Ηρεμήστε παιδιά!

Το "ντου" στον Μάσει και στον Ράιτ πριν από λίγο, αποτελεί καταδικαστέο γεγονός από κάποιους που νομίζουν ότι η τρομοκρατία επηρεάζει τους παίκτες!
Και πριν συνεχίσω τον προβληματισμό μου, θα ήθελα να σας θυμίσω ότι τούτο το blog είναι για την αγάπη μας για το μπάσκετ. Και το επαναλαμβάνω γιατί απ' τη στιγμή που δεν υπάρχουν αποδείξεις για το ποιοι ήταν και σε τι αποσκοπούσαν - άλλο τι νομίζουμε, άλλο τι πιστεύουμε, άλλο τι ενδείξεις υπάρχουν, άλλο το ένα, άλλο το... άλλο - δεν μπορούμε να γράφουμε χωρίς σκέψη ότι μπορεί να βρεθεί ένας και να μας "κλείσει" το blog.
Επειδή λοιπόν δεν θέλω κάτι τέτοιο, επαναλαμβάνω ότι είναι γελοία κάθε τέτοια βλαχομαγκιά. Αλλά μέχρι να ηρεμήσει το κλίμα, τα σχόλια σας θα επιδέχονται... μετριασμού! Και μετά θα δημοσιεύονται, ελπίζω να το καταλαβαίνετε!
Και ήρεμα...

ΠΑΟΚ, Ηρακλής ή... Λαμία Πανοράματος;

Εκεί φτάσαμε... Να ψάχνουμε τρόπους για το πως δεν θα πέσει για τέταρτη συνεχή χρονιά μια ομάδα απ' τη Θεσσαλονίκη απ' την Α2΄! Έπεσε η ΜΕΝΤ προ τριετίας, πρόπερσι ο Ηρακλής, πέρσι ο Μακεδονικός, φέτος κινδυνεύει, περισσότερο από ποτέ, ο ΠΑΟΚ.
Και τώρα; Όλοι θα τρέχουν, μερικοί ήδη το κάνουν, να "ψήσουν" τους παράγοντες του Πανοράματος να πάρουν τη θέση του, αν αυτό ανεβεί στην Α1! Κι άντε κι ανέβηκε και κάποιος πείσει τους Πανοραμίτες να συγχωνευθούν. Αποτελεί αυτό δείγμα για να... περηφανευόμαστε;
Και μη ξεχνάμε ότι στο "παιχνίδι" αυτό έχει μπει εδώ και καιρό η Λαμία. Έτσι λένε τουλάχιστον οι πληροφορίες, γιατί επισήμως κανείς δε λέει κάτι. Οι διοικούντες του Πανοράματος λένε ότι "μόνο όταν τελειώσει η σεζόν θα αποφασίσουμε τι θα γίνει", οι του Ηρακλή αναζητούν λεφτά, οι του ΠΑΟΚ ακόμη είναι ζαλισμένοι και ίσως να μην έχουν σκεφτεί ακόμη το ενδεχόμενο που αναφέρουμε. Οι της Λαμίας κι αυτοί αγνοούν - επισήμως - το μέλλον τους, έχασαν κιόλας σήμερα Σάββατο απ' τη ΜΕΝΤ μέσα στην έδρα τους!
Άρα εδώ φτάσαμε, φίλοι μπασκετικοί! Να παρακαλάμε (-άνε) το... Πανόραμα για να πάρουμε (-ουνε) τη θέση του στην... Α1΄!
* Το salonikabasket απέκτησε και group στο facebook! Αν και δεν είμαστε και ιδιαιτέρως φαν της τεχνολογίας αυτής - και της αποξένωσης που προκαλεί, να γινόμαστε φίλοι απ' τα πληκτρολόγια δηλαδή - εντούτοις δεν μπορούμε να μένουμε μακριά της. Γι' αυτό κάντε... join!
* Δε πιστεύουμε ότι αξίζει τον κόπο να ρωτήσουμε τι θα κάνατε αν ήσασταν Άρης (που οι περισσότεροι αναγνώστες του blog είστε, απ' ότι έχω καταλάβει) στην τελευταία αγωνιστική. Διπλό και... όβερ(που λένε και στο στοίχημα)!

Τι εννοεί ο Τζεβελέκης;

Κράου! Μπλαμ! Καμπούμ! Για όσους διάβαζαν "Μάχη", "Κράνος", "Τρουένο" και ενίοτε "Βαβούρα" τα προαναφερόμενα επιφωνήματα αφορούν στη συνέντευξη του προέδρου της ΚΑΕ Άρης Θανάση Τζεβελέκη!

Κατ' αρχήν, αφού ξεχάσουμε τα Ρέθυμνα, τους Κολοσσούς και τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, ας την επαναλάβουμε, όπως την έγραψε το έγκυρο σάιτ του "Μέτροσπορτ".

Για όσους δεν θυμούνται τι είπε:

"Όλα πηγαίνουν όπως τα είχαμε προγραμματίσει και μένει να πάρουμε την τρίτη θέση και μετά τα πλέι οφ. Είχαμε περάσει μία κοιλιά όπως όλες οι ομάδες.Όλοι βιάζονται στην Θεσσαλονίκη να βγάλουν τα συμπεράσματα τους. Εμείς δουλέψαμε στο ψυχολογικό κομμάτι γιατί εκεί υπήρχε το πρόβλημα και όχι στο αγωνιστικό όπως και φάνηκε, τα παιδιά συνήλθαν και βλέπουμε όλοι ότι ο Άρης είναι μία από τις τρεις καλύτερες ομάδες στην Ελλάδα".Κι όσο για τον ίδιο και την δική του συμβολή στην φετινή χρονιά; "Εγώ έχω βάλει χρήματα από την τσέπη μου, είναι αλήθεια περίπου 1 εκατομμύριο ευρώ. Πρώτη φορά ένας μέτοχος βάζει ένα τόσο μεγάλο ποσό από την τσέπη του. Δεν με ενδιαφέρει όμως να το γνωρίζει ο κόσμος. Αν ήθελα να κάνω τον πρόεδρο με την βοήθεια του κράτους, θα καθόμουν σπίτι μου".Σε ερώτηση τι μέλλει γενέσθαι για την επόμενη περίοδο είπε: "Έχουμε κάνει μια συζήτηση με τον Γιάννη Δαμιανίδη, αλλά προέχει να βγούμε στην Ευρωλίγκα και αμέσως μετά θα στρωθούμε στην δουλειά. Θέλουμε να πετύχουμε τον στόχο μας, νομίζω ότι το θέλουν γιατί η ομάδα αυτή είναι η αθλητική... όαση της Θεσσαλονίκης. Έχουμε κάνει τον σχεδιασμό της ομάδα κατά 85% με 90%. Κανείς δεν γνωρίζει τι έχουμε συζητήσει. Ότι μας ενδιαφέρει έχουμε επικοινωνήσει ήδη μαζί του. Μετά τα πλέι οφ θα ακούσετε για παίκτες που θα φύγουν και παίκτες που θα έρθουν. Όπως και πέρυσι δουλέψαμε από τον Μάρτιο έτσι κάναμε και τώρα, αυτός είναι ο σωστός τρόπος για να υπάρχει οργάνωση σε μία μεγάλη ομάδα για την επόμενη περίοδο" με τον Θανάση Τζεβελέκη πάντως να μην επιθυμεί να αναφερθεί στον Γκόρντον Χέρμπερτ και στο κατά πόσο πρόσφερε στον σχεδιασμό της επόμενης χρονιάς, αν και ρωτήθηκε σχετικά. Όσον αφορά για την παρουσία του κόσμου και το γεγονός ότι πολλές φορές υπήρχε μικρή χρονική διαφορά ανάμεσα σε έναν αγώνα μπάσκετ και έναν ποδοσφαίρου ο πρόεδρος της ΚΑΕ είπε: "Το έχουμε ζήσει αυτό πολλές φόρές φέτος και το έχει πληρώσει το μπάσκετ. Ο φίλαθλος του Άρη αγαπάει το ίδιο και τα δύο τμήματα, απλά είναι πολλά τα χρόνια που το ποδόσφαιρο δεν έχει μπορέσει να φτάσει σε υψηλό επίπεδο και είναι λογικό να επικρατεί ενθουσιασμός. Χαίρομαι για το ποδόσφαιρο. Επίσης ο φίλαθλος του Άρη λέει ότι δεν πάει στο γήπεδο γιατί ξέρουν ότι η ομάδα θα τερματίσει στην τρίτη θέση, του έχει γίνει συνήθεια, αλλά δεν είναι τόσο εύκολο αυτό για να το καταφέρουμε". "Ο Άρης χτίζει καθημερινά το κύρος του"Ο πρόεδρος της ΚΑΕ Άρης, Θανάσης Τζεβελέκης, αναφέρθηκε και στα όσα ακούστηκαν τις προηγούμενες ημέρες και έμπλεκαν τον Άρη σε διάφορα σενάρια."Ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι θα κερδίσουμε στο Ρέθυμνο γιατί είχα μιλήσει με τα παιδιά και είχαμε συμφωνήσει να μην σταματήσουμε πουθενά. Θέλαμε να απαντήσουμε στα σενάρια ότι ο Άρης θέλει να χάσει για να πέσει κάποια άλλη ομάδα ή να κερδίσει για να μην πέσει κάποια ομάδα", ξεκαθάρισε και συνέχισε: "Ο Άρης δεν πρέπει να εμπλέκεται σε τέτοια σενάρια.Ο Άρης χτίζει καθημερινά το κύρος του, πρέπει να κερδίζουμε εντός αλλά κυρίως και εκτός γηπέδου. Με τη νίκη στο Ρέθυμνο τα παιδιά ξεκαθάρισαν τα πάντα. Πήραν το αίμα τους πίσω για τα όσα είχαν ακουστεί και όπως τους είχα ζήτησα, αποκαταστήσουν την εικόνα του Άρη αλλά και το όνομα το δικό μου.Γιατί όταν εμπλέκεσαι σε τέτοια σενάρια, ο πρόεδρος δεν είναι αυτός που τα κανονίζει; Άρα υπήρχε εμπλοκή του ονόματος μου και τα παιδιά όπως είχαμε πει τα ξεκαθάρισαν όλα. Ο Άρης κερδίζει και δεν τον ενδιαφέρει ποιος θα πέσει, αυτό πρέπει να ενδιαφέρει αυτούς που κινδυνεύουν. Ο Άρης είναι ψηλά στην βαθμολογία και δεν τον ενδιαφέρει".

