Με το χέρι απλωμένο

Διάβασα με προσοχή τις δηλώσεις του προέδρου της ΚΑΕ ΠΑΟΚ, Βαγγέλη Γαλατσόπουλου και μετά, όλοως τυχαίως, σήμερα το πρωί, έλαβα ένα μέιλ από έναν φίλο, προφανώς Αρειανό.

Δεν θα το δημοσιεύσω, αλλά θα γενικεύσω την επιχειρηματολογία του σχετικά με τις απαιτήσεις του ΠΑΟΚ απ' την Πολιτεία.

Εγώ λέω ότι δεν είναι μόνο ο ΠΑΟΚ. Λέω ότι όλες οι ομάδες έχουν συνηθίσει να ζητούν. Όχι ότι δεν έχουν προσφέρει - το παράδειγμα του Δαμιανίδη με τις σημαίες του Δήμου Θεσσαλονίκης στο Σαρλερουά είναι τρανταχτό!

Πώς όμως νομιμοποιείται μια ανώνυμος εταιρία, κύριε Γαλατσόπουλε και λοιποί παράγοντες των ομάδων μας, να ζητάει απ' την Πολιτεία συνέχεια να δίνει; Παραγοντιλίκι με απλωμένο το χέρι συνέχεια, δε γίνεται. Όποιος δεν μπορεί να τα φέρει "βόλτα", ακόμη και για τα καθημερινά έξοδα, θα πρέπει να βρει λύση. Αν είναι να τρέχουμε κάθε μέρα στα Υπουργεία, στον ΕΣΑΚΕ και στην ΕΟΚ για να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τις δικές μας, τότε καλύτερα ας "το κλείσουμε το μαγαζί". Επειδή όμως είναι πολύ μεγάλη η "συζήτηση", ας την αφήσουμε για κάποια... άλλη φορά! Γιατί η "αλυσίδα" είναι μεγάλη και έχει πολλούς κρίκους. Οπότε καλύτερα να πάμε στα γήπεδα αύριο και μεθαύριο, να δούμε μπασκετικά ματσάκια και να μείνουμε με την ελπίδα ότι κάτι επιτέλους θα αλλάξει στο ελληνικό μπάσκετ! Καλό, ε;

* Το βράδυ έχουμε νέο ραντεβού...

Τι είναι το... streetball;

Μία κίνηση έπρεπε να κάνει ο Χέρμπερτ με τον Ολυμπιακό και δεν την έκανε. Να βάλει και πάλι μέσα τον Καλαϊτζή, έστω και για τρία λεπτά, στο τρίτο δεκάλεπτο και να βγάλει τον "κουτρουβάλα". Το ξαναείδα το ματς, τα ξημερώματα σήμερα, απ' το "καλωδιακό" της ΕΡΤ. Ένα τρίλεπτο ήταν αρκετό για να ηρεμήσει λίγο η ομάδα, κι ας παραπονιέται ο Ντάριους για τα φάουλ. Ποια φάουλ, βρε Ντάριους, που έπαιρνες τη μπάλα και πήγαινες "ντουγουρού" (μια απ' τις καλύτερες λέξεις στην αθλητικογραφία) στο καλάθι;

Έλαβα καμιά δεκαριά μέιλς απ' το πρωί (η στήλη γράφεται στις 10.27!) και οι περισσότεροι τα "ρίχνουν" πάλι στον προπονητή. Κι άντε, αυτός ήθελε να κρατήσει μέσα την επιλογή του (και της διοίκησης), οι άλλοι πίσω του ένα σκούντημα δεν μπορούσαν;

Πάμε τώρα και σε κάποιες ερωτήσεις, που ίσως να είναι και ρητορικές...

* Ο Ντάριους ξέρει ότι στην Ευρώπη ελάχιστοι ξέρουν τι είναι το... streetball;

* Ο Μάσεϊ κάνει "κοιλιά" ή μου φαίνεται; Γι' αυτό και συνέχεια είναι στη μουρμούρα με τους διαιτητές;

* Ο Μανουσέλης θα γράφει ακόμη τις "παγίδες" στο "Φίλαθλο";

* Καιρός δεν είναι να έρθει προς τα επάνω ο Σφαιρόπουλος;

* Πόσο σίγουροι είστε ότι θα φύγει ο Γιαννάκης απ' την Εθνική; Εγώ είμαι αρκετά...

* Πόσες εφημερίδες της Θεσσαλονίκης είχαν χθες απεσταλμένο στο Σ.Ε.Φ.;

* Φίλε, όταν βγάζεις ανακοινώσεις, φρόντισε να είναι σωστές, συντακτικά και ορθογραφικά και μετά εμείς εδώ είμαστε!

* Πώς γίνεται ο Μουζάκης να σφυρίζει Άρη και Κύπελλο και πρωτάθλημα, με... Ολυμπιακό; Οι άλλοι διαιτητές είναι άχρηστοι, μάλλον...

* Ο Ντέρικ Άλεν που παίζει στη Γερμανία είναι καλός παίκτης;

* Γιατί δεν έκανε φάουλ στην τελευταία επίθεση ο Χέρμπερτ, ώστε να έχει την μπάλα ο Άρης και να έχει την τύχη του ματς δική του; Δεν είναι Σέρβος, είπατε;

* Περισσότερα το απόγευμα (ίσως!).

"Δώρο" στον... Γιαννάκη

Δεν χρειαζόταν να κινητοποιηθεί η ΚΑΕ Άρης για να εκφραστούν τα παράπονα της για τη διαιτησία του ημιτελικού με τον Ολυμπιακό. Τα είδαμε και μόνοι μας. Και τα λάθη των διαιτητών υπέρ του Ολυμπιακού οδήγησαν και στα λάθη των παικτών του Άρη. Λογικό είναι αυτό, ο παίκτης εκνευρίζεται και κάνει λάθος επιλογές.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Άρης υπέστη ήττα λόγω των διαιτητών σε μεγάλο ποσοστό, και λόγω των δικών του λαθών. Βιάστηκε, αλλά παράλληλα είδε τις σφυρίχτρες να "σπρώχνουν" την γηπεδούχο ομάδα, κάνοντας ένα ωραίο "δώρο" στον νέο τεχνικό των γηπεδούχων. Τον Παναγιώτη Γιαννάκη που στο δεύτερο ημίχρονο λογικό ήταν να δώσει εντολή για πίεση. Κι ενώ ο Άρης δεν έπαιρνε τα φάουλ που έπαιρνε ο Ολυμπιακός στις δικές του επιθέσεις. Και όλα αυτά μαζί έφεραν και τον "τρεχαλατζή" Ουάσιγκτον να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. Όχι τόσο οι λάθος του πάσες, αλλά για τη βιασύνη του να "σπρώχνει" την ομάδα του μπροστά, ενώ θα έπρεπε, όπως έκανε ο Καλαϊτζής στο πρώτο, να πάει σε επιθέσεις των 20 δευτερολέπτων. Σιγά - σιγά έπρεπε να πάει ο Άρης και να περάσει η μπάλα μέσα. Να "κλείνουν" οι δύο και οι τρεις παίκτες του Ολυμπιακού στον Μάσεϊ ή στον Μπόισα, ή στον Μότολα, και να δίνουν τη μπάλα έξω στον "ελεύθερο" Ράιτ ή Τσαλδάρη. Τόσο απλό είναι το μπάσκετ, εμείς θα το πούμε;
Αφήστε τα δικά σας σχόλια, εμείς πιστεύουμε, ταπεινά και υποκειμενικά, ότι ο Άρης έχασε λόγω της διαιτησίας και των δικών του λαθών... Στις λεπτομέρειες έχασε σύμφωνα με τον τηλεσχολιαστή, που όσο μείωνε ο Ολυμπιακός, τόσο ανέβαινε ο τόνος της φωνής. Και είναι και φίλος...

- ΛΕΖΑΝΤΑ: "Τα λουλούδια στην κυρία από εμένα". Αυτό κι αν είναι δώρο...

