Παρασκευή, 29 Φεβρουαρίου 2008

Θα δεχθεί τη μοίρα του;


Σκληρή πραγματικότητα αυτή της Πέμπτης... Ο Άρης κατάλαβε ότι έχει "πολλά ψωμιά" ακόμη για να φτάσει στο κορυφαίο επίπεδο. Με 1500 άτομα στο γήπεδο, τι να απαιτήσεις απ' τη διοίκηση; Να φέρει τον Κακιούζη; Το ένα εκατομμύριο που θέλει, ποιος θα το πληρώσει; Εγώ ή εσύ; Πώς να ζητήσω, εγώ ο δημοσιογράφος, απ' τον Τζεβελέκη να βάλει κι άλλο το χέρι στην τσέπη, όταν εγώ ο φίλαθλος δε βάζω το δικό μου πρώτα στη... δική μου; Ούτε ένα εικοσάρικο; Να πάω να δω Άρης - Ταου, μετά από νίκη επί του ΠΑΟ; Και μετά ζητάω μεταγραφές και προπονητή τον Ιβάνοβιτς; Με τι φόντα; Με 1500 και 2000 άτομα στο γήπεδο; Και γιατί να μην πάει στην Μπιλμπάο ο Ιβάνοβιτς που έχει 6500 διαρκείας και πάει να κάνει και την έκπληξη φέτος στο Ισπανικό πρωτάθλημα, λέμε τώρα. Πώς να ζητήσω απ' τον Δαμιανίδη να μου πάρει τον Νικ Καλάθη (χμμμ) όταν έμειναν μόνο οι φανατικοί και οι μπασκετικοί στο γήπεδο;

Στα αγωνιστικά θέματα, δε τολμώ να πιστέψω ότι ο Άρης έχει δεχθεί τη μοίρα του. Ότι δηλαδή έχει φτάσει σε ένα επίπεδο που να πηγαίνει να παίζει με τις μεγάλες ομάδες της Ευρώπης "για την... εμπειρία". Αυτό μου έδειξαν οι παίκτες με τους Βάσκους... Να δέχονται ότι οι άλλοι είναι καλύτεροι. Δε θυμάμαι άλλη ομάδα στο Παλέ να κάνει 8-10 καρφώματα στο καλάθι του Άρη! Πασάκια έπαιζαν Πριτζιόνι και Σπλίτερ. "Έλα εσύ, κάνε μου ένα σκριν, γύρνα προς το καλάθι, πάρε τη μπάλα, κάρφωσε την". Απλά πράγματα... Κι ο Μάσεϊ; Κι ο Μότολα; Και οι περιφερειακοί;

Και πάμε και στην τακτική, γιατί πολλοί μας είπαν ότι "προστατεύουμε" τον Χέρμπερτ. Κατά την άποψη μας, χωρίς να είμαστε προπονητές, ο Άρης έπρεπε να παίξει αλλιώς στο "πικ εντ ρολ" της Ταού. Το "έφαγε" μία, το "έφαγε" δύο, φτάνει. Έπρεπε να μην παίζει "τσεκ", να μη βγαίνει δηλαδή ο ψηλός του Άρη στον Πριτζιόνι, μετά το σκριν. Να μείνει στον παίκτη του, κι ας ρισκάρει το τρίποντο. Πόσα θα βάλει; Δύο; Δέκα καρφώματα και άλλα τόσα ελεύθερα σουτ βγήκαν απ' αυτό το απλό "πικ εντ ρολ". Δηλαδή 20-30 πόντοι. Με δύο τρίποντα; Έξι, άντε να βάλει τρία, εννιά... Άντε να κάνει και ένα μπάσιμο, να δώσει μια πάσα δίπλα, να πάμε στους 13-15. Απλά μαθηματικά... Ο Άρης έπρεπε να παίξει "πους" στο "πικ εντ ρολ" της Ταού, λέμε εμείς οι προπονητολόγοι... Μπορεί να κάνουμε και λάθος! Εσείς τι λέτε;

* "Διπλό" είναι το ματς στο Ελληνικό, την Κυριακή. Μην τρελαίνεστε με τον Πανιώνιο... (ψιθυριστά: ελπίζω να με δικαιώσουν οι παίκτες).

* Στο "Παλατάκι" θα πάνε οι ΠΑΟΚτσήδες επίτελους ή θα γίνει κανά "μπαμ" και θα τρέχουμε;

* Ηρακλής; Ποιος Ηρακλής; Πώς λέμε Τρίγωνα Πανοράματος; Καμία σχέση...

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2008

Ποια Ταού...

Με δίχρωμες μπάλες παίζουν στο Ισπανικό πρωτάθλημα. Μαύρο με πορτοκαλί, μάρκας ΝΙΚΕ, που έχει μια περίεργη όψη όταν μπαίνει στο καλάθι σου. Το έχουν νιώσει οι περισσότεροι αντίπαλοι της Ταού Κεράμικα - και όχι... Ταουγκρές όπως επιμένουν και τη γράφουν κάποιοι, ενθυμούμενοι προφανώς την ομάδα του Ραμόν Ρίβας - στα Ισπανικά γήπεδα.

Ομάδα που παίζει μπάσκετ που αρέσει. Γρήγορο, με άλει ουπ πάσες, με πολύ πικ εντ ρολ, με γκαρντ που σκοράρουν - Πλάνινιτς, Ρακόσεβιτς (αν δεν παίξει, θα'ναι δώρο) - με ψηλό που ξέρει να τελειώνει κάθε πάσα, τον φοβερό Σπλίτερ. "Γεμάτη" ομάδα, παίζει ωραίο μπάσκετ, ακόμη κι όταν χάνει!