* Σχόλιο: αν ο σχεδιασμός είναι έτοιμος κατά 85-90 γιατί δεν μας τον ανακοινώνεις, πρόεδρε, να κάνουμε κι εμείς τον δικό μας ;(ξέρεις, διαρκείας, διακοπές, ταξίδια, μπουτίκ κλπ)

* Με δεδομένο ότι κάποιοι παίκτες έχουν μονοετή συμβόλαια και άλλοι με "οψιόν" του Άρη, σημαίνει πως ήδη έχει γίνει συμφωνία με όποιους απ' αυτούς επιλέξει η διοίκηση και ο προπονητής!

* Ερώτημα πρώτο: ποιοι είναι αυτοί;

* Ερώτημα δεύτερο: ποιος είναι ο... προπονητής που έχει κάνει τον σχεδιασμό και εσείς υλοποιήσατε κατά 85%-90%;

* Τα υπόλοιπα ερωτήματα θα τα θέσετε εσείς, μαζί με το αγαπημένο παιχνίδι: "τι σχεδιάζει η διοίκηση του Άρη;".

Με την απαραίτητη υποσημείωση ότι τα πλέιοφς ακόμη δεν άρχισαν - μ' ότι κι αν σημαίνει αυτό!

Όνειρα και όνειρα, πήγανε... χαμένα!

Μπορώ να παίξω κι εγώ λίγο; Αναφέρομαι στο παρακάτω "σενάριο" που σας ζήτησα... Στα γρήγορα:
500χιλ. στον Τριφούνοβιτς, που δεν παίρνει τόσα στο Βίλνιους.
1) 500 χιλ. στον Μακιντάιρ, 750 χιλ. στον Πριτζιόνι. Αντίστροφα οι ρόλοι και άμα θέλουν με τόσα λεφτά. 300 στον Ομάρ Κουκ, ή τον Χόλις Πράις (με τόσα θα πάρω τα παπούτσια του). Εκτός αν πάρω τον Ντράγκιτς, της Ολύμπια, θα το σκεφτώ...
2) 800 χιλ. στον Λάκοβιτς, 700 χιλ. στον Νίκολας. Πίσω και ο Κυρίτσης. Εκτός αν θέλει να έρθει ο Ρακόσεβιτς... Χε, χε.
3) 2 εκ. στον Σισκάουσκας. Ακατέβατα... Θα παλέψω με τον Κουσένκο. Αλλιώς θα πάρω τον Σάλιερς
4-5) 1εκ. στον Σαντιάγκο ή και παραπάνω για τον Σπλίτερ. 1 εκ. στον Μάσει για να παραμείνει. 500 χιλ στον Τάντια Ντραγκίσεβιτς του Ερυθρού Αστέρα. Πόσο κάνουν; Μου περίσσεψαν και δύο; Τον Πέκοβιτς δεν τον παίρνω, τον έχει πάρει ο Παυλάρας, δεν πρόλαβα. Άλλα 300 θα δώσω στον Ντέρικ Άλεν της Φρανκφούρτης. Σας το ξανάπα αυτό.
Κρατάω Τέρι, μπας και καταλάβει σε ποια θέση παίζει και από Έλληνες θα πάρω τον Μπάρλο ή τον Τσιάρα και θα κρατήσω τιμής ένεκεν τον Ηλιάδη. Βλέπετε δε γράφω για Παπαλουκάδες και Διαμαντίδηδες. Θα επιδιώξω να πάρω τον Παππά, να "ανεβάσω" τον Παπανικολάου, να "φτιάξω" τον Τσαιρέλη και τον Σκορδίλη, δίνοντας τους στον... Ηρακλή, που θα έχει ανέβει και έτσι θα φτιάξω πάλι μαζί του τις σχέσεις μου, λόγω Σοφοκλή.
Τώρα στείλτε κανά σχόλιο, μπας και ξυπνήσω...

Κάποιος θα πέσει...

Μου γράφει ένας φίλος σε ένα πριβέ (...) μέιλ πως "έλα στη θέση του ΠΑΟΚτσή για να καταλάβεις". Σε λάθος άνθρωπο το είπε αυτό, όπως του εξήγησα γραπτώς, οπότε τον συμβούλευσα να μην έχει άγχος. Ότι είναι να γίνει, θα... γίνει. Αν είναι στη μοίρα του ΠΑΟΚ και του Ηρακλή να παίξουν στην Α2, δε γίνεται διαφορετικά. Ο Ηρακλής δεν μπόρεσε να αλλάξει τη μοίρα του. Ο ΠΑΟΚ έχει ακόμη χρόνο και αγώνες μπροστά του να το κάνει. Και μάλιστα έχει δύο αγώνες στην έδρα του, επί συνόλου τριών. Αν μπορέσει να την αλλάξει τη μοίρα του σε αυτούς τους αγώνες, έχει καλώς. Αλλιώς ας "ψαχτεί", όπως κάνει τώρα ο Ηρακλής, με το Πανόραμα, το Αιγάλεω, τη Δάφνη μήπως και "κρατήσει" την κατηγορία. Ή αν δεν "βρει την άκρη" και εκεί, σαφώς και θα πρέπει να προετοιμαστεί για μια χρονιά στην Α2΄! Άσχημο ακούγεται για τους ΠΑΟΚτσήδες, αλλά έτσι είναι το μπάσκετ και ο αθλητισμός. Ωραίο θα είναι αν κερδίσει και παραμείνει - για μένα βέβαια καμία ωραιότητα δεν υπάρχει να πανηγυρίζεις όταν "σώνεσαι". Κανονικά θα έπρεπε να προβληματιστείς, αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια!
Όσο για τον Άρη; Φυσικά και θα παίξει για να κερδίσει. Άσχετα με το τι τον περιμένει εκεί, με το ότι οι Ρεθυμνιώτες (σικ) δεν είναι άσχημη ομάδα, άσχετα με το "σπρώξιμο" που πέφτει. Επτά στις οκτώ νίκες δεν έχει ούτε ο Παναθηναϊκός! Πέντε στις οκτώ έχει! Είδες ο... Πεδουλάκης;
Άντε, καλή επιτυχία αύριο...

C'mon, make my day!

Αν προσπαθούσα να φέρω στο μυαλό μου κάποιον μπασκετικό σαν τον επιθεωρητή με το προσωνύμιο "Ντέρτι Χάρι" δεν θα μπορούσα να σκεφτώ, π.χ., τον Δημήτρη Χαριτόπουλο, που έχει ένα παρόμοιο προσωνύμιο. Σκέτο "Χάρι".

Ο "Χάρι" λοιπόν οφείλει μαζί με τους άλλους τύπους που φορούν την ασπρόμαυρη φανέλα να κερδίσουν τον Πανελλήνιο. Στην αγωνιστική εικόνα, την πιο πρόσφατη, των δύο ομάδων, ίσως με ένα... "Μάγκνουμ" ανά χείρας, να το κατάφερνε άνετα. Τώρα θα πρέπει να παλέψει, αυτός κι οι άλλοι, πολύ και σκληρά!