"Διπλό" μέσα στο Σ.Ε.Φ.;

Εκτός της κλήρωσης της Ευρωλίγκα (όπως φαίνεται απ' την ψηφοφορία μας οι επιλογές μας ήταν σχεδόν όπως "βγήκαν τα μπαλάκια", ούτε παραγγελία) υπάρχουν και οι τρέχουσες αγωνιστικές υποχρεώσεις. ΄
Σήμερα, Τετάρτη, υπάρχει ένας ημιτελικός Κυπέλλου Ελλάδας, όπου παίζουν Ολυμπιακός - Άρης. Πέραν της διαφωνίας μου με το σύστημα διεξαγωγής - αν είναι ποτέ δυνατόν σε έναν τόσο μεγάλο θεσμό να γίνονται "μονοί" ημιτελικοί! - είναι προφανές ότι η παρουσία Γιαννάκη δίνει ένα άλλο "χρώμα" στον αγώνα. Και αφαιρεί απ' τον Άρη το δικαίωμα της αισιοδοξίας για "διπλό" που είχε με τον Γκέρσον. Το είχαμε γράψει άλλωστε - ή εδώ ή στη "Στοά" του "Μετροσπορτ" - ότι θα έπρεπε να φύγει ο... Πίνι μετά τον ημιτελικό. Όλοι ξέρουμε τι σημαίνει αλλαγή προπονητή σε μια ομάδα, πόσω μάλλον σε έναν σύλλογο με τόσο μεγάλο μπάτζετ, άρα και απαιτήσεις. Και προπονητής νέος είναι ο Γιαννάκης, δεν είναι κανένας Λιθουανός. Άρα να περιμένετε πολύ "ξύλο", γιατί όσο να'ναι και οι παίκτες θα θέλουν να δείξουν ότι έφταιγε ο "Πινάκος" κι όχι οι ίδιοι για τις τελευταίες αδιάφορες εμφανίσεις τους. Ο Άρης τι πρέπει να κάνει; Τα γνωστά - να παίξει την άμυνα του, να πάρει τα ριμπάουντ και μπροστά να πιέσει τους περιφερειακούς του Ολυμπιακού για να κάνουν πολλά... φάουλ. Να "χτυπήσει" στον Γκριρ και στον Γουντς (αν παίξουν) και να τους αναγκάσει έτσι να σκέφτονται πολύ στην άμυνα για να είναι μπερδεμένοι στη δική τους επίθεση. Τα τεχνικά θέματα είναι άλλου δουλειά, εμείς μια πολύ γρήγορη άποψη εκφράζουμε με τα ελάχιστα που ξέρουμε. Μέσω αυτών που είδαμε. Σήμερα τα σπουδαία...

* Μετά το τέλος του αγώνα, τσεκάρετε το μπλογκ, θα έχουμε... αναλύσεις!

- ΛΕΖΑΝΤΑ: "Άσε μας, ρε... Συμεωνίδη" (για όσους δεν τον αναγνώρισαν, είναι ο μεγάλος τρελός Μπόμπι Νάιτ)

Καλή κλήρωση, αλλά μέσα στο παρκέ

Όπως ψηφίσατε οι περισσότεροι στη διπλανή ψηφοφορία "ήρθε" η κλήρωση - ορισμός της Ευρωλίγκα για τον Άρη. Ταού, ομαδάρα που παίζει ωραίο μπάσκετ, αλλά όχι και στα σούπερ της (κι ας κέρδισε μέσα στη Μαδρίτη το Σάββατο, τη Ρεάλ!). Με καλό "άσο", με καλό "πεντάρι", με σούπερ "δυάρι". Τι άλλο θέλει; Έδρα που παίζει πάντα με 50% παραπάνω, την έχει κι αυτήν... Λάτιν μπάσκετ παίζει, με τέτοιους παίκτες που έχει...

Λιέτουβος. Χμμμ... Οι περισσότεροι την προτιμήσατε. Το θετικό είναι ότι ο Άρης την ξέρει. Κι αυτοί τον ξέρουν. Είναι καιρός να την κερδίσει κι εκεί...

Ούλκερ... Ο Ουίλι και οι υπόλοιποι έχουν "σκαμπανεβάσματα". Είναι θαύμα, κατ' εμέ, που αυτοί είναι στους "16". Με γενικές "ματιές", η κλήρωση είναι καλή, αλλά το τετριμμένο, δεν αλλάζει. Όλα θα κριθούν στο παρκέ! Τα λέμε και το απόγευμα, αφήστε τα σχόλια σας για την κλήρωση!

-Λεζάντα: "Λιθουανία, ξανα-ερχόμαστε!"

For your eyes only!

Σήμερα, Σάββατο, λέμε να "φορτίσουμε τις μπαταρίες μας", μια που περιμένει "φουλ" πρόγραμμα από Δευτέρα. Ένα απλό ερώτημα θέτω, έτσι, για προβληματισμό. Αν ο "Δράκος" πήγαινε σε κάποια άλλη ομάδα, πλην ΠΑΟ και ΟΣΦΠ, θα ήταν τόσο εύκολη η "έγκριση" απ' την ΕΟΚ; Σημειώνουμε ότι μέχρι αυτή την ώρα δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα, όπως και ότι ήδη απολύθηκε ο Πίνι και ο... Ελληνιάδης. Και κάτι ακόμη - δε ξέρω τι γνώμη έχετε για τον "Σταύρακα"(προφανώς αρνητική επειδή είναι "βαμμένος" Ολυμπιακός και έχει κάνει τόσα και τόσα στα γήπεδα που θυμίζουν τον "λαικό ήρωα"), αλλά εγώ έναν τέτοιον μάνατζερ, θα τον ήθελα στην ομάδα μου... Κι ο νοών, νοείτω! Καλά να περάσετε...

* Λεζάντα: Πωλείται Πεζό, φουλ έξτρα, με μοντέρνους υαλοκαθαριστήρες...

Τα γιουρούσια του Ντάριους!

Έχασε ο Άρης, χωρίς τον Τέρι, απ' τη Μακάμπι, χωρίς τον Βούισιτς... Δύσκολο ματς, αναμφίβολα, ωραίο για εμάς τους θεατές, όμορφο για τους παίκτες που έπαιξαν, δύσκολο και για τους προπονητές...

Ο Γκόρντον Χέρμπερτ το πάλεψε, αλλά πάλι πρωί - πρωί με το που ανοίγω τα μέιλ μου, να οι διαμρτυρίες, να πάλι τα "κοιμάται", να πάλι τα παράπονα... Τι να κάνει ο Καναδός, ο ήρεμος, πράγματι, προπονητής, όταν παίρνει ο άλλος τη μπάλα τρεις φορές στην παράταση και πάει "γιουρούσι" μέσα στους ψηλούς και χάνει το μπάσιμο; Στην Αριστοτέλους, όταν παίζαμε εκεί στα τσιμεντένια γήπεδα, εκεί που τώρα είναι πλακόστρωτο και είναι το τέρμα των λεωφορείων, κοροιδεύαμε όταν κάποιος έχανε ένα μπάσιμο, τόσο ξεφτίλα το θεωρούσαμε, εμείς στα 15 μας. Ο άλλος που έπαιζε στους Σπερς, μπήκε τρεις φορές μόνος και έχασε το εύκολο καλάθι. Ιδίως το πρώτο ήταν το πιο εύκολο μπάσιμο που έχω δει να χάνεται (είδα ένα κι απ' τον Σεκούντα την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά δεν ήταν μπάσιμο, ήταν άφημα της μπάλας από κάτω) τον τελευταίο χρόνο. Συν ότι δεν υπήρχε εντολή για κάτι τέτοιο - αυτό είναι "τσεκαρισμένο".

Αλλά απ' το ματς αυτό ο Άρης μόνο κερδισμένος μπορεί να βγει. Κατ' αρχήν μπορεί να μάθει απ' αυτά τα λάθη, να κοιτάξει να διορθώσει λίγο κάποια "πραγματάκια" μέσα στο παρκέ (π.χ. τον Μάσεϊ να σταματήσει να διαμαρτύρεται συνέχεια στους διαιτητές - ο Μόρις προχές έβαλε εύκολα δύο καλάθια έτσι σε αιφνιδιασμό), να δυναμώσει τα "μπλοκ άουτ" του στα ριμπάουντ και όλα θα είναι καλύτερα στη συνέχεια.

* Το απόγευμα θα πούμε περισσότερα, καλό μήνα!

