεδρος του Γ.Σ. Ηρακλής; Κι αν δεν το γνωρίζει, να ρωτήσει τον Σαρηκεχαγιά... Που θέλει τον Ρέμμο. Τι μπέρδεμα... Φήμες, μη "τσιμπάτε" αμέσως, γιατί υπάρχει κι ο Τσουρέκας, κι ο Παναγόπουλος.
* Και γιατί να μην πάει ο Ίμπο στο Παλέ, δηλαδή; Τι είμαστε; Χαχόλοι; Ή μήπως... ποδοσφαιρικοί; Καλό, ε;
* Κάποιος να πει στον Κόκε να ξεκουμπώσει τον γιακά. Έσκασε μεσ' το καμίνι...
* Οι ωραίες παρουσίες στο Παλέ έψαχναν τον Βαλεντίνο τους. Κάποιες τον έβλεπαν να παίζει κιόλας. "Τι κούκλος". Πού να ξέρατε...
* Κι αν χάσει και με την ΑΕΚ τι γίνεται; Ταπούτο έχει...
* Μία και δέκα τα ξημερώματα, καταλάβατε τι τραβάμε οι δημοσιογράφοι. Κάποιοι, δηλαδή...

Παιδιά, σήμερα κι αύριο... απεργία!

Απεργία όλη η Ελλάδα. Κι εμείς μαζί, οι δημοσιογράφοι, οι αλήτες και οι ρουφιάνοι μαζί. Οι υπεύθυνοι για όλα τα κακά του ελληνικού αθλητισμού. Παιδιά, την Πέμπτη θα έχουμε πολλά να πούμε αμέσως μετά τον αγώνα του Άρη με την Ούλκερ. Σήμερα, Τρίτη βράδυ γράφω, είναι "πεσμένα τα πράγματα". Όλη η Θεσσαλονίκη ασχολείται με τον Γεωργιάδη. Ο Tύπος είναι "επικίνδυνος", μόνο αυτό έχω να πω. Και το λέω μετά τη φωτογραφία που μου έστειλε κάποιος Αρειανός με το βλέμμα του μετά το χτύπημα στον Καράμπελα. Στο... τρίτο λεπτό; Έλεος! Στο... τρίτο λεπτό; Και το θέμα είναι ότι ελάχιστα τον έχω γνωρίσει, τον έχω καλέσει σε εκδήλωση, όπου μάλιστα βραβεύθηκε κιόλας και παρά το ότι πάντα τον θεωρούσα "παράξενο", δεν μου έδωσε τέτοια εντύπωση. Τι να πω, κρίμα.
Οπότε ποιο μπάσκετ χθες και σήμερα. Τι να πούμε; Για τον Μουζάκη που έπαιξε σε αγώνα της ΕΣΚΑ - ερασιτεχνικό Αθηνών, για εκεί είναι άλλωστε - και έδωσε... τρεις τεχνικές ποινές! Τι να πούμε; Κι άλλα;
Όσο για την ανακοίνωση της ΚΑΕ Άρης, είναι θετική, αλλά αυτά δε λύνονται με μια ανακοίνωση. Αν έχουν πάρει και πέντε τηλέφωνα τον Συμεωνίδη, πάω πάσο. Στείλτε στα σχόλια για να κάνουμε διάλογο. Από... Πέμπτη όμως, αύριο Τετάρτη το βλέπω δύσκολο να ανοίξω κομπιούτερ. Για να μην ξεχνάμε και τα αληθινά προβλήματα της ζωής μας - βλέπε ασφαλιστικό, π.χ. - και όχι αν ο Ουάσιγκτον είναι κουτρουβάλας. Που... είναι! Καλό βράδυ...