Ο Άρης για να την κερδίσει, θα πρέπει να πάρει τα ριμπάουντ. Νούμερο ένα τομέας. Έτσι πας γρήγορα στον αιφνιδιασμό και τους βρίσκεις ψιλοκοιμισμένους, γιατί ούτε ο Πριτζιόνι, ούτε ο Πλάνινιτς είναι και τα πιο "σκυλιά" στην άμυνα. Ριμπάουντ, λοιπόν. Άρα; Τέρμα οι γκρίνιες του Μάσεϊ στους διαιτητές, καιρός να θυμηθεί ο Τέρι τα "μπλακ άουτ", γιατί μόνο με το ταλέντο δε γίνεται να παίρνεις ριμπάουντ και να βοηθήσουν ακόμη και οι κοντοί. Έτσι παίρνεται ένα ριμπάουντ, όχι περιμένοντας να έρθει η μπάλα στα χέρια μας. Εμείς πάμε στη μπάλα...

Επίθεση: το να βάλει πάλι ο Καλαϊτζής αυτά που έβαλε με την πρώην ομάδα του είναι δύσκολο. Αλλά όχι απίθανο. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο Άρης θα πρέπει να πιέσει τους κοντούς της Ταού αμυντικά. Να τους πάει μέσα στο καλάθι, να τους αναγκάσει να κάνουν φάουλ, να τους εκνευρίσει. Και οι δύο εκνευρίζονται - και ο Πριτζιόνι (Αργεντίνος γαρ) και ο Πλάνινιτς. Πλάβι γαρ... Ο Σπλίτερ δύσκολα κάνει πολλά φάουλ, ο Μακντόναλντ είναι πιο επιρρεπής, αλλά και πολύ δυνατός. Με λίγα λόγια, ο Άρης θα πρέπει να κάνει ένα ανάλογο του ΠΑΟ παιχνίδι για να κερδίσει. Και ο κόσμος θα πρέπει να είναι περισσότερος απ' ότι με τον ΠΑΟ για να υποστηρίξει την ομάδα...

* Πωλείται, λένε οι κακές γλώσσες, μια θέση ανόδου στην Α1΄ από ομάδα της Α2΄. Αληθεύουν τέτοια πράγματα;

* Δύσκολα θα γίνει συγχώνευση Λάρισας - Ολύμπια Λάρισας, όπως μαθαίνουμε. Οι "βυσσινί" δεν συγχωρούν κάποια πράγματα...

* Δυσκολεύουν τα πράγματα στο Πανόραμα. Οι παίκτες θα αρχίσουν να φεύγουν, λένε οι μάνατζερ τους, ο ένας μετά τον άλλον. Περίμεναν να κερδίσουν τον Ηρακλή, φαίνεται...

* Πρώτος ο ημίψηλος και μετά ο ψηλός. Και μετά ο Αθηναίος και πάει λέγοντας. Έτσι μαθαίνω, αλλά δεν μπόρεσα να βρω τους παίκτες για να το "διασταυρώσω". Αν κάνω λάθος, συγνώμη προκαταβολικά...

* Κυκλοφορεί ένα μέιλ στα δημοσιογραφικά κομπιούτερ που περιέχει ένα άρθρο ενός νέου συναδέλφου για τον Άρη, κι ένα άλλο, πιο πρόσφατο. Στο ένα "σκίζει" τον Χέρμπερτ και στο άλλο, οκτώ μέρες μετά, τον αποθεώνει. Μετά άδικο έχει ο κόσμος που μας ξεφτιλίζει;

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2008

Γράψτε εσείς...

Γράψτε εσείς τα συναισθήματα σας για τη νίκη του Άρη, ή ακόμη και τις ήττες ΠΑΟΚ, Ηρακλή, ΜΕΝΤ, ΑΕΛ. Εγώ θα γράψω το απόγευμα ή το βράδυ, αφού διάβασα δύο μέιλ τα οποία μου έκοψαν κάθε όρεξη που είχα πρωί - πρωί για να γράψω. Το ένα επέμενε για τις αλλαγές στην ομάδα, και το άλλο έλεγε για τον... Τέρι και ότι πρέπει να αλλαχθεί για να έρθει ένας ψηλός!
Περιμένω να δω τις δικές σας απόψεις, γιατί η δική μου "εξαϋλώθηκε" μετά από δεκάδες μέιλς, τηλεφωνήματα και μηνύματα όλη την εβδομάδα για τον κακό δρόμο που έχει πάρει ο Άρης. Σας περιμένω!

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2008

"See you" tonight!

Παιδιά, θα δούμε το ματσάκιον, και μετά θα αρχίσουμε μια νέα "βροχή" αναλύσεων και απόψεων. Όχι τίποτα άλλο, αλλά γουστάρουμε το μπασκετ...
Ελπίζω να είστε καλά, να περάσετε καλά μέχρι τις 17.00 και να εκμεταλλευτείτε τον φοβερό καιρό. Ελπίζω να μην το... κάνουν και κάποιοι άλλοι σήμερα, σε κλειστό χώρο!

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2008

"Σταύρωσον αυτόν"