ΛΕΖΑΝΤΑ: "Έλα ρε παικταρά μου"

Τα εκατομμύρια δεν κάνουν τις ομάδες

Τέλεια βραδιά πρέπει να είναι αυτή για τον Πίνι Γκέρσον. Θα του θυμίζει, προφανώς, κάτι άλλες στο Ισαρήλ, εκεί που είχε στα χέρια του ένα τεράστιο μπάτζετ αλλά μόνο όταν "πάντρεψε" τον Πάρκερ, τον Μπαστόν, τον Βούισιτς και τον... Κόμματο μπόρεσε να πάρει μια Ευρωλίγκα. Ήρθε μετά στον Ολυμπιακό με ένα τεράστιο, επίσης, μπάτζετ και ο κόσμος, όπως είδα πριν από λίγο (πληροφοριακά έχασε ο Ολυμπιακός απ' την ομαδάρα που λέγεται Σιένα με 73-80), τον αποδοκίμαζε. Είχε, λέει ο δικηγόρος του διαβόλου, πολλές απουσίες. Ναι, είχε, αλλά απουσίες είχε και ο Ιταλός - "σωσίας" του Σκαριόλο - που δεν έπαιζε ο Καουκένας και ο Σάτο!
Συμπέρασμα, σχετικό με όσα λέγαμε και λέγατε (με τα σχόλια σας σε αυτήν την "σελίδα", και με emails) και περί Άρη; Τα εκατομμύρια δεν φτιάχνουν τις ομάδες. Ούτε τα "ανεβασμένα" μπάτζετ, ούτε οι εκατοντάδες χορηγοί. Παρά μόνο η σωστή επιλογή παικτών, η καλή προπόνηση και προετοιμασία πριν από κάθε αγώνα, αλλά και η προσωπικότητα όλων όσων απαρτίζουν κάθε ομάδα. Ο Ολυμπιακός με μπάτζετ πάνω από 17 εκ. ευρώ είναι 5ος στον όμιλό του και ο Άρης με 2.5 εκ. ευρώ πάει για 4ος! Αυτές είναι απλές διαπιστώσεις, τα υπόλοιπα αύριο, πριν αλλά και μετά τον αγώνα με τη Μακάμπι.
* Συγνώμη για την καθυστέρηση στην ανανέωση του σχολίου - θα προσπαθήσουμε να το αποφύγουμε στο μέλλον!

ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΙΟΥ: Τα βίντεο στην αριστερή στήλη είναι επιλογή του παροχέα και όχι... δική μας। Εμείς δεν θα βάζαμε αυτά που δίνει το ΥοuTube ως πρώτες επιλογές για το Άρης-Μακάμπι... Είναι όμως μια αρχή, για να "ψαχτείτε" περισσότερο από μόνοι σας, αξίζει τον κόπο!

"Καναπεδάκηδες" θριαμβεύσατε!

Βράδυ Δευτέρας... Το ρεπορτάζ τρέχει, οι συνάδελφοι με ένα τηλέφωνο ανά χείρας, ή έξω στο δρόμο. Άλλωστε εκεί γίνεται το καλύτερο ρεπορτάζ. Στο δρόμο, στο γήπεδο, σε μια εκδήλωση, στην προπόνηση (πρωτίστως). Σχόλια επί σχολίων για την πιθανή πώληση Ράιτ... Η ψηφοφορία μας για το θέμα ενδεικτική, πιστεύουμε, των τάσεων που υπάρχουν. Όχι "φωτογραφική", ενδεικτική.
Για να μη φτάσει στο σημείο ο Άρης να συζητά για κάποιον βασικό του παίκτη, μεσούσης της περιόδου, θα έπρεπε ή θα πρέπει να δημιουργήσει μια "βάση" 4000 ή 5000 διαρκείας. "Εύκολα το λες" θα πουν οι περισσότεροι. Μα αυτό είναι το ζητούμενο - να δημιουργήσεις εσύ ως φίλαθλος τη βάση για την ομάδα σου και μετά να έχεις και απαίτηση. Αν και κατά τη γνώμη μας ένας φίλαθλος πάντα θα θέλει να κερδίζει η ομάδα του, αλλά θα πρέπει να είναι και κοντά της ΚΥΡΙΩΣ στα δύσκολα. Και πρώτα εκεί, στα δύσκολα. Όχι στους αγώνες με την κάθε Μακαμπί, για παράδειγμα.
Πώς ζητάς απ' τον Τζεβελέκη να βρίσκει λεφτά όταν παίρνει εισπράξεις από 2000 κόσμο, για παράδειγμα; Όταν κερδίζεις μέσα στην Κωνσταντινούπολη την Εφές Πίλσεν του Μπλατ, και πας μετά στην Ολυμπιάδα δύο χιλιάδες κόσμος, πώς ζητάς να παίρνει τους καλύτερους Έλληνες (Κουμπούρα, Τσιάρα και πάει λέγοντας) και να μην δίνει κάποιον για 400 χιλιάρικα; Όταν ήσουν στη ζώνη του υποβιβασμού και μετά από χρόνια προσπάθειας έφτασες και πάλι "στον αφρό", βγαίνεις τρεις σερί σεζόν στην Ευρωλίγκα, πας δύο φορές σερί στους "16", παίζεις τελικούς Ευρώπης και Κυπέλλου Ελλάδας, σηκώνεις και κανάδυο απ' αυτούς, και εξακολουθείς να πηγαίνεις δύο και τρεις χιλιάδες στο γήπεδο (εξαιρούνται τα μεγάλα παιχνίδια, βεβαίως), τι ζητάς απ' τη διοίκηση; Ναι, ζήτα κάτι παραπάνω, ζήτα έναν Έλληνα παραπάνω, ζήτα να μείνει ο Μάσεϊ το καλοκαίρι, αλλά ξεκόλλα κι απ' τον... καναπέ. Μπορείς;

Φύκια και μεταξωτές... σαρδέλες!

Τι ήθελε και το είπε ο άμοιρος ο Σάντος αυτό περί σαρδελών; Βοήθησε λίγο τους ιχθυοπώλες, βέβαια... Φτάσαμε έτσι στο σημείο να αναζητήσουμε και τις μπασκετικές "σαρδέλες", αφού οι ποδοσφαιρικές είναι αναμφισβήτητες...

Ο μεγάλος Νίκος Κούβελας έδειξε ότι ποτέ δεν ήταν "σαρδέλα"। Κι ας τον χλεύαζαν κάποιοι άσχετοι με το μπάσκετ। Δεν πειράζει, αυτά είναι γνωστά στους παίκτες। Για να μη νομίζετε ότι οι παίκτες δε διαβάζουν εφημερίδες ή δεν ακούν ραδιόφωνα, ή δε "μπαίνουν" στο Ίντερνετ। Ο Ολυμπιακός, για παράδειγμα, πέραν του γνωστού προσωνυμίου του, αποδεικνύεται ότι έχει μαζέψει κανάδυο "σαρδελίτσες"। Ε, σου λέει, πέραν των γαύρων, να μην έχουμε μια ποικιλία στο... μεζέ; Όσο για τις πιο "μικρές" ομάδες; Αυτές κι αν έχουν μαζέψει... Ο Αργύρης ξέρει, ο Ράτσα ξέρει, ο Ηλίας ξέρει... Εμείς βλέπουμε και τρίβουμε τα ματάκια μας।

* Το φλουρί στην ΕΚΑΣΘ "έπεσε" στον Βασιλακόπουλο και τη "ΦΙΜΠΑ Γιούροπ"। Έλα ρε Σάββα μεγάλε, το' κανες πάλι το θαύμα σου!

* Ενημερωθήκαμε ότι ο Σόντερς "έκλεισε" στην Ισπανική Καντάμπρια। Φαίνεται ότι εκεί δεν έχουν πολυσέλιδες εφημερίδες...

* Περισσότερα και το... απόγευμα!