Ακούω πολλά - δίκην καζούρας - για τον αγώνα του Άρη στο Ρέθυμνο. Εκείνο που δημοσιογραφικά κατέγραψα με όσους κι αν μίλησα είναι ότι η ομάδα πάει αποφασισμένη για τη νίκη. Και για να βουλώσει στόματα, αλλά και για να αρχίσει ένα νέο γύρο καλών εμφανίσεων, με στόχο τα πλέιοφς. Υπάρχουν πολλοί φίλοι της ομάδας που λένε "να χάσουμε". Μερικοί το έγραψαν, χάριν αστείου ίσως, και στα σχόλια παλιότερων άρθρων μου. Ίσως και να το εννοούσαν. Δεν θα τους κρίνω παραπέρα, έχουν κάθε δικαίωμα να ζητούν οτιδήποτε απ' την ομάδα τους, αλλά όχι και να το... απαιτούν. Προφανώς οι... υπόλοιποι επιμένουν στο δόγμα της περηφάνιας και του "ψηλού κεφαλιού", και πιστεύω ότι και πάλι θα γίνει αυτό, στο Ρέθυμνο. Όχι ότι το ματς είναι εύκολο. Καλούτσικη ομάδα έχει ο Πεδουλάκης (αυτός κι αν έχει απασχολήσει πολλούς από εμάς ενόψει καλοκαιριού), έχει και ένα "άλφα" "συν" από την αντιμετώπιση απ' τη διαιτησία, θα έχει κόσμο μαζί, θα έχει το σούπερ κίνητρο που λέγεται "παίζω για τη σωτηρία", τι άλλο θέλει;

(Θέλουμε να) πιστεύουμε, λοιπόν, πως αμφότεροι, ΠΑΟΚ και Άρης, θα κάνουν το... καθήκον τους και στον αγώνα της τελευταίας αγωνιστικής θα γράφουμε τη θεόσταλτη δήλωση που κάθε χρόνο λένε όλοι οι πρωταγωνιστές των ντέρμπι: "ευχόμαστε να γίνει ένα καλό παιχνίδι και να κερδίσει ο... καλύτερος"!

* Λεζάντα: "Ψάχνω ένα καλό Σέατ Ίμπιζα, για μέσα στην πόλη. Ξέρεις κανέναν που να πουλάει;"

Εσείς τι θα κάνατε;

Ας πούμε ότι είσαι διοίκηση του Άρη... Έχεις ένα συγκεκριμένο μπάτζετ απ' τα δικά σου λεφτά, έχεις ένα άλλο που παίρνεις από χορηγίες και τηλεοπτικά, κι έχεις κι ένα άλλο που "αιωρείται", και είναι αυτό απ' τα εισιτήρια και ό,τι άλλο προκύψει στην πορεία (καμιά έξτρα διαφήμιση, κανένα "τυχερό").
Έχεις πάρει την τρίτη θέση στην Ευρωλίγκα, είναι επιτυχία. Έχεις ήδη στην πλάτη σου δύο χρονιές, με καλή πορεία, με λάθη, παραλείψεις, αλλά και σημαντικές νίκες που σε επανέφεραν στο Ευρωπαϊκό στερέωμα για τα καλά. Έπαιξες κι έναν τελικό ULEB Cup, όσο να' ναι ο Ισπανός θα σε δει με καλό μάτι, αυτή τη φορά.
Τι κάνεις; Μετράς τα λεφτά σου, πρώτα. Εντάξει, στην Ελλάδα είμαστε, δεν τα δίνεις όλα μπροστά. Έχεις δημιουργήσει ένα καλό όνομα και σε αυτόν τον τομέα. Πληρώνεις, έχεις κόσμο, έχεις φανέλα, έχεις δυναμική. Είσαι απ' τα πρώτα ονόματα στην Ελλάδα.
Σενάριο πρώτο: αποφασίζεις ότι "τρίτη και φαρμακερή". Πας για την υπέρβαση. Πιάνεις όποιον Αρειανό ξέρεις και παίρνεις λεφτά. Τρέχεις σαν τον Βέγγο και βρίσκεις διαφημίσεις. Υποχρεώνεσαι σε όποιον έχει ζεστό χρήμα, ακόμη και σε ορισμένους που σε έβριζαν ή σε φαντάσματα του παρελθόντος. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, έφτασες τα... δέκα εκατομμύρια! Βγάζεις διαρκείας με "μπόνους", γεμίζεις την πόλη με αφίσες και σποτάκια στην τηλεόραση, κάνεις καμπάνιες, βάζεις τον Γκάλη να σε διαφημίζει, στέλνεις παίκτες στα σχολεία, μιλάς κάθε μέρα στα ραδιόφωνα. Εκμεταλλεύεσαι την (πιθανή) επιτυχία της Εθνικής στους Ολυμπιακούς Αγώνες, διεκδικείς νέο τηλεοπτικό συμβόλαιο απ' τη ΝΟΒΑ, ή πας στην ΕΡΤ (εκεί έχουν λεφτά). Τέλος πάντων, τα βρίσκεις. Τι κάνεις; Από εδώ και πέρα γράφετε εσείς...
* Σημείωση: το blogging είναι φαντασία, είναι ελευθερία. Σου επιτρέπει να "ταξιδεύεις" με το πληκτρολόγιο, να φαντάζεσαι ωραία πράγματα (σαν την κυρία Κέφη λίγο πιο κάτω). Δεν έχει περιορισμούς, εκτός απ' τα γνωστά (δε βρίζουμε, δε σπιλώνουμε, δεν κατηγορούμε χωρίς αποδείξεις, δεν κουβαλάμε dvd, δε δτέλνουμε ανώνυμες απειλές σε υπουργούς και υφυπουργούς κτλ, τα γνωστά). Το παραπάνω "παιχνίδι" το κάνουμε για να εξάψουμε λίγο τη φαντασία σας, να κεντρίσουμε λίγο τα μπασκετικά σας όνειρα.
* Για δοκιμάστε...

Ένας τρελος φέρνει την Άνοιξη... Τρεις;

Ανέκδοτο: ο ΠΑΟΚ με Σφέικο, Κούβελα, Δεμερτζή βρέθηκε στο χείλος του υποβιβασμού. Τώρα πήρε και τον Χρηστάρα για να "δέσει το γλυκό";

Δεύτερο ανέκδοτο: ο Σταυρόπουλος δεν ήταν αυτός που έλεγε προ μίας εβδομάδας πως "ίσως να είναι καλύτερα να πέσει η ομάδα στη β' εθνική, για να σβήσουν τα χρέη και να κάνει μια νέα αρχή";. Και μετά λέει πως: "όλοι μαζί να σώσουμε την ομάδα". Καλά πάμε...

Τρίτο ανέκδοτο: πόσους αγώνες έχουν μαζί στην Α1΄ Κόρφας και Χρηστάρας; Όχι σαν παίκτες...

Τέταρτο ανέκδοτο: πότε δούλεψε για τελευταία φορά σε ομάδα Α1 ο "Μάτζικ";

Αυτά όλα "κυκλοφορούν" ήδη στα μπασκετικά στέκια, μετά την απόφαση της διοίκησης του ΠΑΟΚ να διώξει τον Φλεβαράκη... Ναι, αυτόν που κέρδισε τον Ολυμπιακό και εκτός έδρας τον Πανιώνιο και τον Πανελλήνιο.

Σοβαρά τώρα: η διοίκηση του ΠΑΟΚ πήρε μια σημαντική απόφαση, αλλά ακόμη κι εγώ να είμαι στον πάγκο, θα πρέπει να γυρίσω και να κοιτάξω γύρω μου ένα γεμάτο γήπεδο, την ερχόμενη Τετάρτη.

* Τι πάει να πει ότι ο Άρης έδωσε την απάντηση του; Σε ποιους έχει ανάγκη να δώσει απάντηση ο Άρης; Στους αργόσχολους βετεράνους που έπαιξαν αντίπαλοι του Άρη και του ΠΑΟΚ με ομάδες που δεν υπήρχαν ούτε τότε στον χάρτη και έγιναν... παλιές δόξες; Στους Αθηναίους - και μερικούς Θεσσαλονικιούς - δημοσιογράφους (ειρήνη υμίν) που για να δείξουν ότι είναι πιο... "μπασμένοι" απ' τους άλλους, γράφουν και λένε ανοησίες; Έτσι είναι οι μπασκετικοί δημοσιογράφοι; Για μένα μπασκετικός ή ποδοσφαιρικός δημοσιογράφος είναι αυτός που έχει παίξει μπάσκετ ή ποδόσφαιρο, σε ομάδα! Όχι στο σχολείο (γιατί εκεί μπορεί να έτρωγε και σφαλιάρες για την τυρόπιτα απ' το κυλικείο) ή στο πάρκο.