Η αλήθεια είναι ότι άργησα... Όχι γιατί σκεφτόμουν τι θα γράψω, λίγο - πολύ ξέρετε τις απόψεις μου. Μέχρι να "κλείσει" η εφημερίδα όμως, παίρνει χρόνο, ιδίως στα εκτός έδρας παιχνίδια. Και τώρα που ξεκίνησα να γράφω, ώρα 00:14, ακόμη δεν τελειώσαμε. "Μαύρη" δουλειά η δημοσιογραφία, ξανασκεφτείτε το όσοι βλέπετε τους "τηλεαστέρες" και ονειρεύεστε μαύρες σακούλες γεμάτες εκατομμύρια. Έχει και τα καλά της, βέβαια, την ομορφιά της. Αλλά αυτά άλλη ώρα...
Έχασε ο Άρης απ' τη Λιέτουβος. Ποιος πίστευε το αντίθετο; Να σας πω ποιος... Αυτός που ό,τι και να γίνει, θα είναι Άρης. Άρης στα "σκατά", Άρης στα δύσκολα, Άρης με έναν πλέιμεϊκερ "κουτρουβάλα", Άρης με έναν "λίγο" προπονητή, Άρης με μια διοίκηση περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων. Άρης με 3500 προπονητές στο γήπεδα, στα ραδιόφωνα, στα τηλέφωνα και στα μέιλς.
Ευθύνες υπάρχουν πολλές και για μένα, περισσότερη ευθύνη έχει μια διοίκηση που διαλέγει έναν προπονητή, παρά ένας προπονητής που με "πέντε φράγκα" προσπαθεί να μαζέψει παίκτες. Οι επιλογές όμως είναι δικές του, οι περισσότερες.
Ο Χέρμπερτ, λοιπόν, δεν πέτυχε στη διαχείριση του υλικού, δεν μπόρεσε να τους κάνει να παίζουν κοντρολαρισμένα στην επίθεση. Δεν έχουν... σύστημα κάποιες φορές, έτσι μου μοιάζει, όταν παίρνει τη μπάλα ο "άσος" και περιμένει ένα απλό σκριν στην κορυφή για να κάνει "ντράιβ" και να πετάξει τη μπάλα έξω σε κάποιον θεωρητικά ελεύθερο. Δείτε το πρώτο ημίχρονο και προσέξτε σε πόσες επιθέσεις κάνει "σινιάλο" ο Ουάσιγκτον για σύστημα επίθεσης. Δείτε πόσες φορές πήρε τη μπάλα, πρώτα αυτός, μετά στην άλλη επίθεση ο Ηλιάδης, μετά ο Τσαλδάρης και μετά ο... Μάσεϊ. Χωρίς σκριν, χωρίς κίνηση, χωρίς πικ εντ ρολ. Ακόμη κι εκείνο το απαρχαιωμένο σύστημα που έπαιζε ο Καστλ με τον Σιγάλα, που έβγαινε κάτω απ' το καλάθι μόνος ο Καστλ, τελείωσε. Δεν το ξαναείδαμε.
Και στην άμυνα; Εκεί φαίνεται το αληθινό πρόβλημα του Άρη. Αδιαθεσία. Απάθεια. Ακινησία. Άνευροι όλοι. Μόνο ο Καλαϊτζής και κάποιες φάσεις ο Μάσεϊ. Ο Τέρι χρεώθηκε ένα ανύπαρκτο φάουλ, οι διαιτητές έπαιξαν ένα ρολάκι. Εκεί που μείωσε στους 9, έδωσαν ένα ανύπαρκτο φάουλ στον Καλατζή, έδωσε... τρεις βολές και τεχνική ποινή στον Χέρμπερτ. Να είμαστε δίκαιοι, παιδιά. Αυτά να τα βλέπουμε. Ήθελε 3.42΄΄ για να λήξει και ήταν 9-10 πόντοι. Πέντε βολές και "γεια σας".
Πάμε στην επόμενη μέρα... Δε θα ήθελα να είμαι στη θέση του Γιάννη του Δαμιανίδη. Για τον πρόεδρο δεν μπορώ να πάρω όρκο. Όταν είσαι πρόεδρος του Άρη και δημοσίως λες ότι: "θα κρατήσουμε και του χρόνου τον Χέρμπερτ ("Αθλητικό Μετρόπολις"), ενώ έχεις κάνει 5 ήττες και έχεις μπροστά σου πολύ δύσκολο πρόγραμμα, τότε... εσύ ξέρεις! Όταν χάνεις απ' τη Λιέτουβος, λογικό είναι να φοβάσαι και μετά για τον αγώνα με τον ΠΑΟ, και μετά με την Ταού και μετά με τον... Πανιώνιο! Και λες ότι θα τον κρατήσεις; Εσύ... ξέρεις.
Φαντάζομαι πόσα τσιγάρα έχει καπνίσει ο Γιάννης τέτοια ώρα. Και πόσα τηλέφωνα έχει πάρει και τον έχουν πάρει. Ελπίζω να μην ακούει και στα ραδιόφωνα τι γίνεται, πόσο μάλλον στα σάιτ, στα φόρουμ και στα... μπλογκς!
Ελπίζω να πάρει τη σωστή απόφαση, εγώ παρά τα όσα μου είπαν καμια... δεκαριά που με πήραν τηλέφωνο στην εφημερίδα και οι άλλοι δέκα που μου έστειλαν μέιλ με τη... λήξη του αγώνα, δεν πρόκειται να κάνω κάτι για να τον... επηρεάσω. Εγώ θα καταγράψω την απόφαση του, όπως και το αποτέλεσμα της. Καληνύχτα και καλή τύχη!

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2008

Υπομονή!

Καλημέρα σε όλους, ξέρω ότι έχουμε καθυστερήσει να ανανεώσουμε το "μπλογκ", αλλά πιστεύω ότι αξίζει ο κόπος! Μέχρι το βράδυ κοιτάξτε να περάσετε καλά, ασχοληθείτε με ό,τι σας αρέσει (ακόμη και με την απέναντι που πίνει καφέ με τη φίλη της), κοιμηθείτε το μεσημέρι μια ώρα και πιείτε έναν καλό καφέ το απόγευμα. Οκτώ και τέταρτο αρχίζει το ματς, δέκα και τέταρτο θα έχουμε να πούμε πολλά... Άντε έντεκα, γιατί έχουμε κι εφημερίδα!
Υ.Γ.: Τα σχόλια σας - όλοι μπορείτε να συμμετέχετε και να διαβάσετε των άλλων στα προηγούμενα μας σημειώματα - έχουν όλα μια "βάση" επιχειρηματολογίας. Τα πάντα όμως εξαρτώνται απ' το αποτέλεσμα. Αν, για παράδειγμα, ο Άρης κερδίσει σήμερα (και ποιος μου λέει εμένα ότι δεν μπορεί να το κάνει, αν πιάσει απόδοση π.χ. Εφές;), αυτόματα ο Χέρμπερτ γίνεται καλός προπονητής; Γιατί σύμφωνα με τις ψήφους σας στο "διπλανό" "γκάλοπ" αυτός φταίει περισσότερο. Αν κερδίσει τον ΠΑΟ την Κυριακή, στο Παλέ, που θα είναι η πρώτη ήττα του φέτος στην Ελλάδα, θα είναι καλός προπονητής; Ή η ομάδα θα έγινε ξαφνικά καλή και πάλι;
Υ.Γ.: Σύμφωνα με ανθρώπους του Ηρακλή, ο Ιωαννίδης τους προέτρεψε να τα βρουν με τον Άρη για το θέμα του Σοφοκλή. Και να πάρει ανάσα από εκεί το ταμείο τους. Άποψη μου: λάθος του Υφυπουργού. Σε τέτοιες περιπτώσεις ρωτάς για να ενημερωθείς, δεν προτρέπεις...