Φύκια και μεταξωτές... ροδέλες

Θέμα-1: Πωλείται ή δεν πωλείται ο Ράιτ; Ιδού η... απορία! Το μέγα ερώτημα, που κανείς μας δεν μπορεί να κοιμιθεί... Καλά, με τραυματία τον Τέρι, θα πουληθεί ο Ράιτ; Πώς γίνεται αυτό; Εκτός να παίξει και με τη Μακαμπί, ο "Σωστός", και μετά φύγει για τα "χημικοδολλάρια". Αν μείνει, ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Μόνο που πρέπει να βάζει σταθερά τα σουτάκια του.
Θέμα-2: Κούβελας. Μάλιστα... Ο Νικόλας που κάνει πάσες αεροπλανικές και "χουκ" που θα τα ζήλευε ο φίλος του (...) ο Λάζος, έχει φάει τα ματς με το κουτάλι. Έμπειρος είναι, ξέρει να βάζει το σώμα του, κι αμα σε θέλει η μπαλίτσα, βάζεις αμά λάχει και είκοσι ποντάκια στον Ολυμπιακό. Σημείωση: ο Γκέρσον άλλαξε τρεις... παίκτες επάνω του. Ωιμέ!
Θέμα-3: Κύριε διευθυντά, όλο χάνουμε ένα στο στοίχημα. Το πέντε στα έξι μας έχει γίνει συνήθεια. Και δεν παίζουμε και με λάθη. "Παίρνεις τα λεφτά σου πίσω" λέει ο λαός. "Τι να τα κάνω τα λεφτά μου πίσω. Γι' αυτό παίζω; Για να παίρνω τα λεφτά μου... πίσω; Δε σφάξανε..."
Θέμα-4: Ξύλο στη Νέα Σμύρνη. Μέντζος και Αποσκίτης είναι τρελάρες... Το ίδιο και ο Μίσιτς, κι ας μην του φαίνεται. Καλά, για τον Σταύρακα τον Δανιήλ δεν χρειάζονται συστάσεις. Ο τύπος έπρεπε να παίζει στον Ηρακλή εδώ και πολλά χρόνια. Αλλά γιατί λένε όλοι ότι "κάτι άλλο παίχθηκε"; Ξέρει κανένας μάνατζερ εδώ στη Θεσσαλονίκη να μας πει τι εννοούν οι "ψθυριστές";
Θέμα-5: Εννιά στα εννιά ο Χέρμπερτ. Βρε τον κοιμισμένο τον Καναδό...
Θέμα-6: Φοβερά παίζουν οι Έλληνες στο εξωτερικό. Έξι πόντους ο ένας, τέσσερις ο άλλος, τρεις ο τρίτος. Μόνο ο Κακιούζης έπαιξε καλά... Τι να κάνουν τα παιδιά; Να ξεσκιστούν για τη Λοκομοτίβ... Ροστόφ;
Θέμα-7: Βοηθός του Γιαννάκη στην Εθνική, λέει, ο Αγγέλου. Καλά, τόσα χρόνια ποιος ήταν;
Θέμα-8: Όλο και μειώνεται το μπασκετικό ρεπορτάζ στις εφημερίδες. Σε μερικές τα γράφει όλα... ένας! Ή και κάποιοι "δανεικοί" από άλλες. Να΄ναι καλά ο... Κούβελας!

Τα "σενάρια" κάνουν... καλό!

Κατ' αρχήν θα πρέπει να ζητήσουμε συγνώμη απ' τους ουκ ολίγους φίλους που έστειλαν σχόλια στο "μπλογκ" (...) και για κάποιον περίεργο "ιντερνετικό" τρόπο δε δημοσιεύονται στη "σελίδα", αλλά ελπίζουμε να το λύσουμε το πρόβλημα।

Επίσης όλα αυτά τα σχόλια ήρθαν στο μέιλ μας (άρα κάποια ρύθμιση λάθος κάναμε, το καταλάβατε προφανώς), αλλά είναι στα... αλαμπουρνέζικα! Δυστυχώς πρέπει να βελτιωθούμε... τεχνολογικά, αλλά υπομονή...

Τι γίνεται, κατά τ' άλλα; Ο Δαμιανίδης παραμένει ο κορυφαίος "Τζ.Μ." της Α1΄, έτσι και πουλήσει τον Ράιτ στους Ρώσους της Χίμκι... Γιατί;

α) Πουλάει έναν παίκτη που δεν μας έχει εντυπωσιάσει, ούτε πιστεύω και τους περισσότερους Αρειανούς... Είναι καλός σουτέρ μεν, αλλά έχει σκαμπανεβάσματα...

β) παίρνει καλά λεφτά για την εποχή... Τετρακόσια χιλιάρικα δεν είναι και λίγα। "Βγήκαν έτσι οι μεταγραφές του Μπόισα και του Ουάσιγκτον...

γ) έτσι κρατάει τον Καστλ για την Ελλαδα και στέλνει τον Τέρι, να παίξει στο "τρία", μπας και κάνει τίποτα...

δ) πήρε ήδη τον Μπόισα, που παίζει "τέσσερα", στον "άσο" θα πάει ο Καστλ, στο "δύο" μπορεί να πάει και ο Ουάσιγκτον, οπότε η "χημεία" του "βγαίνει" και πάλι...

ε) με λιγότερα λεφτά μπορεί να κάνει μια μεταγραφή ακόμη, στιλ Αμπντούλ Ραούφ... Ένα "τριάρι" που θα μπορεί να βοηθήσει λίγο στην Ευρωλίγκα...

Αυτά, θέλετε κι άλλα; Αργότερα το βράδυ σήμερα, ίσως έχουμε κάτι... ακόμη!

* Τι έγινε, αλήθεια, στη Νέα Σμύρνη; Άρχισε να το "δουλεύει" το πράγμα ο μανατζέρσκι;

* Ανύπαρκτο φάουλ έδωσε ο Βορεάδης στον Μιλισάβλιεβιτς δευτερόλεπτα πριν ο Μπουντούρης βάλει το "εκπρόθεσμο" νικητήριο καλάθι. Ευτυχώς ο Αργυρόπουλος έβαλε μόνο μία και έχασε την άλλη. Ο Θεός "βλέπει"...

* Ποιος νέος μάνατζερ της Θεσσαλονίκης μάλωσε με έναν πιο... νέο;

- Λεζάντα: Όλα τα "μωρά στην πίστα"

"Φρουτοσαλάτα" και... Στοίχημα!

Μέρος δεύτερο σήμερα - γράψαμε για τους διάφορους μάνατζερς. Είπαμε ότι ο καθένας θα μπορούσε να γίνει μάνατζερ... Το μόνο εύκολο. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει κανείς είναι να έχει ταλέντο στις δημόσιες σχέσεις. Αλλά - πέραν αυτών - αν είσαι και... μορφωμένος (έχεις π.χ. ένα πτυχίο οικονομικών ή μάρκετινγκ) - τότε ακόμη καλύτερα.
Μπορείς, για παράδειγμα, να ξέρεις απλά καλά... Αγγλικά. Να "κολλήσεις" δίπλα σε κάποιον μπασκετικό παράγοντα ή δημοσιογράφο, να γνωρίσεις κανέναν παλιότερο μάνατζερ και έτσι σιγά - σιγά (αφού κουβαλήσεις καμιά χίλια παλτό και κάνεις δέκα χιλιάδες θελήματα σε κάθε λογής Αμερικανάκι) γίνεσαι μάνατζερ!
Προσοχή - προλαβαίνω κάθε συμπαθή εκπρόσωπο που θα πει ότι έχω... απωθημένο να γίνω κι εγώ μάνατζερ, τονίζοντας ότι τόσα χρόνια η σχέση μου μαζί τους ήταν και είναι καλή, με τους περισσότερους, αλλά με αυτά που είδα, άκουσα και έμαθα, δεν θα σας το... σύστηνα με θέρμη. Απλα με αυτό το σημείωμα προσπαθώ να σας βάλω σιγά - σιγά στο μπασκετικό Ελληνικό "σύστημα"...
* Έχουμε πολλές ιστορίες να θυμηθούμε παρέα! Υπομονή μέχρι αύριο...