Ας μην αλλάζουμε ρότα όμως... Είναι λάθος, για μένα, να διογκώνεται κάτι το φυσιολογικό. Κέρδισε ο Άρης τον Κολοσσό. Ε, και; Πρέπει να φωνάζουμε ότι είμαστε καθαροί, επειδή άλλοι (ίσως) δεν είναι; Είναι τίτλος τιμής να λες ότι κέρδισα τον Κολοσσό; Δηλαδή υπήρχε περίπτωση να χάσεις; Σε πόσους αγώνες αν παίξουν οι δύο ομάδες θα κερδίσει ο Κολοσσός; Σε έναν απ' τους δέκα; Να είμαστε λογικοί, λοιπόν, στα συμπεράσματα μας. Ο Άρης δεν έχει να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν. Και κυρίως στον εαυτό του!

* Ας περιμένουμε λίγο τους τελευταίους αγώνες και κυρίως τα πλέιοφς και μετά θα ασχοληθούμε με τα "σενάρια" για το καλοκαίρι, για όλες τις ομάδες... Χαίρομαι για τον προβληματισμό σας και τις δεκάδες σχόλια και "θεωρίες" για τον νέο Άρη. Keep up the good work!

Λεζάντα: Βρείτε τις διαφορές!

Τώρα, τρεχάτε... ποδαράκια μου!

Μια χρονιά το έζησα από πολύ κοντά... Βλέποντας χθες τον αγώνα του ΠΑΟΚ ήταν σαν να το ξαναζούσα. Μια ομάδα που δεν μπορεί αγωνιστικά, χρειάζεται άλλα στοιχεία για να σωθεί. Ο ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή, έτσι όπως τον είδα, δεν μπορεί να σωθεί αγωνιστικά. Δεν μπορεί να βάλει τίποτα μπροστά, έχει μέσο όρο 60 πόντους, όπως έγραψα και στο "Μ". Αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά, θα πρέπει να χάσουν όλοι οι άλλοι, για να σωθεί!
Και πώς θα γίνει αυτό; Με Αιγάλεω, που έχει οικονομικά προβλήματα, Ολυμπιάδα (άστα να πάνε) και ΑΕΚ εντός έδρας, παίζει ο Κολοσσός. Με Αρη, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό παίζει το Ρέθυμνο. Με Πανελλήνιο, Ρέθυμνο και Άρη παίζει ο ΠΑΟΚ. Εσείς πώς το βλέπετε;
Ο ΠΑΟΚ σώζεται μόνο απ' τον κόσμο του. Φουλ "Παλατάκι" και φωνή απ' το πρώτο λεπτό. Οι παίκτες οφείλουν να υπερβάλλουν εαυτούς, δε γίνεται διαφορετικά. Ο Φλεβαράκης πρέπει να κάνει τα πάντα για να "διαβάσει" καλά τον Ζούρο και τον Πανελλήνιο, που έχει κάποιους... παικταράδες, που τη στιγμή αυτή είναι καλύτερη ομάδα απ' τον... Πανιώνιο, απ' τον οποίο έχασε έστω στην παράταση την προηγούμενη εβδομάδα!
Όσο για τον Άρη; Φίμωσε τις... φήμες για ήττα απ' τον Κολοσσό - ντροπή! Τα υπόλοιπα - περί προπονητών και παικτών - θα τα πούμε εν καιρώ. Τώρα έχουμε... All Star Game! "Όλα τα είχε η Μαριορή...", δηλαδή.

Δεν αλλάζει κάτι, μέχρι να... αλλάξει!

Ένα πράγμα για αρχή - οι "βραδυνοί" τύποι θα έχετε παρατηρήσει ότι τα κείμενα ανανεώνονται στην... ώρα τους. Οι "πρωινοί" μπορούν να τσεκάρουν τα σχόλια, γιατί εκεί κάτι κάνουμε, αλλά στα πεταχτά.
Κι αφού εξαντλήσαμε τα πιθανά σενάρια διαδοχής του άμοιρου του Χέρμπερτ - ευτυχώς δεν έμαθε ακόμη καλά ελληνικά, αλλά του τα μεταφέρουν όλα, φυσικά - ας πάμε σε βέβαια πράγματα (μέχρι απόδειξης του αντιθέτου, φυσικά, γιατί στον Άρη όλα μπορούν να συμβούν)...
1) Δεν θα αλλάξει τίποτα... Ο Χέρμπερτ θα παραμείνει μέχρι τέλους και οι παίκτες επίσης. Το γνωρίζουν όλοι αυτό ήδη, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπήρξε "μπινελίκι". Αλλά με το "μπινελίκι" και ιδίως από έναν σοβαρό κύριο με "Γκούτσι" γυαλί, δύσκολα τα Αμερικανάκια να καταλάβουν τι γίνεται. Αν τους βάλεις ένα πρόστιμο όμως, ε; Αρκεί να είσαι συνεπής στις πληρωμές...
2) Η επιλογή της διοίκησης θα αλλάξει, λέγεται, μόνο αν υπάρξει "στραβή" στα πλέιοφς. Έτσι μαθαίνω, αν και κουφάθηκα ολίγον, γιατί τι να το κάνεις αν διώξεις τον προπονητή αν κάνεις στραβή στα πλέιοφς; Οεό; Δηλαδή αν χάσει απ' τον Κολοσσό και το... Ρέθυμνο θα στηριχθεί;
3) Η μόνη σωστή επιλογή απ' την πλευρά του κόσμου είναι να στηρίξει την ομάδα του. Πολύ κοινότυπο. Πρόβλεψη - στους ημιτελικούς με τον Ολυμπιακό θα γεμίσει το Παλέ. Αμήν...
Τελικά: το λάθος ήταν ο Ουάσιγκτον. Καλός ο τυπάκος, αλλά όχι για έναν Άρη που έπρεπε να "βγάλει" Ευρωλιγκα και Ελλάδα σε υψηλό επίπεδο, γιατί πολύ απλά - κατά τη γνώμη μου, έτσι; - δεν είναι παίκτης υψηλού επιπέδου. Δεν είναι ούτε για "σετ παιχνίδι" (δεν έχει έμπιστο σουτ), πόσο μάλλον για αιφνιδιασμό (άπειρα τα παραδείγματα κουτρουβάλας σε φάσεις "3 με 2", και "2 με 1". Καλά δε μιλάμε για "1 με 1"). Ο Μπόισα είναι καλός παίκτης. Ο Ντάριους δεν είναι κουμανταδόρος μιας ομάδας με ταλέντο όπως ο Άρης. Που πρέπει να βρίσκει ποιος είναι "χοτ", μέσα σε δύο επιθέσεις. Να "βάζει" τον Ράιτ μέσα στο παιχνίδι, να έχει πάντα ικανοποιημένο τον Μάσεϊ, να κάνει ντράιβ και να δίνει και καμιά πασούλα και στον Μότολα και στον Ράιτ.
Αρκετά το προσωποποιήσαμε - η "χημεία" "έσπασε" όχο μόνο για τον Ντάριους, αλλά το παιδί, που δεν είναι "άσος", δεν "έπιασε". Αυτή είναι η δική μας άποψη.
Πάμε και στον Τέρι. Χμμμ. Με έχει μπερδέψει - τριάρι με καλούτσικο σουτ και κορμάρα, ή τεσσάρι που δεν ποστάρει κοντά στο καλάθι, αλλά με καλούτσικο (πάλι) άλμα και δύναμη; Παικταράς ή "γκάου μπίου"; Φυσικά και του χρόνου ΔΕΝ θα παίζει στους Ντάλας Μάβερικς... Γερό να'ναι το παιδί.
Ο Μάσεϊ: κατάλαβε ότι είναι ο καλύτερος και το δείχνει. Κανείς δεν ξεφεύγει απ' αυτόν τον κανόνα.
Τι γίνεται με τον "Νικόλ"; Δουλεύει ατομικά με τους παίκτες; Αλλά θα μου πεις πότε να το κάνει; Με συνεχή ταξίδια; Τώρα είναι ευκαιρία, για του χρόνου όμως. Και να δούμε ποιος θα μείνει απ' όλους αυτούς...
Άντε πάλι, "φωτιές" σας άναψα...

Ξεφτιλίστηκαμε

Και για τους δύο αγώνες "έπεσα έξω". Με διέψευσαν και οι δύο, άσχετα αν ο ΠΑΟΚ πάλεψε ηρωικά και ανέτρεψε διαφορά 19 πόντων σε 7 λεπτά. Ο Άρης όμως έπαιζε για να προστατέψει μια διαφορά... 22 πόντων. Έλεος! Γράψτε τα εσείς, εγώ θα επανέλθω το βράδυ!

Απαντήσεις στις ερωτήσεις και... τούμπαλιν!