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2008

Το "αύριο" πιο δύσκολο απ' το "σήμερα"


Ποιος Χέρμπερτ; Απ' το βράδυ χθες ο Καναδός έχει το "πρώτο τραπέζι" στα σχόλια όλων. Όχι άδικα. Φαίνεται ότι κάτι δεν πάει καλά μέσα στα αποδυτήρια. Έχουμε γράψει - πρώτοι (...) - ότι ο ένας διαμαρτύρεται συνεχώς στους διαιτητές, ο άλλος έχει το μυαλό του στο... ΝΒΑ (ποιο μυαλό;), ο τρίτος είναι πολύ χαμηλών τόνων και ότι οι Έλληνες δεν "νιώθουν" πολύ καλά. Εμείς δεν έχουμε σκοπό όμως να "τινάξουμε στον αέρα" την προσπάθεια, θα κάνουμε όμως κριτική μπασκετική και θα τη μοιραζόμαστε μαζί σας, κι εσείς μαζί μας. Κι όλα μαζί τα σχόλια θα "φτάνουν" εκεί που πρέπει και ελπίζουμε ότι κάτι θα αλλάξει...

Πάμε στο προκείμενο - να φύγει ο Χέρμπερτ. Ε, και; Βγήκες τρίτος. Μήπως μπορείς παραπάνω; Απέδειξε το και με αυτόν τον προπονητή, εσύ ο παίκτης. Προπονητής δεν υπήρξα ποτέ (μόνο μία φορά σε έναν εργασιακού πρωταθλήματος αγώνα κι αυτή "κουτσουρεμένη"), παίκτης σε ερασιτεχνικά γήπεδα ναι (στέναξαν τα καλάθια ή μάλλον τα... στεφάνια). Πώς μπορεί ένας παίκτης να μην παίζει σύμφωνα με τις δυνατότητες του; Όσο "στόκος" (σικ) κι αν είναι ο κάθε προπονητής. Δηλαδή, παράδειγμα:

- πώς γίνεται να είσαι παίκτης Ευρωλίγκα και να μην κάνεις "μπλοκ άουτ" στον... Σίμτσακ. Θεμελιώδης αρχή στην άμυνα, ο Μάσεϊ και οι άλλοι μάλλον την ξέχασαν.

- πώς γίνεται να βάζεις καλάθι και μέχρι να γυρίσεις, κοιτάζοντας δεξιά κι αριστερά, να δέχεσαι αιφνιδιασμό. Άλλη θεμελιώδης αρχή.

- πώς γίνεται ένας παίκτης να σου "βάζει" 23 πόντους σε 29 λεπτά συμμετοχής - ο Κυρίτσης - κι εσύ να έχεις μια απ' τις καλύτερες (...) περιφερειακές άμυνες και πήρες κι έναν παίκτη για να σου δώσει ενέργεια στην άμυνα.

Δεν θέλουν προπονητή όλα αυτά, αλλά πάμε και στα του προπονητή...

- πώς γίνεται να έχει παραγκωνίσει έναν παίκτη όπως ο Ηλιάδης

- πώς γίνεται να μην παίζει ένας παίκτης που λέγεται Μπόισα και που είναι πιο "ευρωπαϊκό" το παιχνίδι του απ' του Τέρι, που έχει μεν δυνατότητες, αλλά τις ψάχνουμε να τις δούμε...

- πώς γίνεται οι παίκτες να έχουν ένα απλανές βλέμμα, μια απάθεια, μια έλλειψη ομοιογένειας, να μη δίνουν ο ένας το χέρι στον άλλο (πολύ σημαντικό αυτό στο μπάσκετ), να φαίνεται ότι παίζει ο καθένας για την πάρτη του.

Αυτά, και άλλα τεχνικά, που ξέρετε ότι δεν μας αρέσει να "τα πιάνουμε" (ίσως απ' το καλοκαίρι που θα πάμε στη σχολή προπονητών!), είναι όντως θέμα προπονητή. Οι πέντε συνεχείς ήττες είναι (και) θέμα προπονητή.

Σκέφτηκε κανείς όμως το βράδυ της Κυριακής την "επόμενη μέρα" του Άρη; Ακούσατε τις δηλώσεις Τζεβελέκη; Τι θα γίνει με την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου; Ο Άρης θα βγει, όπως όλα δείχνουν, και πάλι τρίτος. Πάλι στην Ευρωλίγκα. Και τι γίνεται το καλοκαίρι; Το σκεφτήκατε; Πού θα βρεθούν τα λεφτά για να κάνεις κάτι καλύτερο απ' ότι φέτος; Πώς θα κρατήσεις τον Μάσεϊ; Ποιος παίκτες θα πάρεις και με τι; Με χίλια Διαρκείας; Με πέντε χορηγούς; Με αυτά τα δεδομένα ποιον προπονητή περιμένεις να πάρεις; Τον Σκαριόλο; Με τι μπάτζετ; Με δύο εκατομμύρια, άντε τρία; Θα τα πούμε και το απόγευμα...

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2008

Everybody has one!


Καλημέρα σε όλους!


Η δημιουργία ενός "μπλογκ" (...) για το μπάσκετ δίνει τη δυνατότητα σε όλους μας για να καταθέτουμε σκέψεις και απόψεις. Αυτό σκέφτηκα να κάνω κι εγώ και να μπορέσω έτσι να μοιραστώ τις απόψεις μου μαζί σας. Όπως γίνεται και στην εφημερίδα, έτσι κι εδώ...

Δε σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνούμε σε όλα, φίλοι μου. Δε σημαίνει ότι όλα πρέπει να είναι "άσπρα" και για μένα και για εσάς.