Μάνατζερ - το "φρούτο" του μπασκετ

Είχαμε καιρό να τα πούμε... Κρίμα, γιατί έγιναν τόσα και τόσα. Κι όσο εσείς - ελπίζω όχι πολλοί και όχι πολύ - ακόμη ασχολείστε με τη "Ζαχοπουλιάδα", εμείς θα προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα... "κατς-απ", ένα "συμμάζεμα" όλων αυτών των ημερών.
Πολλές αλλαγές, πολλές μεταγραφές, έφυγαν προπονητές, έφυγαν... διοικήσεις, έφυγαν πρόεδροι και σύμβουλοι. Αυτοί που πάντα μένουν είναι οι μάνατζερ, οι δημοσιογράφοι, οι παίκτες και οι προπονητές. Απ' τις τέσσερις αυτές "ομάδες", οι τρεις "ανακυκλώνονται" στις ομάδες και έτσι "συντηρείται" το "σύστημα". Στην όλη αυτή "συντήρηση" μετέχουν και οι δημοσιογράφοι. Πόσο μάλλον όταν μπερδεύεται ο ρόλος όλων αυτών... μάζί!
Ο ένας γίνεται δημοσιογράφος - παράγοντας, ο άλλος μάνατζερ - παράγοντας και πάει λέγοντας. Εκείνο που ενδιαφέρει τον κόσμο είναι η "βιτρίνα". Κακά τα ψέματα...
* Όσο κερδίζει ο Άρης και πάει καλά η ομάδα, ποιος θα ασχοληθεί με το ότι τα τελευταία χρόνια έγιναν καμιά 40αριά αλλαγές παικτών;
* Η "βιτρίνα" μετράει και σε αυτό παίζουν ρόλο οι μάνατζερ. Τι είναι αυτό το επάγγελμα όμως; Πώς μπορεί να γίνει κάποιος μάνατζερ; Ποια είναι η κατάρτιση ενός μάνατζερ; Ποιος είναι αυτός που θα κρίνει αν κάποιος είναι ή αξίζει να είναι μάνατζερ;
* Μάνατζερ στην Ελλάδα γίνεται κάποιος, χωρίς να χρειάζεται να έχει κάποια τυπικά προσόντα. Σύμφωνα με τον νέο αθλητικό νόμο οι ιδιώτες που θέλουν να ασκήσουν το επάγγελμα αυτό, οφείλουν να πάρουν άδεια εξάσκησης επαγγέλματος απ' την οικεία ευρωπαϊκή... ομοσπονδία. Πληρώνουν ένα αντίτιμο, δίνουν κάποιες εξετάσεις "πάνω" στους κανονισμούς και αν περάσουν, πήραν την άδεια.
* Αυτό λειτουργεί από πέρσι, ενώ κανονικά οι ομάδες δεν θα έπρεπε να κάνουν δουλειές με μη αδειοδοτημένους μάνατζερς... Μη κοιτάτε που εδώ όποιος θέλει παίρνει τηλέφωνο τον τάδε παράγοντα και του λέει: "έχω ένα παικτάκι από Φιλανδία, Αμερικάνο. Φοβερός. Να σου δώσω ένα "ντι-βι-ντι" (που είναι και της μόδας) να τον δεις; Κι αν σου αρέσει, τα λέμε πιο αναλυτικά".
* Σήμερα γράψαμε έναν πρόλογο - το κυρίως πιάτο για το "φρούτο" που λέγεται "μάνατζερς" σύντομα! Ίσως να είναι και... φρουτοσαλάτα!

Νέα Εθνική Ελλάδας

Δεν είναι και τόσο εύκολη η "επόμενη ημέρα" για μια Πρωταθλήτρια Ευρώπης, που επιστρέφει στη χώρα της ως "τεταρταθλήτρια" (σικ) πλέον. Ούτε και ο προβληματισμός για το κακό μπάσκετ το οποίο δυστυχώς παρουσίασε η Εθνική μας έχει πλέον και τόσο σημασία. Ας τον κρατήσουν αυτοί που επέλεξαν να κρατήσουν ισορροπίες και να μην έρθουν σε "σύγκρουση" με παίκτες που δεν μπορούν πλέον να προσφέρουν, είτε γιατί έχουν το μυαλό τους αλλού, είτε γιατί δεν μπορούν αγωνιστικά.

Δε χρειάζεται πανικός - μικρή χώρα είμαστε πληθυσμιακά, επιλογές όμως έχουμε. Στη θέση του Νικόλα θα βάλουν τον Πελεκάνο, στη θέση του Κακιούζη τον Μαυροκεφαλίδη, ενώ υπάρχει και ο Βασιλειάδης, ο Κυρίτσης, ο Γλυνιαδάκης και άλλα παιδιά που έρχονται από "πίσω".

Στη θέση του Λάζαρου, που σκέφτεται σοβαρά να σταματήσει, πριν τον "σταματήσουν", υπάρχει ο Κουφός κι ο Σχορτσανίτης. Οπότε το μέλλον μοιάζει "φωτεινό", αλλά τα πάντα κρίνονται μέσα στο γήπεδο. Ας αφήσουμε τα παιδιά, τους προπονητές και τους επικεφαλής της Ομοσπονδίας να ηρεμήσουν, να σκεφτούν το τι θα γίνει, και ας ασχοληθούμε κι εμείς με το πρωτάθλημα, το οποίο αρχίζει σε κανά μήνα.

Αν ήμουν στη φυσούνα

Επιτέλους και πάλι μαζί, μετά από πολύ καιρό, και οφείλω μια συγνώμη γι' αυτό. Το "μαζί" είναι σχετικό, το βέβαιο είναι ότι εγώ, το πληκτρολόγιο μου και η οθόνη μου, αποφασίσαμε να "συνδεθούμε" και πάλι μαζί, σε αυτόν τον "τόπο".
Αντικείμενο μας, τι άλλο; Το μπάσκετ. Η Εθνική ομάδα. "Ένα και το αυτό", πλέον, στην Ελλάδα. Μια μικρή χώρα, αλλά στην τετράδα των ανδρών και δεύτερη στους Νέους, στην Ευρώπη. Δεν είναι και λίγο, πρόκειται για μια διαρκή επιβεβαίωση της ιστορίας του Δαβίδ και του Γολιάθ.
Το βράδυ του Σαββάτου η Ισπανία ήταν, αγωνιστικά, ένας Γολιάθ. Κι ας είχε τα "σπρωξιματάκια" της απ' τη διαιτησία, ιδίως απ' τον απίθανο Τσέχο. Κι ας πάλευε ο Μπελόσεβιτς - Ελλάς, Σερβία, συμμαχία (ο Μίλισιτς δεν ανήκει σε αυτό το ρητό) - για να σώσει τα προσχήματα. Πάλεψαν οι παίκτες μας, αλλά αυτή τη φορά δεν ήμασταν τυχεροί.
Ο Σπανούλης "έκαψε λάδια" στο τέλος, ο Διαμαντίδης δεν μπορούσε να απειλήσει, ο Παπαλουκάς έκανε σημαντικά λάθη, και ο Βασιλόπουλος δεν έχει φτάσει στο επίπεδο να κερδίζει μόνος του τέτοια ματς. Αν είναι δυνατόν! Το παιδί όμως μπόρεσε να "γυρίσει" δύο ματς, όχι ένα.
Αλλά θα πρέπει να δούμε τον αγώνα με τους Ισπανούς κι από την δική τους πλευρά. Έκαναν τέλεια αυτό που έπρεπε να κάνουν για να κερδίσουν τον αγώνα, ενώ έχαναν. Πίεσαν εξαιρετικά στην περιφέρεια, και από τη στιγμή που δεν υπήρχε Λάζος και ο Γκασόλ έκοβε τα πάντα, τότε "γύρισαν" το ματς. Έστω και με απίστευτα τρίποντα στον αιφνιδιασμό από τον "Λα Μπόμπα" Ναβάρο.
Όσο για τους θεατρινισμούς του Καλντερόν και του Γκαρμπαχόσα; Παιδιά, τώρα που είμαι ήρεμος, επιμένω ότι αν ήμουν παίκτης και ήμουν στη φυσούνα μετά το τέλος του αγώνα, σίγουρα κάποιος απ' τους δύο θα καταλάβαινε τι σημαίνει το "ελληνικό τσαρούχι". Δεν πειράζει, το Πεκίνο του χρόνου θα είναι ο τόπος της οριστικής ρεβάνς απ' τους Ίβηρες της ΟΥΛΕΜΠ -για να μην ξεχνιόμαστε. Γιατί στο φετινό Ευρωμπάσκετ υπήρχε μαι διαρκής μάχη ΟΥΛΕΜΠ-ΦΙΜΠΑ, και οι Ισπανοί φρόντισαν να το δείξουν αυτο σε κάθε ευκαιρία. Όπως με τον "αποκλεισμό" του Ρήσα απ' την επιτροπή διαιτησίας του Ευρωμπάσκετ, για παράδειγμα, κι ας ήταν ο Ρήγας άνθρωπος της ΟΥΛΕΜΠ τόσα χρόνια. Έλληνας όμως...
* Όλα καλά, αλλά πλέον οι φίλοι του Παπαδόπουλου ας σταματήσουν τα "ο καλύτερος σέντερ της Ευρώπης" γιατί το εκθέτουν το παιδί. Είδαμε όλοι σε τι κατάσταση ήταν ο Λάζος.
* Η απουσία, οπότε, του Σοφοκλή, του καλού Σοφοκλή κι όχι του υπέρβαρου Σοφοκλή, ήταν τρομακτικά επώδυνη για την Εθνική μας.
* Όπως και του Φώτση, γιατί με αυτόν και ο Λάζαρος θα πήγαινε καλύτερα...
* Παιχταράς ο Τέρι του Άρη. Μαθαίνω τα καλύτερα. Για να τον δούμε κι από κοντά...
* Πλέιμεικερ στον ΠΑΟΚ θα παίξει, σε λίγο, ο Καραμπέρης. Αν είχε κι αυτός διάθεση, γιατί αυτή η ομάδα με τις εμμονές του Πανελούδη έχει διώξει όλα τα δικά της τα παιδιά...
* Αν δεν πάρει έναν καλό πλέιμεικερ ο Ηρακλής δεν βλέπω να ανεβαίνει. Αν πάρει, τότε μπορεί μέχρι και πρώτος να τερματίσει... Και άνετα. Χτύπα ξύλο.
* Ευπρόσδεκτα τα σχόλια σας...