Καλησπέρα σε όλους (αν και λίγο αργά! Η ώρα πήγε 24.05!, σίγουρα όλοι θα είστε έξω σε κανένα μπαρ ή κλάμπ ή... ταβέρνα!)
1) μπορεί ο Σταυρόπουλος να είπε όσα λένε όλοι οι φίλοι του ΠΑΟΚ, αλλά εγώ πιστεύω ότι η χρονική στιγμή δεν ήταν η κατάλληλη. Εντάξει, ξέρουμε όλοι ότι φταίει ο Πανελούδης, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα αφήσουμε την ομάδα να διαλυθεί. Δηλαδή είναι λύση να μην πηγαίνεις στο γήπεδο; Έτσι το βλέπω εγώ, μπορεί να κάνω και λάθος.
2) Ο Χέρμπερτ πληρώνει το τίμημα των πολλών νεαρών Αμερικανών στην ομάδα. Είναι ταλεντάρες όλοι - Μάσεϊ, Ράιτ, Τέρι, Ουάσιγκτον, κανείς δεν αμφιβάλλει - αλλά δεν ήταν σταθεροί και αυτό δεν είναι και εύκολο σε τέτοια σεζόν. Μην ξεχνάτε ότι έχασε έναν τελικό Κυπέλλου απ' τη διαιτησία... Δεν τον υπερασπίζομαι, αλλά με 150 χιλιάρικα πείτε μου εσείς ποιος άλλος ξένος προπονητής θα ερχόταν...
3)και του χρόνου ο προπονητής του Άρη πιστεύω ότι θα είναι ξένος.
4) Ο Πεδουλάκης έχει καλές σχέσεις και με παίκτες και με μάνατζερ, όπως επιδιώκουν να έχουν όλοι οι προπονητές. Το όνομα του Πεν ήταν ένα τυχαίο παράδειγμα...
5) Όπως είναι τώρα το μπάτζετ του Άρη δεν "χωράει" ούτε Κακιούζη, ούτε καν Χατζηβρέττα (600 συν μπόνους). Ας μην τρέφουμε αυταπάτες, με 1500 διαρκείας.
6) Φυσικά θα αστειευόμαστε όταν λέμε για Διαμαντίδη και Σοφοκλή, έτσι;
7) Ο Κατσικάρης έχει τόσο καλό συμβόλαιο με την Παμέσα, που ούτε στην Εθνική δε θα ερχόταν. Οι Ισπανοί δεν επιτρέπουν παράλληλη απασχόληση. Σας θυμίζει κάτι;

Τα νέα του... ΑΝΤ-1

Προπονητολογίας το ανάγνωσμα, μέρος δεύτερο. Κι όλα αυτά ενώ το ματς στην Κυψέλη προσφέρεται σε ένα πολύ ωραίο ποσοστό για το "διπλάκι". Ρεπορτάζ για την ομάδα του Ηλία δεν αντέχω να κάνω, πόσο μάλλον να το "μεταφέρω" στο "μπλογκ"! Έλεος, καλύτερα να βλέπω την κυρία(βλ. φωτό). Ας σοβαρευτούμε.

Διάβασα στα 35 σας σχόλια - δυο - τρία είναι και δικά μου - πολλές και καλές απόψεις. Συμφωνώ για το θέμα του μπάτζετ, της σχέσης αυτού με την όποια επιλογή, όπως και με την "δυναμική" που έχει κάποιος προπονητής, όπως πολύ σωστά διάβασα σε ένα απ' τα τελευταία. Τι μπορεί να φέρει ένας προπονητής σε μια ομάδα...

Π.χ. ο Κακιούσης - τυχαίο εντελώς το όνομα - μπορεί άνετα να μιλήσει στον Ταπούτο, στον Παυλίδη, στον Δέδα, στον Παπαϊωακείμ. Ο Πεδουλάκης π.χ. έχει καλή σχέση με καλούς μάνατζερ, οπότε μπορεί πιο εύκολα να προσεγγίσει έναν... π.χ. Αντρέ Χάτσον ή έναν Σκούνι Πεν.

Ας μην το "πλατιάσουμε" όμως. Το "πακέτο" απαιτείται να είναι "φουλ". Όχι μόνο ταλέντο, όχι μόνο αυστηρός, όχι μόνο "ξύπνιος" στον πάγκο, όχι μόνο "όνομα στην αγορά", αλλά... όλα μαζί! Δυστυχώς. Ή τουλάχιστον να τα έχει σε μεγάλο βαθμό, ή έστω τα περισσότερα απ' αυτά.

Και προσέξτε, μιλάμε εντελώς υποθετικά, γιατί μπορεί ο Άρης του Χέρμπερτ που όλοι στηρίζουμε επειδή εκπροσωπεί τον θεσμό που λέγεται "προπονητής του Άρη", να κάνει αυτό που ορίζουν οι δυνατότητες του σαν ομάδα (το λένε και οι ψήφοι σας στο διπλανό γκάλοπ, άλλωστε). Να φτάσει στον ημιτελικό του πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό, με μειονέκτημα έδρας και εκεί να κάνει το... μπάμ! Μετά θα λέμε να μείνει; Εγώ θα το πω... Εσείς;

* Λίγα "μίντια" να γράψουμε; Δυναμώνει το "Μετρόπολις", κι άλλο. Οι "μεταγραφές" του πολύ "ηχηρές".

* Έξαλλοι είναι αρκετοί μπασκετικοί δημοσιογράφοι με έναν συνάδελφο τους που έγραψε πράγματα εναντίον... συναδέλφου. Πρώτη φορά είναι ή τελευταία; Αυτό αναρωτιέμαι... Αφού ο άνθρωπος είναι ψυχάκιας.

* Οι δηλώσεις του "Μάτζικ" Σταυρόπουλου έκαναν αίσθηση. Μόνο που ο Νίκος έκανε λάθος, πιστεύω, λέγοντας ότι "δεν πάω στο γήπεδο". "Άσε να πάμε εμείς, Νίκο, που και στα δύσκολα στηρίζουμε αυτό που αγαπάμε", θα μπορούσε να πει κάποιος ΠΑΟΚτσής. Πιστεύω ότι αν το καλοσκεφτεί, στην κατάσταση που είναι ο ΠΑΟΚ, θα μετανιώσει και θα πάει. Και δεν θα λέει "τι μπάσκετ είναι αυτό που παίζουμε" παραμονές αγώνα. Νίκο, να πας κι εσύ, και με χάλια μπάσκετ, τι να κάνουμε; Στα καλά πάνε όλοι, στα δύσκολα πάνε οι μάγκες...

* Ξεχάστε τη συγχώνευση με το Πανόραμα εσείς οι Ηρακλειδείς. Το "δίδυμο" είναι πιο κοντά με τη Λαμία. Τρίτη χρονιά στην Α2΄. Εντάξει, δεν πειράζει. Δική σας επιλογή ήταν...