Ένας φίλος σχολιάζει τον "κουτρουβάλα" και λέει ότι έδωσε 5 ασίστ και άλλες τόσες σε συμπαίκτες του που αστόχησαν. Έχω μια συγκεκριμένη άποψη για τον παίκτη Ουάσιγκτον. Εσείς έχετε τη δική σας. Στο τέλος θα κριθεί ο παίκτης, η ομάδα, ο προπονητής, η διοίκηση. Εκ του αποτελέσματος. Γιατί να παραθέσδω ένα σωρό επιχειρήματα για να "πείσω" όποιον έχει άλλη άποψη; Δεν θα γίνει, στην Ελλάδα ζούμε, ξέρουμε πως αλλάζει κάποιος άποψη. Και στόχος μου δεν είναι αυτός. Δεν είναι να σας αλλάξω την άποψη για τα θέματα του μπάσκετ. Όσο συμφωνούμε, είναι καλό. Αν διαφωνούμε, είναι καλύτερο. Γιατί έτσι σκέφτεσαι και την άλλη πλευρά, λες "μήπως είναι έτσι, να το ξαναδώ;". Ένας άλλος αναφέρεται στο θέμα Ράιτ σε σχέση με το σχόλιο μου για την προσωπικότητα των παικτών και του προπονητή. Δεν καταλαβαίνω τη σχέση - το θέμα Ράιτ αποτελούσε μια είδηση την οποία σχολιάσαμε τότε και τελείωσε εκεί. Η προσωπικότητα του προπονητή και των παικτών κρίνεται καθημερινά, απ' τους αγώνες, απ' τις προπονήσεις, απ' τις δηλώσεις, απ' τα πάντα (καλώς ή κακώς). Αυτά για τώρα, τα υπόλοιπα το βράδυ, μετά το ματς με την ΑΕΚ... Καλημέρα και πάλι!

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2008

Η αυτοκριτική του Χέρμπερτ


"Δεν μου αρέσει ο τρόπος που παίζουμε εδώ κι έναν μήνα" είπε ο "Γκόρντι". Τι να πει κανείς γι' αυτή τη δήλωση του προπονητή; Να πει ότι άρχισε την αυτοκριτική; Μάλλον. Να πει ότι κατάλαβε ότι κακώς έφυγε ο Καστλ, που μετά τον Δεκέμβριο άρχισε να θυμίζει τον καλό Καστλ; Δύσκολα. Να πει ότι φταίει για όλα η... διαιτησία; Ευτυχώς, δεν το έκανε αυτό. Να πει ότι φταίει ότι η νέα επιλογή στη θέση του παππού Τερέλ "ακόμη ψάχνει τα πατήματα της" (όπως πολλοί γράφετε στις απόψεις σας);
Ο Γκόρντον θα πρέπει να μας πει τι γίνεται και η ομάδα "κολλάει" σε μια ζώνη, όπως έγινε και με την Ούλκερ, όπως έγινε και με τις άλλες ομάδες, με τη Μακάμπι, με τον Ολυμπιακό. Εδώ παρένθεση: προσέξτε, βέβαια, ποιες ομάδες αναφέρω. Όχι τον Ιωνικό Λαμίας του Μπάνε-ποτέ-δεν-πρόκειται-να-μαθω-άρα-και-να-διδάξω-αμυνα-Πρέλεβιτς; Μακάμπι και Ολυμπιακό. Ναι, και Ούλκερ, η οποία εμένα - προσωπικώς - ποτέ δεν μου άρεσε ως ομάδα. Πες μας, λοιπόν, βρε Γκόρντι, που τόσο σε στηρίξαμε και θα σε στηρίξουμε (γιατί είσαι προπονητής του Άρη, όπως στηρίζουμε κάθε "θεσμό" σε κάθε ομάδα - πολύ παλιομοδίτικο αυτό,ε;), πώς γίνεται να έχεις έναν καλό σουτέρ και αυτός να κάνει 6 τρίποντα σε όλον τον αγώνα, μαρκαρισμένα τα 4? Ας αφήσουμε τα προπονητικά, ο Άρης θέλει το "κλικ" για να κάνει το κάτι παραπάνω, και πέρσι το ήθελε και δεν το βρήκε, και φέτος αυτό ψάχνει. Δεν ξέρω αν μπορεί να το δώσει αυτό το "κλικ" ο προπονητής ή η προσωπικότητα των παικτών, αλλά είναι φανερό ότι μέχρι στιγμής κανείς απ' τους δύο δεν μπορεί. Δεν μπορεί παραπάνω, γιατί μέχρι τώρα με όσα έχουν κάνει, είναι για εμάς πετυχημένοι. Με αυτό το μπάτζετ και με 1200 διαρκείας, μια χαρά είναι και να λέμε και "ευχαριστώ". Έτσι, γιατί το νόμισμα έχει δύο όψεις. Και την κριτική γιατί θέλουμε τις ομάδες να κερδίζουν πάντα, και τη ρεαλιστική που λέει ότι "κι εδώ που είμαστε, μπράβο". Εσείς με ποια είστε;
* Λεζάντα: Το χέρι της Ορθούλας και το βλέμμα του Δρόσου...