"Nα ποιος είναι ο... Ολυμπιακός"

Λίγα λεπτά πέρασαν απ' την ήττα του Άρη απ' τον Ολυμπιακό, για το πρωτάθλημα. Χτυπά το τηλέφωνο στο "Μ" και λέει ένας αναγνώστης: "να ποιος είναι ο Ολυμπιακός, ρε Κώστα. Μια ο Βάλνερ, μετά ο Μπερτέ, μετά ο Μουζάκης. Μα δε μπορούν να κερδίσουν αλλιώς αυτοί;".
Τι να απαντήσεις, πλην της σύμφωνης γνώμης; Να γράψεις; Γράφεις. Και τι έγινε; Έγινες "γραφικός" ή "μακεδονομάχος". Λένε μετά οι συνάδελφοι ή οι αναγνώστες απ' την Αθήνα: "αντί να ασχολείστε με την ομάδα σας ή με τα προβλήματα σας, ασχολείστε με εμάς". Καλά, έγινε. Δεν θα ασχοληθούμε με τον Ολυμπιακό. Είναι μια μεγάλη ομάδα, πάει και τελείωσε. Ο Άρης τι είναι; Ο ΠΑΟΚ τι είναι; Ακόμη κι ο Απόλλων για τους φιλάθλους του μεγάλος είναι. Μέγιστος...
Κι έρχεται το χθεσινό ματς και τι βλέπεις; Πέντε τεχνικές ποινές. Εντάξει, κι έναν κακό Άρη στο πρώτο ημίχρονο, που μετά κάνει ένα φοβερό σερί και μπαίνει μέσα στο ματς και πάλι. Κι εκεί τι γίνεται; Με διαφορά στους 8 πόντους (48-40, νομίζω) διπλή τεχνική ποινή. Και μετά, στο 4ο δεκάλεπτο, με διαφορά 11 πόντους, αφού οι Αρειανοί εκνευρίστηκαν και έκαναν τραγικές επιλογές (πάλι ο άλλος κουτρουβάλες έκανε), πάλι διπλή... τεχνική ποινή, μετά από εμφανέστατο επιθετικό φάουλ! Έλεος...
Τι να πεις; Να πεις να αποχωρήσει η ομάδα; Να την πάρει και να φύγει; Και μετά να τιμωρηθεί με αφαίρεση βαθμών και να χάσει και αυτό που κερδίζει με τον ιδρώτα της, με τα λεφτά της διοίκησης και το πάθος του κόσμου της; Αξίζει τον κόπο όμως όλο αυτό; Αξίζει τον κόπο να παλεύεις για να κάνεις τι; Να βλέπεις να σε μηδενίζουν επειδή η ΕΠΟ έβγαλε κανονικά δελτίο στον παίκτη; Να βλέπεις τον άλλο να κάνει τάκλιν στη μπάλα (εντάξει, αυτό σηκώνει συζήτηση, αλλά είμαστε... μπασκετικό blog) και να δίνει φουλ πέναλτι; Αξίζει τον κόπο;
* Τι έγινε, τελικά; Θα φύγει ο Γιαννάκης απ' την Εθνική;
* Ο Μουζάκης να σφυρίξει και τον αγώνα ΑΕΚ-Άρη που έρχεται, την Κυριακή. Γιατί; Αφού στην Ελλάδα δεν υπάρχουν κανονισμοί...
* Ομάδα Ευρωλίγκα είσαι - δεν νοείται να είσαι 55-55 και μετά να γίνεται 80-55. Κι ας εκνευρίστηκες, κι ας σε "σφάξανε", κι ας σε αδικήσανε. Δε νοείται...
* Τα λέμε και αύριο, ή μάλλον σήμερα το μεσημέρι. Α, και συγνώμη που δύο μέρες ξεκουραστήκαμε λίγο απ' το κομπιούτερ.

ΛΕΖΑΝΤΑ: "Έργο τέχνης" στο Σ.Ε.Φ. (σ.σ. η εικόνα είναι ένα απίστευτο "κολάζ" όλων των προσωπικοτήτων του πλανήτη, απ' την αρχαιότητα ως τώρα! Απίστευτη, αξίζει να δείτε ένα προς ένα όλα τα πρόσωπα...)