Προτάσεις για προπονητή

Επειδή κάθε μέρα παίρνω καμιά εικοσαριά μέιλ για τον Χέρμπερτ, και δεν έχω τον ρόλο του υπερασπιστή του, αλλά αυτού που πρέπει να καταγράφει όσα βλέπει και να "πασπαλίζει" όλα αυτά με την προσωπική του άποψη, σας προ(σ)καλώ να προτείνετε εσείς τον... επόμενο προπονητή του Άρη.
Σημείωση: το παρόν σημείωμα αποτελεί μια προσωπική άποψη και μην βιαστεί κανείς να πει ότι "τα γράφει για να κάνει... κακό στην ομάδα"! Για όλα είναι ικανοί μερικοί...
Και για να σας βοηθήσω, σας παραθέτω και ορισμένα ονόματα που μου έρχονται τώρα που το σκέφτομαι...
1) Γιώργος Μπαρτζώκας: ανερχόμενος, διαβασμένος, νέος και διψασμένος. Δίπλα στον Γιαννάκη και στον Αγγέλου τόσα χρόνια, όλο και κάτι θα έμαθε για άμυνες. Οι 48 πόντοι δεν το λένε, η γενικότερη φιλοσοφία του το λέει.
2) Αργύρης Πεδουλάκης: με το μπάτζετ που έχει ο Άρης, ο Αργύρης μπορεί να φέρει ξένους "θαύμα". Είναι μαχητής και δουλεύει πολύ στην προπόνηση. Δεν αφήνει τους βοηθούς να κάνουν αυτοί την προπόνηση, όπως κάνουν οι περισσότεροι άλλοι. Και μερικοί... νεοσσοί!
3) Αντρέα Ματσόν: γιατί, τώρα είναι καλός; Σίγουρα θα είναι πιο έμπειρος απ' το τι σημαίνει Άρης, όπως είναι σίγουρο ότι θέλει να έρθει... Τα υπόλοιπα τα ξέρει ο κόσμος, τον έχει ζήσει και έχει κριθεί.
4) Λευτέρης Κακιούσης: είναι "ελεύθερος" και η παρουσία του μπορεί να βοηθήσει να έρθουν καλοί Έλληνες παίκτες. Αν αυτό είναι "συν" για κάποιον προπονητή για τον Άρη, είναι άλλο θέμα. Μετά τον Ηρακλή όμως, δεν τα κατάφερε ούτε στο Μαρούσι, ούτε στην ΑΕΚ. Έχει όμως ατού την άμυνα, και μαζί με τον "Νικόλ" μπορεί να ξανακάνει το σούπερ δίδυμο που είχαν στον Ηρακλή. Τότε που καμιά ομάδα δεν μπορούσε να περνά το κέντρο... Α, ναι - είχαν τον Διαμαντίδη και τον Ηλιάδη...
5) Πρώην: εννοούμε τους Σάκοτα, Αλεξανδρή, Ζούρο, Μπάρτον, Μαρκόπουλο, που ο καθένας έχει τα υπέρ του και τα κατά του. Ο πρώτος έχει κάτι που μας αρέσει - μιλάει με όλο το "λόμπι" το οποίο αρχίζει να ισχυροποιείται και πάλι. Ο δεύτερος έχει κάτι που επίσης μας αρέσει: έχει "καρύδια". Παλεύει σα σκυλί... Ο τρίτος είναι μοντέρνος, ότι κι αν σημαίνει αυτό... Ο Σούλης είναι καλός προπονητής και δεν θεωρούμε "πισωγύρισμα" την επιλογή του.
6) Ευσεβείς πόθοι: Αλεξάντερ Τριφούνοβιτς της Λιέτουβος, Φώτης Κατσικάρης της Παμέσα Βαλένθια, Παναγιώτης Γιαννάκης του Ολυμπιακού, Νέβεν Σπάχια (Ταού), Σέρτζιο Σκαριόλο (ξεφεύγουμε, σε λίγο θα γράψω και τον Βουγιόσεβιτς)
7) Εκπλήξεις(;): Ντιρκ Μπάουερμαν (ο γνωστός) της Μπάμπεργκ, Χένρικ Ντέτμαν (της Εθνικής Γερμανίας), Σάσα Ομπράντοβιτς (της Κολωνίας, ο Σέρβος φαλακρός πρώην γκαρντ), Μουράτι Ντιντίν (Τούρκος, στην Φρανκφούρτη), Λούκα Παβίσεβιτς (πρώην του Πανιωνίου, νυν της Άλμπα), Φρεντερίκ Φορτέ (Λιμόζ), Ερίκ Ζιράρ (Στρασβούργο), Ερμάν Κουντέρ (Σολέ). Από Ιταλία κάτι Σακριπάντι και κάτι Λάρντο, και κάτι Κάγια, Κάχα ή όπως αλλιώς θα είναι σοκ ακόμη και για τους ίδιους, αν χτυπήσει το κινητό τους και ακούσουν: "Hello, my name is John. GM of Aris Salonica, how are you?".
Αυτόν της Σιένα μπορεί να τον πάρει;
Άντε και τώρα καληνύχτα! Μία πήγε... Αύριο πάλι.
* Αν ξεχάσαμε κανέναν (σίγουρο), μπορείτε να προτείνετε. Το blog διαβάζεται ψηλά, πολύ... ψηλά! Πού ξέρετε, μπορεί να το διαβάσει κανένας μανατζερίσκος και να προτείνει τίποτα. Θα γίνει μάγκας (θα πάρει κανά ταληράκι) και εμείς θα κρατήσουμε τη δόξα! Προλάβετε...

Τι να πουν οι Παναθηναϊκοί;

Όταν γράφαμε ότι τα πάντα κρίνονται απ' το αποτέλεσμα, ορισμένοι διαφώνησαν. Δικαίωμα τους, φυσικά. Αλλά τώρα τι να πουν για τον αποκλεισμό του ΠΑΟ με 22 εκ. ευρώ μπάτζετ; Ότι έπαιζε καλό... μπάσκετ και ότι πήρε παίκτες εγνωσμένης... αξίας; Και βγαίνει ο προπονητής του και λέει ότι: "είχαμε πρόβλημα στη θέση του πάουερ φόργουορντ, μετά την απουσία του Τσαρτσαρή" αλλά και ότι "δεν περίμενα από παίκτες τόσο μεγάλης εμπειρίας να κάνουν τόσο κακές επιλογές", θα το περίμενε κανείς; Κι όμως όλα έγιναν... Κι αν γινόταν κάτι παρόμοιο εδώ, με ανάλογα δεδομένα, ακόμη στο γήπεδο θα ήταν οι ρεπόρτερ για τα "λαικά δικαστήρια" και τα "πηγαδάκια".
Κι ο Άρης δύο νίκες έκανε, με περίπου 2.5 εκ. ευρώ μπάτζετ και ο ΠΑΟ με... 22 έκανε τρεις! Δεν μπαίνουμε στον κόπο να κάνουμε σύγκριση, απλά παραθέτουμε γεγονότα.
Όπως γεγονός είναι ότι η διοίκηση του Άρη θα πρέπει να προβληματιστεί για την απουσία του κόσμου. Ο κόσμος ήταν ανέκαθεν η "βάση" για τον Άρη, τα τελευταία χρόνια ακόμη περισσότερο. Απορώ τι περίμενε για να έχει φέτος σε κάθε αγώνα στην Ευρωλίγκα σε κάθε αγώνα γεμάτο το γήπεδο; Παίκτες καλούς; Δεν είχε κι άσχημους. Αποτελέσματα; Δεν είχε κι άσχημα, τέτοια που να δικαιολογούν 1000 άτομα με τη Λιέτουβος Ρίτας, σε αγώνα που έστω μόνο με θαύμα διεκδικούσε η ομάδα πρόκριση! Εν κατακλείδι, εμείς θεωρούμε ότι η προσπάθεια του Άρη φέτος στην Ευρωλίγκα είχε τα καλά της, είχε και τα κακά της. Θεωρούμε, ίσως να κάνουμε λάθος στην άποψη μας, αλλά αυτή είναι, πως τα καλά είναι περισσότερα απ' τα κακά. Αλλά ίσως με γεμάτο φουλ το γήπεδο να μην έχανε απ' τη Φενέρ, που ήταν ο αγώνας "κλειδί" στους "16". Και είχαμε γράψει ότι πάει για τρεις νίκες, μέσα - έξω τους Τούρκους και μέσα τη Λιέτουβος. Και προκρινόταν...
Ο Άρης έμεινε εκτός συνέχειας, και οφείλει τώρα να ξαναβγεί τρίτος, τουλάχιστον. Να συνεχίσει χωρίς να δείξει σημάδια απογοήτευσης στο ελληνικό πρωτάθλημα, και φυσικά χωρίς να δείξει σημάδια αδιαφορίας, όπως με τη Λάρισα. Είναι ένας στόχος πολύ μεγάλος γιατί το να παίζεις για τρίτη χρονιά στην Ευρωλίγκα σημαίνει πολλά, πάρα πολλά!
Περισσότερα κι αργότερα, να δούμε και τον... Ολυμπιακό!