Πισωγύρισμα

Μέσος όρος πόντων της Φενέρ μέχρι χθες. Το όλον: 77.6. Με τον Άρη, εκτός έδρας και με δύο νέους Αμερικανούς, το όλον: 96! Θέλετε κι άλλα για το ματς; Ο Άρης παίζει χωρίς οργανωτή. Ο ένας είναι κουτρουβάλας, απ' τους λίγους, ο άλλος δεν μπορεί να απειλήσει επιθετικά. "Φαγώθηκε" μάλιστα να μαλώνει με τον Σόλομον πιστεύοντας ίσως ότι έτσι θα τον εκνευρίσει. Ξέχασε ότι ο άλλος είναι πιο τρελός απ' αυτόν. Κι αν τα προηγούμενα χρόνια του "βγήκε" χθες ο Σόλομον τον κέρδισε για τα καλά. Μια δύο φορές έκανε τα γνωστά του "Σολομονικά", κάτι τρίποντα στον αιφνιδιασμό. Κατά τ' άλλα, έδειξε ότι είναι παικταράς. Άσχετα κι αν ο φακός "έπιασε" τον άλλον να τον χτυπάει δύο -τρεις φορές. Χτύπησε κι αυτός, αλλά αυτός κέρδισε κιόλας.
Αλλά ο Άρης τέτοια "ακινησία" στη ζώνη; Δεν το περίμενα... Ειλικρινά, ότι ότι έχω τους Αμερικανούς σε υπόληψη σε παιχνίδι υπομονής. Είδατε τι κάνει ο Μάσεϊ και ο Ντάριους όταν "σφίγγουν οι πισινοί". Πάρ'τη μπάλα και τρέχα. Έτσι δεν κερδίζονται τα ματς στην Ευρώπη. Κι έχασες απ' την ομάδα που περίμενες να κάνεις δύο νίκες. Και πάνε οι αρκετές ελπίδες για την πρόκριση, όπως και πέρσι. Και σου έμειναν οι λίγες, για να παλέψεις μέσα στο Βίλνιους. Αλλά εκεί με τέτοια άμυνα θα "φας" 116 και όχι 96. Άκου 96, 70 στο 30΄! Σε έβαλε ο Σαβάζ μέσα στο καλάθι κι ο Πρελτζτς. Όχι ότι έχεις κανέναν σέντερ "φόβητρο", αλλά κι ο Αγαδάκος πέντε λεπτουδάκια τα "είχε" με το Τουρκικό "βόδι".
* Τι είπε ο Τζεβελέκης; Ότι θα μείνει και του χρόνου ο Χέρμπερτ; Δεν το άκουσα...
* Και τι άλλο είπε; Ότι μόνος του θα σηκώσει το βάρος της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου; Οι άλλοι, που το παίζουν "Αρειανάρες", τι θα κάνουν;
* Τι είπε, πάλι στο "Μετρόπολις", ο Γαλατσόπουλος; Ότι περιμένει τους "επώνυμους" για να τους ενημερώσει για τις μετοχές του Πανελούδη; Θα περιμένεις πολύ, Βαγγέλη μας...
* Ο Μπάμπης γνωρίζει ότι προορίζεται για πρόεδρος του Γ.Σ. Ηρακλής; Κι αν δεν το γνωρίζει, να ρωτήσει τον Σαρηκεχαγιά... Που θέλει τον Ρέμμο. Τι μπέρδεμα... Φήμες, μη "τσιμπάτε" αμέσως, γιατί υπάρχει κι ο Τσουρέκας, κι ο Παναγόπουλος.
* Και γιατί να μην πάει ο Ίμπο στο Παλέ, δηλαδή; Τι είμαστε; Χαχόλοι; Ή μήπως... ποδοσφαιρικοί; Καλό, ε;
* Κάποιος να πει στον Κόκε να ξεκουμπώσει τον γιακά. Έσκασε μεσ' το καμίνι...
* Οι ωραίες παρουσίες στο Παλέ έψαχναν τον Βαλεντίνο τους. Κάποιες τον έβλεπαν να παίζει κιόλας. "Τι κούκλος". Πού να ξέρατε...
* Κι αν χάσει και με την ΑΕΚ τι γίνεται; Ταπούτο έχει...
* Μία και δέκα τα ξημερώματα, καταλάβατε τι τραβάμε οι δημοσιογράφοι. Κάποιοι, δηλαδή...

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2008

Παιδιά, σήμερα κι αύριο... απεργία!

Απεργία όλη η Ελλάδα. Κι εμείς μαζί, οι δημοσιογράφοι, οι αλήτες και οι ρουφιάνοι μαζί. Οι υπεύθυνοι για όλα τα κακά του ελληνικού αθλητισμού. Παιδιά, την Πέμπτη θα έχουμε πολλά να πούμε αμέσως μετά τον αγώνα του Άρη με την Ούλκερ. Σήμερα, Τρίτη βράδυ γράφω, είναι "πεσμένα τα πράγματα". Όλη η Θεσσαλονίκη ασχολείται με τον Γεωργιάδη. Ο Tύπος είναι "επικίνδυνος", μόνο αυτό έχω να πω. Και το λέω μετά τη φωτογραφία που μου έστειλε κάποιος Αρειανός με το βλέμμα του μετά το χτύπημα στον Καράμπελα. Στο... τρίτο λεπτό; Έλεος! Στο... τρίτο λεπτό; Και το θέμα είναι ότι ελάχιστα τον έχω γνωρίσει, τον έχω καλέσει σε εκδήλωση, όπου μάλιστα βραβεύθηκε κιόλας και παρά το ότι πάντα τον θεωρούσα "παράξενο", δεν μου έδωσε τέτοια εντύπωση. Τι να πω, κρίμα.
Οπότε ποιο μπάσκετ χθες και σήμερα. Τι να πούμε; Για τον Μουζάκη που έπαιξε σε αγώνα της ΕΣΚΑ - ερασιτεχνικό Αθηνών, για εκεί είναι άλλωστε - και έδωσε... τρεις τεχνικές ποινές! Τι να πούμε; Κι άλλα;
Όσο για την ανακοίνωση της ΚΑΕ Άρης, είναι θετική, αλλά αυτά δε λύνονται με μια ανακοίνωση. Αν έχουν πάρει και πέντε τηλέφωνα τον Συμεωνίδη, πάω πάσο. Στείλτε στα σχόλια για να κάνουμε διάλογο. Από... Πέμπτη όμως, αύριο Τετάρτη το βλέπω δύσκολο να ανοίξω κομπιούτερ. Για να μην ξεχνάμε και τα αληθινά προβλήματα της ζωής μας - βλέπε ασφαλιστικό, π.χ. - και όχι αν ο Ουάσιγκτον είναι κουτρουβάλας. Που... είναι! Καλό βράδυ...