Καλή κλήρωση, καλές διακοπές!

Μια χαρά ήταν η κλήρωση της Ευρωλίγκα για τον Άρη. Και για όσους δεν την έμαθαν; Μακαμπί, μία είναι η Μακαμπί, Εφές Πίλσεν, σταθερή δύναμη, αλλά ο Άρης έχει τον τρόπο του με τους "γείτονες", Μάλαγα, δεν ξέρω αλλά ποτέ δε με φόβιζε σαν όνομα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ, respect λόγω ονόματος και ιστορίας, σε αντίθεση με τους Ισπανούς, Λιέτουβος Ρίτας, που ζουν για το μπάσκετ και έχουν και καλή ομάδα, Μιλάνο, που ότι και να είναι, είναι Ιταλική ομάδα και μάλιστα με δυνατό μπάτζετ και Λε Μαν που παίζει άναρχο μπάσκετ, αλλά έχει παίκτες, τουλάχιστον στο φετινό της ρότσερ τέτοιους είχε, που έχουν καλά σωματικά προσόντα και κατέχουν τα βασικά. Άρα σε μια πρώτη ματιά κάποιος θα μπορούσε να πει "δύσκολη", αλλά τι να πει ο Ολυμπιάκός, αλλά ακόμη κι αυτός ο πρωταθλητής Ευρώπης Παναθηναϊκός. Μια χαρά είναι η κλήρωση της Ευρωλίγκα για τον Άρη, αλλά πλέον το ζητούμενο θα είναι να κάνει... ομάδα. Γιατί με τα "ψέματα" δε γίνεται δουλειά. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει κάποια κίνηση, ακόμη δεν έχει συμφωνήσει ο νέος προπονητής και περιμένουμε να δούμε και τις προσθήκες στη διοίκηση μετά την αποχώρηση στη "Γένεσις". Αλλά είπαμε... Άρης είσαι!
* Υπάρχει μεγάλος προβληματισμός στους μπασκετικούς ΠΑΟΚτσήδες για το τι (δεν) γίνεται στην ομάδα. Ανησυχία, που όμως δεν βλέπουμε πως μπορεί να εκφραστεί θεσμικά. Από τη στιγμή που ο "ερασιτέχνης" δεν ασχολείται και ουσιαστικά αφήνει τον μεγαλομέτοχο να λειτουργεί όπως θέλει την εταιρία, στην οποία είναι κι αυτός, ο θεματοφύλακας του ΠΑΟΚ, μέτοχος, τότε όλα τα άλλα είναι για τις... εφημερίδες. Που στο κάτω - κάτω, τι να κάνουν; Έχουν γράψει τα πάντα.
* Αλλά πόσο αξιόπιστες, στο φινάλε, να είναι και οι εφημερίδες (και μη ξεχνάτε ότι κι εμείς κάπου δουλεύουμε, αλλά είναι η πραγματικότητα) όταν τη μια τον "ξεσκίζουν", τον μεγαλομέτοχο, και την άλλη τον έχουν στα "ώπα-ώπα". Ή τέλος πάντων, τους έχει στα "ώπα-ώπα", γιατί του ζήτησαν... συγνώμη. Είδες από τότε που βγήκε η συγνώμη τι έγινε;
* Άνω - κάτω έγινε το ελληνικό μπάσκετ με την απόφαση του Δρόσου - το τι εστί ας μας το εξηγήσουν οι Αθηναίοι συνάδελφοι - να αφήσει στα... κρύα του λουτρού - τον Σπόρτιγκ και να πάει στην... ΑΕΚ! Έλεος!
* Έτσι στέλνει τον Σπόρτιγκ στην... Β΄ Εθνική, ενώ έχει ήδη πάει ο Μακεδονικός εκεί! Οποία απαξίωση!
* Και το Πανόραμα δεν θα ανεβεί στην Α2΄, απ' ότι προβλέπουμε. Δεν μπορεί ο Σαξώνης να βάζει λεφτά και στη Λάρισα και στο Πανόραμα. Ούτε η "μετακόμιση" στην Κατερίνη το "σώζει". Πάλι Β΄ Εθνική, και αν...
* Οπότε ο Ηρακλής ποιον έχει αντίπαλο για την άνοδο στην Α1΄; Τη Λαμία και το Περιστέρι. Ε, αν δεν βγει και φέτος, χαιρέτα μου τον πλάτανο...
* Και όμως πάλι έτυχε τώρα το πρόβλημα του ποδοσφαίρου, και πάει πάλι πίσω το μπασκετάκι του Ηρακλή. Πάλι όλοι θα ασχολούνται με κάτι άλλο, οπότε το μπασκετάκι πάλι στη μοίρα του.
* Έχουν τώρα κάποια λεφτουδάκια τα παιδιά. Αντί να πάνε να πάρουν δύο καλούς παίκτες, για να κάνουν τους "κράχτες" και για τους άλλους, κάθονται και περιμένουν. Ποιον, τον Δέσπο; Αφού ο Δημήτρης δεν θέλει να πάει εκεί, απ' ότι μου λένε οι φίλοι του.
* Ας πάρουν δύο καλούς κοινοτικούς και μετά όλα γίνονται. Θέλετε και το άλλο, το "νοικοκυριό"; Πληρώνεις με αυτά τα φετινά χρέη και "καθαρίζεις" το "κούτελο" σου στην "πιάτσα". Κι έτσι "ψήνεις" και τους μανατζερίσκους να σου δώσουν κανά παίκτη. Γιατί τώρα όλοι έχουν να παίρνουν. Και κάνουν τους δύσκολους.
* Και οι παίκτες το παίζουν "δύσκολοι", επίσης. Πήγε ο Κέκελης, π.χ. στη Λαμία. Γιατί; Για να τα πάρει σίγουρα, λέει. Ε, και; Ποιος θα ασχοληθεί με τον Σπύρο στη... Λαμία; Η Θύρα-7 Λαμίας; Οι ΑθηναΪκές εφημερίδες; Τα αθηναϊκά ραδιόφωνα; Και του χρόνου; Πάλι στη ΜΕΝΤ, Σπύρο μου. Στα... σίγουρα!
* Και κάποιοι άλλοι, ακόμη, τα ίδια λένε για τον ΠΑΟΚ, π.χ.. Αντί να σκεφτούν ότι "στον ΠΑΟΚ είμαι, όσο να'ναι θα ακούγεται το όνομα μου". Έτσι όπως γίναμε, φίλοι μου, το χρήμα μετράει. Σήμερα είσαι, αύριο δεν είσαι...
* Ας γράψουμε και κανένα media νέο. Καλή η προσπάθεια του ΑΝΤ-1 για τη μετάδοση του αγώνα της Εθνικής. Αλλά τι να το κάνεις; Όταν έχεις συνηθίσει να βλέπεις τις Ακαδημίες του Πανελληνίου, σου έρχεται λίγο παράξενο. Λες "όλο και θα σκάσει μύτη ο Κυριακού".
* Απολύσεις είχαμε σε ιστορική εφημερίδα (που καμία σχέση δεν έχει με την... ιστορία της). Και οι συνάδελφοι είναι τόσο απηυδησμένοι που ούτε στην Ένωση Συντακτών δεν θέλουν να πάνε. Κουράγιο, παιδιά. Οι καλοί (στην ψυχή) δε χάνονται... Και στο ραδιόφωνο του ομίλου είχαμε εξελίξεις. Και από εκεί έφυγε κόσμος. Κρίμα.
* Σε γραφείο μάνατζερ είναι ένας πρώην συνάδελφος. Νεαρός - νεαρός, το πήρε απόφαση ότι εκεί είναι τα λεφτά. Και καλά έκανε, αλλά τα "χούγια" δεν τα ξέχασε. Την είδηση για τον προπονητή που έφερε το γραφείο που συνεργάζεται, την έδωσε στο φιλαράκι του. Σωστός, όλοι έτσι θα έκαναν. Μάνατζερ όμως δεν θα γίνουν όλοι.
* Αυτό κι αν έχει πλάκα - βασικά, είναι για να κλαις, αλλά τέλος πάντων. Παράγοντας ομάδας της Α1 γράφει και σε εφημερίδα της πόλης και από εκεί... "ξεφωνίζει" μέχρι και τους... φύλακες του γηπέδου της ομάδας του! Όπως ξεφώνιζε και τους προπονητές της ομάδας "του", αλλά και τους παίκτες. Και τώρα γύρισε ο "τροχός".
* Καλές διακοπές σε όσους φύγουν τον Ιούλιο, όπως π.χ. εμείς! Παρ' όλα αυτά θα προσπαθούμε να είμαστε συνεπείς στο blog μας, όπως δεν ήμασταν μέχρι τώρα! Καλά νέα εύχομαι να διαβάζουμε στις παραλίες της Χαλκιδικής...