To τίμημα των πολλών ξένων

Δεν αρέσε σε κανέναν η ήττα του Άρη στη Λάρισα. 104 πόντους δε δέχεται μια ομάδα Ευρωλίγκα, έστω και σε κακή μέρα. Τους δέχθηκε όμως ο Άρης, εκ των οποίων οι... 22 στην παράταση! Τι δείχνει αυτό; Αδιαφορία; Μπορεί... Έλλειψη συγκέντρωσης; Μάλλον.
Κακή νοοτροπία, γενικώς; Σίγουρα... Το είπε ο Χέρμπερτ άλλωστε, δεν το λέμε εμείς...
Αλλά κατά τη γνώμη μου αυτό είναι το τίμημα που πληρώνεις όταν κάνεις μια ομάδα με πολλούς ξένους. Τα τυπάκια ξέρουν ότι πρέπει να παίξουν καλά στην Ευρωλίγκα και με τους μεγάλους της Ελλάδας. Είναι η λανθασμένη νοοτροπία που είπε ο Χέρμπερτ στις δηλώσεις: "δε χαμηλώναμε το σώμα μας για να παίξουμε άμυνα". Όποιος έχει παίξει μπάσκετ, ξέρει τι σημαίνει να παίζεις χαμηλά άμυνα, να λυγίζεις γόνατα και να ακολουθείς τον αντίπαλο όπου πάει, με το ένα... μάτι στη μπάλα και το άλλο στον παίκτη σου.
Ο Άρης προφανώς - και δε θέλω να σταθώ σε παίκτη συγκεκριμένα - δεν το έκανε αυτό, γιατί 22 πόντοι - επαναλμβάνω - σε 5 λεπτά παράτασης δείχνει ότι ήταν ή ανέτοιμος για μια τέτοια προοπτική στον αγώνα ή αδιάφορος, που δε θέλω να το πιστέψω, ή απλά κακός. Όπως και να έχει, ο αγώνας με τη Λιέτουβος Ρίτας πλησιάζει και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να πιστεύουν οι παίκτες ότι τελειώνει η σεζόν με την τρίτη θέση της κανονικής περιόδου στην Ελλάδα.
* Κάναμε λίγες ημέρες να τα πούμε, αλλά προσπαθούσαμε να ηρεμήσουμε μετά το κάζο στο... Ωραιόκαστρο, που είχαμε την ατυχία να δούμε από κοντά. Πάει το δίωρο...
* Και την άλλη μέρα το "Παλατάκι" είχε την... τιμητική του. Άλλη επιλογή κι αυτή...
* Ποιοι παίκτες θα φύγουν απ' τον Ηρακλή; Όλοι δε γίνεται, οι δύο ξένοι μπορεί...
* Τελικά ο Γκιλέσπι έφυγε απ' τον ΠΑΟΚ ή θα φύγει (κι) άλλος;
* Ποιος πρώην προπονητής αρθρογραφεί ανώνυμα σε γνωστή Κυριακάτικη εφημερίδα και γράφει διάφορα για τον Άρη; Τελευταίο που έγραψε αφορά τον... Μπαρτζώκα! Και ότι η Ολύμπια "βλέπει" Μπάρτον! Λέτε να ξέρει κάτι παραπάνω;
* Ποιος θα πάρει τη θέση του Πανοράματος, τελικά; Ή δεν ισχύει τίποτα;
* Γιατί έπαιξε ένα λεπτό στην παράταση ο Καλαϊτζής και συνολικά 23; Ο αγαπημένος μου Ντάριους είχε 4/11 δίποντα, 2/3 δίποντα, 3 λάθη και 1(!) ασίστ σε... 22 λεπτά. Πολυβόλο ο άτιμος.
* Ο Τσέρανιτς πόσα λεφτά παίρνει; Με 21 πόντους και 7 ριμπάουντ (όσα πήραν μαζί Μάσεϊ και Μότολα δηλαδή) δε δικαιούται ένα κατοσταράκι; Ο Κλιμαβίτσιους με 11 πόντους και 13 ριμπάουντ; Κανά εβδομηνταράκι; Να λείπουν οι συγκρίσεις, έτσι; Ο Τσέρανιτς έχει όντως 100 χιλιάρικα συμβόλαιο, ενώ ο Κλιμαβίτσιους παίρνει 120 χιλιάδες ευρώ, διετές συμβόλαιο, σύμφωνα με γνώστη της κατάστασης. Και έχει μπάι άουτ 70 χιλιάρικα και ατζέντη τον Καπικιόνι. Ντινγκ - ντονγκ!
* Ο Σούλης κι ο Λάππας κόντεψαν να κερδίσουν τον ΠΑΟΚ. Και πού είναι το περίεργο; Ποιον ΠΑΟΚ; με 4/23 τρίποντα έντός έδρας;

Μια πικρή διαπίστωση για τους... μη Αρειανούς

Καθόμουν και σκεφτόμουν τι ματσάρα θα δουμε πάλι το βράδυ. Ωραίο πράγμα το μπάσκετ, δεν μπορείς να πεις. Το ζεις, άμα το γουστάρεις, αλλιώς κάνεις "ζάπινγκ" και βλέπεις Καλομοίρα ή ακούς ραδιόφωνο, τους αντιμπασκετικούς άσχετους. Βράδυ Τετάρτης, βράδυ Πέμπτης και γι' αυτούς που έχουν καλά δορυφορικά συστήματα και βράδυ Τρίτης. Ματσάρες, Κίμκι - Μπανταλόνα, για παράδειγμα ή το σημερινό του Άρη...

Α, παρεπιπτόντως - τι έγινε με τον Πριτζιόνι; Τα γράφαμε και ορισμένοι "ξίνισαν", γιατί πίστεψαν ότι πλέιμεϊκερ είναι αυτός που δείχνει με το χέρι το "1" και δίνει την πάσα στον σούτινγκ... γκαρντ και στο... ελ (μεγάλες στιγμές). Άντε το πολύ να κάνει ένα - δύο τρίποντο και καμιά "μπούκα" με το κεφάλι κάτω, όπως ο Γιαννάκης... Ο Πριτζιόνι δεν είναι Πάρκερ, δεν είναι Νας, δεν είναι Κιντ. Είναι όμως τύπος που παίζει γρήγορο μπάσκετ, που βλέπει καλά το γήπεδο και αν χρειαστεί και ανάμεσα απ' τα... σώματα των αντιπάλων (σικ). Ο πρώτος αγώνας με δικαίωσε πολύ πικρά... Δώδεκα πικ εντ ρολ είχαν κάνει οι Βάσκοι, αν θυμάστε...

Ελπίζουμε ότι δεν θα έχει πρόβλημα και σήμερα η άμυνα του Άρη...

Τώρα που είπα πίκρα... Μια διαπίστωση έκανα βλέποντας τον Κόμπι Μπράιαντ στα βίντεο του ΝΒΑ - αν δεν είσαι φίλος του Άρη, τότε στο μπάσκετ δεν έχεις "στον ήλιο μοίρα". Αν είσαι φίλος του ΠΑΟΚ οφείλεις να δεις "πίσω" απ' τη "βιτρίνα", γιατί το ότι ήρθε ο Κουτλουάι δε σημαίνει ότι λύθηκαν όλα σου τα προβλήματα. Αν είσαι φίλος του Ηρακλή οφείλεις να έχεις επίγνωση της πραγματικότητας. Αλλά τη δεδομένη χρονική στιγμή και πιστεύω και για τα επόμενα 2-3 χρόνια μόνο ο Άρης θα "κρατά" ψηλά το μπάσκετ της Θεσσαλονίκης. Και μη νομίζετε ότι το λέω για "γλύψιμο" (μπλιαχ), αλλά γιατί οι αντικειμενικοί μη Αρειανοί θα παραδεχθείτε ότι έτσι είναι. Αλλά επειδή ίσως βαθιά μέσα σας (μας, τους) το έχετε ήδη καταλάβει, γι' αυτό και έχετε αποτραβηχθεί απ' τις ομάδες σας. Και τις έχετε αφήσει μόνες, στο έλεος του... Σαξώνη και του Πάππα. Τα λέμε το βράδυ!

Soutzouk... loukoum!

Τι ωραίο συναίσθημα να τους κερδίζεις πάλι εκεί. Δε χάνει ποτέ τη "μαγεία" του. Δεν είμαστε εθνικιστές, ούτε ποτέ θα επικροτήσουμε τέτοιες τάσεις (άλλο η αγάπη για την πατρίδα κι άλλο οι υπερβολές), αλλά μια νίκη εκεί είναι πάντα γλυκιά.
Ας αφήσουμε όμως τα "σάλια". Άργησα πάλι, αλλά βλέπω ότι για πολλούς από εσάς - εμάς - το αποτέλεσμα όσο γλυκό κι αν ήταν, ήταν αναμενόμενο. Καλή η Φενέρ, αλλά έπαιξε μπασκετάρα εδώ και κέρδισε τον Άρη, που έχει καλύτερους παίκτες. Και σε εκείνο το παιχνίδι όλα τους "έβγαιναν" και ο Άρης "κοιμόταν". Τώρα σε ένα παιχνίδι "στα ίσια", με φουλ κόσμο στο "Αμπντί Ιπεκτσί", ο Άρης χωρίς να είναι εξαιρετικός, κέρδισε καθαρά. Κι ούτε χρονόμετρα, ούτε φάουλ, ούτε καλάθια, ούτε σπρωξίματα. Κέρδισε και η Ταού, προκρίθηκε ήδη και τώρα ο Άρης θέλει ένα καλό "διπλό" εκεί. Ας βάλει τα... δεύτερα ο Βάσκος, προκρίθηκε, και έχει και τη Liga ACB μπροστά της. "Φερνάντο Μπουέσα Αρένα", κύριοι. Όποιος μπορεί να πάει, ας... πάει! Αυτά, το ματς το είδαμε, σήμερα όλοι θα πανηγυρίζουμε, αύριο, δηλαδή σήμερα, θα πούμε περισσότερα και για τον Χέρμπερτ... Εδώ σας θέλω!

"'Ελα, αγόρι μου"

Ο Σόλομον και ο Καλαϊτζής... Ένας μεγάλος "έρωτας", όπως τόσοι στον επαγγελματικό αθλητισμό. Μαλώνουν σαν τα μικρά παιδιά, χτυπάει ο ένας τον άλλον, σκουντιούνται (σικ), δαγκώνονται, δίνουν αγκωνιές, κλωτσούν. Χάνεις το ματς για να δεις αυτούς, πως θα κυνηγάει ο ένας τον άλλον πίσω απ' το σκριν.
Αυτοί οι δύο έχουν κάνει την έννοια του καυγά στο μπάσκετ παρωχημένη. Κι ο Γκάλης με τον Πρέλεβιτς έπαιξαν μπουνιές, αλλά αυτό ήταν. Πέντε λεπτά υπόθεση. Κι ο Σιγάλας με τον Γκαγκαλούδη είχαν τη "στιγμή" τους, αλλά μετά "μέλια" είχαμε. Αυτοί οι δύο είναι ασταμάτητοι - μαλώνουν επί... τρία χρόνια, όπου βρεθούν! Φανταστείτε να βρεθούν το καλοκαίρι... συμπαίκτες! Δε θα χάνω ούτε προπόνηση!
* Για το ματς ας μιλήσουν οι παίκτες κι ο προπονητής. Εμείς θα πούμε την άποψη μας, μετά...
* Ποιος πρόεδρος ομάδας Α2΄ έχει βγάλει την ομάδα του σε... πλειστηριασμό; Έλεος, όλα θα τα ζήσουμε σε αυτήν την μπασκετομάνα χώρα...
* Λέικερς - Σέλτικς στους τελικούς του ΝΒΑ. Τι σας λέγαμε; Τώρα το λένε και όλοι οι άλλοι... Καλό, πάντως...

Αντί για σχόλιο, επιστολή!

Ελπίζω ο φίλος μου ο Κωνσταντίνος, που είναι και συνονόματος (από ορθογραφία πώς πάμε;) να μη διαφωνεί με τη δημοσίευση της επιστολής που μου έστειλε "ηλεκτρονικά" σήμερα το απόγευμα, ημέρα Κυριακή, 2 Μαρτίου του σωτήριου έτους 2008 (γεροί να 'μαστε). Πιστεύω ότι κινείται στο "μήκος κύματος" του blog, και δεν τη δημοσιεύω για να "ενισχύσω" τις απόψεις μου.
Και για να μην μπερδεύονται κάποιοι - για μένα το σωστό ρεπορτάζ ομάδας γίνεται πάντα υπέρ της ομάδας. Ποτέ υπέρ προσώπων. Κυρίως παικτών και προπονητών. Τα παιδιά αυτά είναι επαγγελματίες και κάποια στιγμή θα φύγουν απ' την ομάδα. Η ομάδα θα μείνει και εγώ έχω υποχρέωση να ενημερώνω σωστά, με την άποψη να "πασπαλίζει" ενίοτε την επικαιρότητα, τον φίλαθλο που κι αυτός... παραμένει!
Και δημοσιοποιώ για πρώτη φορά το εξής: καλύπτοντας το ρεπορτάζ του μπασκετικού Ηρακλή επί 12 χρόνια έφτασα στο σημείο να μην έχω καλές σχέσεις με παίκτες που άλλοι "γλύφουν" για μια συνέντευξη, για μια φωτογραφία. Αλλά για μένα το ρεπορτάζ μου ήταν αυτό που προείχε κι όχι να γράψω αυτό που αρέσει στο "τάδε" παίκτη ή στον "δείνα" προπονητή. Δε μετανιώνω που άλλος μπορεί να κάνει μια συνέντευξη με τον "τάδε" και εγώ δε μπορώ. Εγώ έγραψα την αλήθεια, αυτό λέει η συνείδηση μου. Και δυστυχώς το λένε και τα γεγονότα. Ο Ηρακλής διαλύθηκε και αυτοί με τους οποίους δεν μιλάω (κλαψ...) μετρούν τα πλούτη τους και χαριεντίζονται (τοιουτοτρόπως) με τα "καλά παιδιά" της μπασκετικής δημοσιογραφίας. Παρένθεση ήταν αυτή, πάμε στην επιστολή του φίλου Κωνσταντίνου, χωρίς να "κόψω" λέξη. Κωνσταντίνε, σε ευχαριστώ...

"Κύριε Κούση,

Ονομάζομαι Κωνσταντίνος και θέλω να πιστεύω πως είμαι φίλαθλος αυτού του "καταρραμένου" αθλήματος που λέγεται μπάσκετ. Είμαι από αυτούς τους ακραίους, που όταν βλέπει την ασπρόμαυρη μπάλα του ποδοσφαίρου θέλει να την... "κάνει" με ελαφρά πηδηματάκια. Συγχρόνως, είμαι φίλαθλος-οπαδός τους Άρη και τους τελευταίους μήνες όπως γνωρίζετε, ζούμε μία παρωδία, και αναφέρομαι στην παρωδία της κερκίδας και όχι της ομάδας.
Είναι λοιπόν ο Άρης για 2η συνεχόμενη χρονιά στη διοργάνωση της euroleague, έχει περάσει στη φάση του top-16 με ρεκόρ νικών 7-7 (καλύτερο από πέρσυ και νίκες απέναντι σε Εφές (δις) και Μάλαγα) και ξεκινάει η 1η αγωνιστική μέρα με αντίπαλο την Ούλκερ και σο γήπεδο παρεβρίσκονται 3.000 (?) φίλοι της ομάδας. Τι να το κάνω εγώ?! Τι να το κάνει ο παίκτης που παίζει μέσα στο παρκέ?! Τι να το κάνει ο πρόεδρος της ομάδας που κάθεται απέναντί μου στα επίσημα και βλέπει άδεια καρεκλάκια περισσότερα από τον παρεβρισκόμενο κόσμο?! Που να ήταν και ο Jordi στο γήπεδο τι θα έλεγε... (η uleb δεν μας "βλέπει" πλέον με καλό μάτι...)
Μετά από 2 βδομάδες και αφού έχει προηγηθεί η μεγάλη νίκη επί του Παναθηναϊκού, έρχεται η ΤΑU των αστέρων και είμαστε δεν είμαστε 2.000 στο γήπεδο. Αυτό που με εκνευρίζει αφάνταστα είναι η τραγελαφική στάση του κόσμου, τόσο αυτών που δεν έρχονται στο γήπεδο και λένε τα δικά τους τόσο σε ράδιο-internet-καφενεία, όσο και αυτών που είναι στο γήπεδο και νομίζουν ότι είναι ο Pat Riley ή ο Ιωαννίδης. Είμαι μόλις 21 χρονών, και μπορώ να πω ότι έχω φτάσει σε σημείο να συγκρατώ τα νεύρα μου στο γήπεδο, όχι γιατί η ομάδα μπορεί να μην παίζει καλά, αλλά για να μην πιαστώ με κανέναν στα χέρια.
Εχω διαρκείας από τα 15-16 μου (όχι στο πέταλο..) γιατί αγαπώ τόσο το μπάσκετ αλλά συννάμα και την ομάδα. Πραγματικά μου αρέσει να παρακολουθώ μπάσκετ, ακόμα και αγώνες που δεν αγωνίζεται ο Άρης (να'ναι καλά το sport+ και το Νet) αλλά αυτή η κατάσταση πιστεύω επικρατεί μόνο στις τάξεις των φιλάθλων μας. Τέτοια αδιαφορία και προπονητολογία συγχρόνως πουθενά αλλού. Να'ναι καλά και υγιής ο ευλογημένος άνθρωπος που ακούει στο όνομα Τζεβελέκης που μας δίνει την ευκαιρία να βλέπουμε από κοντά παίκτες που βλέπαμε μέσα από μία οθόνη μόνο.
Διαβάζω τις απόψεις σας τόσο στην ιστοσελίδα της εφημερίδας, όσο και στο προσωπικό σας blog και πολλές φορές συμφωνώ μαζί σας και ελάχιστες διαφωνώ. Ενα σημείο που διαφωνώ καθέτως, είναι ο χαρακτηρισμός "κουτρουβάλας" που έχετε δώσει στον D-Wash, μιας και πιστεύω πως με σωστή διαχείρηση των δυνάμεών του μπορεί να κάνει πράγματα και θαύματα στο παρκέ, έχοντας όμως και τη βοήθεια του Καλαιτζή μέσα στην 5άδα (να παίζουν μαζί δηλαδή, μιας και η ομάδα ρολάρει καλύτερα έτσι...).
Συγνώμη αν σας κούρασα με το μεγάλο σε έκταση κείμενό μου, αλλά ήθελα να εκφράσω τον προβληματισμό μου. Θα τα ξαναπούμε τόσο στο blog σας (είμαι ο Κωνσταντίνος) όσο και μέσω mail.
Υ.Γ. Εχω και εγώ ένα προσωπικό blog ( www.basketofatsa.blogspot.com ) το οποίο μεταφέρθηκε, http://blogs.newhellas.gr/?p=27 .
Υ.Γ.2 Αν ανέβουν και τα Τρίκαλα, τότε στη Λάρισα του χρόνου πόσοι θα πηγαίνουν στο γήπεδο?! ένας ωραίος προβληματισμός που έθεσε ο Γιαννουλάκος στον αγώνα Άρης-Παναθηναϊκός, βρισκόμενος στην θύρα 8".
* Ως μόνη απάντηση για τον D-Wash, φίλε Κωνσταντίνε, είναι η απόδοση του στους αγώνες για τους οποίους χρησιμοποίησα τον χαρακτηρισμό. Κι άλλωστε "κουτρουβάλας" ήταν και ο Ρίβερς, αλλά ήξερε πότε να βάζει φρένο. Αυτά...
* Τρίτος ο Άρης. Περιμένω τις απόψεις σας και μη ρωτάτε για τον Καλάθη! Αμέσως να πάρουν τα μυαλά σας (μας) αέρα...