Και μετά, τι;

Σπουδαίο αγώνα θα παρακολουθήσουμε αύριο, Τρίτη, ανάμεσα στον Άρη και στον Πανιώνιο... Απ' όλες τις απόψεις, όμως θα μου επιτρέψετε να παρακάμψω τη μπασκετική πλευρά, γιατί όταν σε σαράντα λεπτά παίζουν μια ολόκληρη χρονιά δύο ομάδες που έχουν παίξει έξι φορές μεταξύ τους φέτος, τότε είναι προφανές ότι θα πρέπει περισσότερο να μας απασχολεί το τι "μέλλει γενέσθαι" περισσότερο.
Γιατί σε περίπτωση νίκης του Άρη, που είναι και το πιθανότερο αποτέλεσμα, άσχετα αν η ομάδα είναι κουρασμένη και έχει, όπως έχουμε γράψει εδώ και καιρό και στο "Μετροσπόρ", ουσιαστικά "κάψει φλάντζες", η "επόμενη μέρα" είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Για τον Άρη αυτή η περίοδος οφείλει να συνδεθεί με την "αλλαγή σελίδας" και όσον αφορά στους στόχους και στην διοικητική "προετοιμασία". Η δεύτερη σεζόν στην Ευρωλίγκα προϋποθέτει χρήμα, κακά τα ψέματα. Προϋποθέτει κινήσεις που να δείχνουν στους "άλλους" ότι όντως ο "Άρης επέστρεψε". Και στο φινάλε δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι η ομάδα με την "πρώτη" ήταν στις κορυφαίες "16", άρα από... μόνη της ανέβασε τον πήχη για του χρόνου. Αν τονιστεί ότι το "θεμέλιο" για μια ακόμη επιτυχημένη χρονιά είναι ο κόσμος, κάτι που δεν μπορεί να αλλάξει, τότε οφείλουμε να σημειώσουμε τα εξής:
1) ο κόσμος θα πρέπει να καταλάβει ότι η στήριξη δεν είναι μόνο "βγαίνω στα ραδιόφωνα και μιλάω και λέω ότι είμαι Αρειανός". Στήριξη σημαίνει "πάω σε όλα τα ματς, και παίρνω διαρκείας". Αυτό το τελευταίο είναι πολύ σημαντικό για τον σχεδιασμό του Άρη για τη νέα χρονιά. Θεωρούμε απαραίτητο να ανεβεί ο αριθμός τουλάχιστον στις 3500. Και κάτι ακόμη: φανταστείτε πόσα ευρώ θα κερδίζατε αν παίρνατε διαρκείας πέρσι το καλοκαίρι, όταν η ομάδα έπαιξε τόσα ματς σε Ελλάδα και Ευρώπη.
2) διατήρηση "κορμού" - ήδη η παραμονή των Ουίλκινσον, Καστλ είναι μια πολύ καλή αρχή. Θεωρούμε αναγκαία την παραμονή και του Μάσεϊ, ενώ συμβόλαια έχουν ο Ηλιάδης και ο Τσαλδάρης. Τον Σιγάλα εμείς θα τον κρατούσαμε. Για έναν ακόμη χρόνο "έχει να δώσει" ο Γιώργος... Σε όλα τα επίπεδα...
3) "αναβάθμιση" των ταλέντων. Ο Άρης έχει πλειάδα ικανών παικτών και το ευχάριστο που μαθαίνουμε είναι ότι κινείται για να πάρει κι άλλους παίκτες από ομάδες της Βόρειας Ελλάδας. Πρέπει όμως κι αυτά τα παιδιά να παίξουν, κάποια στιγμή. Πασσαλίδης, Καραδολάμης, Σκορδίλης έχουν προοπτικές, αλλά θα πρέπει να πάρουν χρόνο. Κι ας θυσίασει και μια νίκη, στο φινάλε, ο Άρης του χρόνου.
4) μπάτζετ - τηλεοπτικά και χορηγίες είναι μια σημαντική παράμετρος, όμως είναι καιρός να δούμε και τις "Αρειανάρες" επιχειρηματίες της πόλης να βοηθούν. Όπως επίσης και τους φορείς της πόλης, μια και η Θεσσαλονίκη "διαφημίζεται" παντού στην Ευρώπη με τον Άρη της Ευρωλίγκα. Οφείλει όμως και η διοίκηση της Κ.Α.Ε. να γίνει ακόμη πιο ευέλικτη σε αυτά τα θέματα - το μπάτζετ θα πρέπει να ανεβεί αισθητά, αλλά εύκολα εμείς "απ' έξω" το λέμε...
Αυτά εν λοίγοις... Σε περίπτωση ήττας δε χρειάζεται να μεμψιμοιρούμε ή να φέρουμε την καταστροφή. Οι μεγάλες ομάδες πρέπει να ξέρουν να διαχειρίζονται τις ήττες και τις αναποδιές... Όμως μάλλον δεν θα μας απασχολήσει αυτό το ζήτημα, άσχετα αν θα κάνουμε μετά το αυριανό αγώνα τον απολογισμό. Για όλους και για όλα...

Φιλικά...

Κάντε έρωτα!

"Πόλεμος". Φρικιαστική λέξη, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηρίζει τις σχέσεις δύο αθλητικών - στην περίπτωση μας, μπασκετικών - "οργανισμών". Ιδίως όταν ο ένας είναι η FIBA Europe, ένας θεσμοθετημένος φορέας και ο άλλος η ULEB, μια ένωση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων της Ευρώπης.
Έχουν διαφορές, λέει το ρεπορτάζ, και η νέα είναι ότι η ULEB αποφάσισε να αυξήσει τις ομάδες της Ευρωλίγκα και του ULEB Cup. Και η FIBA λέει ότι "αυθαίρετα" δεν μπορεί κανείς να αποφασίζει. Πόσο "κερδισμένο" βγήκε το Ευρωπαϊκό μπάσκετ απ' όλο αυτό; Πόσο θα βγει στο μέλλον; Λίγο έως καθόλου, γιατί πολύ απλά οι ισχυροί θα γίνουν ισχυρότεροι και οι αδύναμοι απλά θα παρακολουθούν. Το ίδιο θα ισχύει και για τις "αδύναμες" μπασκετικά χώρες. Αθλητισμός δεν είναι μόνο η "βιτρίνα", δεν είναι μόνο οι καλές ομάδες κάθε χώρας. Κάθε ομάδα έχει το δικαίωμα να ελπίζει ότι κάποια στιγμή θα μπορέσει να παίξει στην Ευρώπη. Αυτό που λέγαμε κάποτε και το χαρακτήριζαμε ως "διάκριση" τώρα είναι πανεύκολο για τον καθένα, αρκεί να έχει 100 χιλιάρικα για "πέταμα". Βλέπε Ολυμπιάδα Πατρών για παράδειγμα, ή την Ολύμπια Λάρισας. Χάθηκε ακόμη κι αυτή η "γλύκα" που έλεγες κάποτε ότι "τουλάχιστον βγήκαμε στο Κόρατς". Πάει και το Κόρατς. "Νερό στο κρασί" δεν πρόκειται να μπει από κανέναν - "παίζονται" πολλά. Μόνο που στην περίπτωση του μπάσκετ, η FIBA δεν είχε την "σπιρτάδα" να κάνει ό,τι έκανε η ΟΥΕΦΑ όταν κατάλαβε ότι οι "μεγάλοι" θέλουν το "κάτι παραπάνω".
* Μόνο που εκεί "κάτι" παίχθηκε - με τον Στάνκοβιτς και τον "νεοφερμένο" Μπάουμαν. Γιατί αν θυμάστε, στο φάιναλ φορ της Θεσσαλονίκης το 2000, το πρώτο μετά τον "διχασμό", η FIBA είχε τις καλύτερες ομάδες, είχε λεφτά και είχε πολλούς χορηγούς! Κι όμως ως δια "μαγείας" αποφασίστηκε να μην γίνει τίποτα εκείνο το καλοκαίρι και να αφεθεί "ελεύθερο" το "πεδίο" για τους Ισπανούς της "Τελεφόνικα". Ύποπτο;
* Καλή η τρίτη θέση του Άρη και η Ευρωλίγκα αλλά θα πρέπει να αρχίσει - ευτυχώς μαθαίνουμε ότι ήδη το κάνει - και η προεργασία για τη νέα χρονιά. Μπλατ, πάρε τον Μπλατ, μπορείς; Όχι; Δώσ'τα όλα και πείσε τον Γιαννάκη να έρθει στη Θεσσαλονίκη, μετά το Ευρωμπάσκετ. Και επιτέλους, ξεκίνα τις διαδικασίες για το δικό σου γήπεδο. Καλό το "Παλέ", αλλά δε σε χωράει!
* Ευχαριστώ όλους τους φίλους για τη συμπαράσταση, έστω και αν φταίω αποκλειστικά εγώ για την καθυστερημένη "ανανέωση" των σκέψεων μου. Υπόσχομαι να τα λέμε πιο σύντομα, αν γίνεται καθημερινά και δύο φορές την... ημέρα! Για να δούμε...

Άξιζε τον κόπο η καθυστέρηση;

Πέρασαν κιόλας 12 ημέρες απ' την τελευταία μας δημοσίευση, γι' αυτό χρωστάμε ένα τεράστιο "συγνώμη". Πέρασε καιρός, λοιπόν, αλλά όλο αυτό το διάστημα συγκεντρώθηκε πολύ "υλικό" για προβληματισμό και κατάθεση σκέψεων...
Τι να πρωτογράψει κανείς; Ας ξεκινήσουμε...
1) Ο Άρης: θα περάσει αν μπορέσει να έχει ρυθμό στην επίθεση, ο οποίος φυσικά προέρχεται απ' την άμυνα. Ο κόσμος θα είναι ο έκτος παίκτης, αλλά σε τέτοιους αγώνες, όπου ο αντίπαλος ατομικά υπερέχει σε εμπειρία (και σε ελαττώματα του στιλ "παίζω για τους αριθμούς μου", ή "αφού θα φύγει αυτός που μ'έφερε, άρα φεύγω κι εγώ, άρα "σκιστείτε" μόνοι σας"), χρειάζεται κάτι παραπάνω... Χρειάζεται διάρκεια και αυτό είναι το μυστικό για την πρόκριση, που θα ισοδυναμεί με θρίαμβο, γιατί μιλάμε για 2η σερί σεζόν στην Ευρωλίγκα.
Μόνο που εχόντως καλώς των πραγμάτων επειδή η ομάδα θα βγει στην Ευρωλίγκα περιμένουμε ένα καλό καλοκαιρί... μεταγραφικά. Όχι για να πουλάμε εμείς οι δημοσιογράφοι φύλλα (ευτυχώς ή δυστυχώς έχουμε τον τρόπο μας εμείς να πουλήσουμε φύλλα, όσο ο κόσμος θέλει να ενημερώνεται, θέλει να διαβάζει αναλύσεις, θέλει να βλέπει γυμνές στις σελίδες, θέλει να διαβάζει κουτσομπολιά για τη γκόμενα του Ουίλκινσον ή του Ουόλς, θέλει να διαβάζει κάποιον που ΔΕΝ γουστάρει), αλλά για να μπορέσει η ομάδα να πουλήσει... διαρκείας, να είναι - φυσικά - καλύτερη τη νέα χρονιά...
Το ότι ο Άρης θα φτάσει σε τελικό πρωταθλήματος μετά από 16 χρόνια είναι η καλύτερη "απάντηση" της ομάδας, της διοίκησης, των παικτών και των οπαδών που "πίστευαν" αυτήν την προσπάθεια. Και δε λέμε να ακολουθείς "φανατισμένα" αυτό που πρεσβεύεις, λέμε ότι το έκαναν γιατί απλά ήξεραν ότι μόνο με πίστη μπορεί να πετύχει κάτι. Κι ας έχουν γίνει και λάθη, με την πίστη διορθώνονται...
Παρένθεση: παράδειγμα ο Ηρακλής. Θεωρείτε εσείς ότι αν ο κόσμος ο οργανωμένος του Ηρακλή είχε την ανάλογη οργάνωση που έχουν οι Αρειανοί θα έφτανε η ομάδα του σ' αυτό το σημείο που είναι τώρα; Και μη μου μιλήσει κανείς για αριθμούς... Για ποσότητα. Με πενήντα "καλά" άτομα και τρεις καλούς αρχηγούς, πολλά μπορείς να κάνεις. Μπορείς να αλλάξεις την ιστορία του συλλόγου σου, όπως την άλλαξε ο Super-3 στον Άρη. Προς το καλύτερο.
Κλείνει η παρένθεση. Ο Άρης έχει έναν στόχο - να κερδίσει τον Ολυμπιακό. Δεν χρειάζεται όμως να "περνά" στον κόσμο η άποψη "βρε, ας περάσουμε στον τελικό και μετά ας χάσουμε 3-0 απ' τους άλλους, που δεν παίζονται". Λάθος, κατά το ήμισυ. Δεν συνάδει, κατ' αρχήν όλο αυτό με τη "φιλοσοφία" την οπαδική που περιγράψαμε παραπάνω. Δεν μπορείς να έχεις πίστη για κάτι, αλλά μόνο για να πάς στον τελικό. Γιατί να μην τον πάρεις; Δεν κατάλαβα...
2)Ο ΠΑΟΚ: Όσο και να "προωθείται" ο Αλεξόπουλος και ο κάθε Αλεξόπουλος, "σωτηρία" δεν υπάρχει. Ούτε για τον "ερασιτέχνη", ούτε για την ΚΑΕ. Και στις δύο "ενότητες" υπάρχει αυτοδυναμία. Κατσαρής και Πανελούδης. Όταν ο κόσμος του ΠΑΟΚ "συντονιστεί", τότε ίσως υπάρξει λύση. Τώρα, δεν υπάρχει λύση. Δε χρειάζεται να κριτικάρουμε πρόσωπα και επιλογές. Η Ιστορία "γράφει".
Η αποχώρηση Αλεξανδρή είναι ένα ακόμη πλήγμα. Η αποχώρηση Πρέλεβιτς, Γαλατσόπουλου, Καραμπέρη, επίσης. Ο ΠΑΟΚ "φυλλοροούσε" από παίκτες, τώρα "φυλλοροεί" και από παράγοντες. Στο τέλος θα μείνει ο Πανελούδης μόνος του, και οι εσχάτως "λιβανιστές" του Δυστυχώς "κωλοτούμπες" έχουμε κάνει όλοι - μετά λόγου γνώσεως - αλλά όχι κι έτσι. Όχι τόσο "γυναικεία". Και δεν μιλάω για τον Πανελούδη, φυσικά... Είμαστε πολύ απαισιόδοξοι για τον ΠΑΟΚ του χρόνου. Με τα τωρινά δεδομένα.
3) Ηρακλής: η επιλογή Κωνσταντινίδη μπασκετικά δεν "στέκει", γιατί μιλάμε για έναν προπονητή που τώρα ξεκινά και υποτίθεται ότι ο Ηρακλής πρέπει να πάει για άνοδο. Επειδή όμως η επιλογή κάθε "διοίκησης" έχει τον στόχο της, και επειδή ο Χρηστάρας έχει "κότσια" - κι ας είναι ΠΑΟΚτσής (αυτές οι ταμπέλες δε μας αρέσουν, αλλά ζούμε σε ένα μικρό "χωριό", όχι Γαλατικό), θα πρέπει να βοηθηθεί...
Για τα υπόλοιπα τα έχουμε γράψει πολλές φορές - ο Ηρακλής είναι άξιος της μοίρας του μπασκετικά, από τη στιγμή που ο "ίδιος", σαν αθλητική "οικογένεια", σαν σύλλογος, σαν σύνολο παραγόντων και φιλάθλων, δεν έχει τα φόντα, ούτε την επιθυμία να το επαναφέρει σε υψηλά επίπεδα...
4) Μακεδονικός: καλό, ε; Αφού οι Νεαπολίτες δεν ασχολούνται, ο σύλλογος θα επιστρέψει εκεί απ' όπου ξεκίνησε. Απ' την ΕΚΑΣΘ.

Περισσότερα ελπίζουμε πολύ σύντομα, περιμένουμε τις απόψεις σας...