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2008

"Nα ποιος είναι ο... Ολυμπιακός"


Λίγα λεπτά πέρασαν απ' την ήττα του Άρη απ' τον Ολυμπιακό, για το πρωτάθλημα. Χτυπά το τηλέφωνο στο "Μ" και λέει ένας αναγνώστης: "να ποιος είναι ο Ολυμπιακός, ρε Κώστα. Μια ο Βάλνερ, μετά ο Μπερτέ, μετά ο Μουζάκης. Μα δε μπορούν να κερδίσουν αλλιώς αυτοί;".
Τι να απαντήσεις, πλην της σύμφωνης γνώμης; Να γράψεις; Γράφεις. Και τι έγινε; Έγινες "γραφικός" ή "μακεδονομάχος". Λένε μετά οι συνάδελφοι ή οι αναγνώστες απ' την Αθήνα: "αντί να ασχολείστε με την ομάδα σας ή με τα προβλήματα σας, ασχολείστε με εμάς". Καλά, έγινε. Δεν θα ασχοληθούμε με τον Ολυμπιακό. Είναι μια μεγάλη ομάδα, πάει και τελείωσε. Ο Άρης τι είναι; Ο ΠΑΟΚ τι είναι; Ακόμη κι ο Απόλλων για τους φιλάθλους του μεγάλος είναι. Μέγιστος...
Κι έρχεται το χθεσινό ματς και τι βλέπεις; Πέντε τεχνικές ποινές. Εντάξει, κι έναν κακό Άρη στο πρώτο ημίχρονο, που μετά κάνει ένα φοβερό σερί και μπαίνει μέσα στο ματς και πάλι. Κι εκεί τι γίνεται; Με διαφορά στους 8 πόντους (48-40, νομίζω) διπλή τεχνική ποινή. Και μετά, στο 4ο δεκάλεπτο, με διαφορά 11 πόντους, αφού οι Αρειανοί εκνευρίστηκαν και έκαναν τραγικές επιλογές (πάλι ο άλλος κουτρουβάλες έκανε), πάλι διπλή... τεχνική ποινή, μετά από εμφανέστατο επιθετικό φάουλ! Έλεος...
Τι να πεις; Να πεις να αποχωρήσει η ομάδα; Να την πάρει και να φύγει; Και μετά να τιμωρηθεί με αφαίρεση βαθμών και να χάσει και αυτό που κερδίζει με τον ιδρώτα της, με τα λεφτά της διοίκησης και το πάθος του κόσμου της; Αξίζει τον κόπο όμως όλο αυτό; Αξίζει τον κόπο να παλεύεις για να κάνεις τι; Να βλέπεις να σε μηδενίζουν επειδή η ΕΠΟ έβγαλε κανονικά δελτίο στον παίκτη; Να βλέπεις τον άλλο να κάνει τάκλιν στη μπάλα (εντάξει, αυτό σηκώνει συζήτηση, αλλά είμαστε... μπασκετικό blog) και να δίνει φουλ πέναλτι; Αξίζει τον κόπο;
* Τι έγινε, τελικά; Θα φύγει ο Γιαννάκης απ' την Εθνική;
* Ο Μουζάκης να σφυρίξει και τον αγώνα ΑΕΚ-Άρη που έρχεται, την Κυριακή. Γιατί; Αφού στην Ελλάδα δεν υπάρχουν κανονισμοί...
* Ομάδα Ευρωλίγκα είσαι - δεν νοείται να είσαι 55-55 και μετά να γίνεται 80-55. Κι ας εκνευρίστηκες, κι ας σε "σφάξανε", κι ας σε αδικήσανε. Δε νοείται...
* Τα λέμε και αύριο, ή μάλλον σήμερα το μεσημέρι. Α, και συγνώμη που δύο μέρες ξεκουραστήκαμε λίγο απ' το κομπιούτερ.
ΛΕΖΑΝΤΑ: "Έργο τέχνης" στο Σ.Ε.Φ. (σ.σ. η εικόνα είναι ένα απίστευτο "κολάζ" όλων των προσωπικοτήτων του πλανήτη, απ' την αρχαιότητα ως τώρα! Απίστευτη, αξίζει να δείτε ένα προς ένα όλα τα πρόσωπα...)

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2008

Με το χέρι απλωμένο




Διάβασα με προσοχή τις δηλώσεις του προέδρου της ΚΑΕ ΠΑΟΚ, Βαγγέλη Γαλατσόπουλου και μετά, όλοως τυχαίως, σήμερα το πρωί, έλαβα ένα μέιλ από έναν φίλο, προφανώς Αρειανό.


Δεν θα το δημοσιεύσω, αλλά θα γενικεύσω την επιχειρηματολογία του σχετικά με τις απαιτήσεις του ΠΑΟΚ απ' την Πολιτεία.


Εγώ λέω ότι δεν είναι μόνο ο ΠΑΟΚ. Λέω ότι όλες οι ομάδες έχουν συνηθίσει να ζητούν. Όχι ότι δεν έχουν προσφέρει - το παράδειγμα του Δαμιανίδη με τις σημαίες του Δήμου Θεσσαλονίκης στο Σαρλερουά είναι τρανταχτό!


Πώς όμως νομιμοποιείται μια ανώνυμος εταιρία, κύριε Γαλατσόπουλε και λοιποί παράγοντες των ομάδων μας, να ζητάει απ' την Πολιτεία συνέχεια να δίνει; Παραγοντιλίκι με απλωμένο το χέρι συνέχεια, δε γίνεται. Όποιος δεν μπορεί να τα φέρει "βόλτα", ακόμη και για τα καθημερινά έξοδα, θα πρέπει να βρει λύση. Αν είναι να τρέχουμε κάθε μέρα στα Υπουργεία, στον ΕΣΑΚΕ και στην ΕΟΚ για να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τις δικές μας, τότε καλύτερα ας "το κλείσουμε το μαγαζί". Επειδή όμως είναι πολύ μεγάλη η "συζήτηση", ας την αφήσουμε για κάποια... άλλη φορά! Γιατί η "αλυσίδα" είναι μεγάλη και έχει πολλούς κρίκους. Οπότε καλύτερα να πάμε στα γήπεδα αύριο και μεθαύριο, να δούμε μπασκετικά ματσάκια και να μείνουμε με την ελπίδα ότι κάτι επιτέλους θα αλλάξει στο ελληνικό μπάσκετ! Καλό, ε;


* Το βράδυ έχουμε νέο ραντεβού...


Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2008

Τι είναι το... streetball;


Μία κίνηση έπρεπε να κάνει ο Χέρμπερτ με τον Ολυμπιακό και δεν την έκανε. Να βάλει και πάλι μέσα τον Καλαϊτζή, έστω και για τρία λεπτά, στο τρίτο δεκάλεπτο και να βγάλει τον "κουτρουβάλα". Το ξαναείδα το ματς, τα ξημερώματα σήμερα, απ' το "καλωδιακό" της ΕΡΤ. Ένα τρίλεπτο ήταν αρκετό για να ηρεμήσει λίγο η ομάδα, κι ας παραπονιέται ο Ντάριους για τα φάουλ. Ποια φάουλ, βρε Ντάριους, που έπαιρνες τη μπάλα και πήγαινες "ντουγουρού" (μια απ' τις καλύτερες λέξεις στην αθλητικογραφία) στο καλάθι;

Έλαβα καμιά δεκαριά μέιλς απ' το πρωί (η στήλη γράφεται στις 10.27!) και οι περισσότεροι τα "ρίχνουν" πάλι στον προπονητή. Κι άντε, αυτός ήθελε να κρατήσει μέσα την επιλογή του (και της διοίκησης), οι άλλοι πίσω του ένα σκούντημα δεν μπορούσαν;

Πάμε τώρα και σε κάποιες ερωτήσεις, που ίσως να είναι και ρητορικές...

* Ο Ντάριους ξέρει ότι στην Ευρώπη ελάχιστοι ξέρουν τι είναι το... streetball;

* Ο Μάσεϊ κάνει "κοιλιά" ή μου φαίνεται; Γι' αυτό και συνέχεια είναι στη μουρμούρα με τους διαιτητές;

* Ο Μανουσέλης θα γράφει ακόμη τις "παγίδες" στο "Φίλαθλο";

* Καιρός δεν είναι να έρθει προς τα επάνω ο Σφαιρόπουλος;

* Πόσο σίγουροι είστε ότι θα φύγει ο Γιαννάκης απ' την Εθνική; Εγώ είμαι αρκετά...

* Πόσες εφημερίδες της Θεσσαλονίκης είχαν χθες απεσταλμένο στο Σ.Ε.Φ.;

* Φίλε, όταν βγάζεις ανακοινώσεις, φρόντισε να είναι σωστές, συντακτικά και ορθογραφικά και μετά εμείς εδώ είμαστε!

* Πώς γίνεται ο Μουζάκης να σφυρίζει Άρη και Κύπελλο και πρωτάθλημα, με... Ολυμπιακό; Οι άλλοι διαιτητές είναι άχρηστοι, μάλλον...

* Ο Ντέρικ Άλεν που παίζει στη Γερμανία είναι καλός παίκτης;

* Γιατί δεν έκανε φάουλ στην τελευταία επίθεση ο Χέρμπερτ, ώστε να έχει την μπάλα ο Άρης και να έχει την τύχη του ματς δική του; Δεν είναι Σέρβος, είπατε;

* Περισσότερα το απόγευμα (ίσως!).


Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2008

"Δώρο" στον... Γιαννάκη


Δεν χρειαζόταν να κινητοποιηθεί η ΚΑΕ Άρης για να εκφραστούν τα παράπονα της για τη διαιτησία του ημιτελικού με τον Ολυμπιακό. Τα είδαμε και μόνοι μας. Και τα λάθη των διαιτητών υπέρ του Ολυμπιακού οδήγησαν και στα λάθη των παικτών του Άρη. Λογικό είναι αυτό, ο παίκτης εκνευρίζεται και κάνει λάθος επιλογές.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Άρης υπέστη ήττα λόγω των διαιτητών σε μεγάλο ποσοστό, και λόγω των δικών του λαθών. Βιάστηκε, αλλά παράλληλα είδε τις σφυρίχτρες να "σπρώχνουν" την γηπεδούχο ομάδα, κάνοντας ένα ωραίο "δώρο" στον νέο τεχνικό των γηπεδούχων. Τον Παναγιώτη Γιαννάκη που στο δεύτερο ημίχρονο λογικό ήταν να δώσει εντολή για πίεση. Κι ενώ ο Άρης δεν έπαιρνε τα φάουλ που έπαιρνε ο Ολυμπιακός στις δικές του επιθέσεις. Και όλα αυτά μαζί έφεραν και τον "τρεχαλατζή" Ουάσιγκτον να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. Όχι τόσο οι λάθος του πάσες, αλλά για τη βιασύνη του να "σπρώχνει" την ομάδα του μπροστά, ενώ θα έπρεπε, όπως έκανε ο Καλαϊτζής στο πρώτο, να πάει σε επιθέσεις των 20 δευτερολέπτων. Σιγά - σιγά έπρεπε να πάει ο Άρης και να περάσει η μπάλα μέσα. Να "κλείνουν" οι δύο και οι τρεις παίκτες του Ολυμπιακού στον Μάσεϊ ή στον Μπόισα, ή στον Μότολα, και να δίνουν τη μπάλα έξω στον "ελεύθερο" Ράιτ ή Τσαλδάρη. Τόσο απλό είναι το μπάσκετ, εμείς θα το πούμε;
Αφήστε τα δικά σας σχόλια, εμείς πιστεύουμε, ταπεινά και υποκειμενικά, ότι ο Άρης έχασε λόγω της διαιτησίας και των δικών του λαθών... Στις λεπτομέρειες έχασε σύμφωνα με τον τηλεσχολιαστή, που όσο μείωνε ο Ολυμπιακός, τόσο ανέβαινε ο τόνος της φωνής. Και είναι και φίλος...
- ΛΕΖΑΝΤΑ: "Τα λουλούδια στην κυρία από εμένα". Αυτό κι αν είναι δώρο...

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2008

"Διπλό" μέσα στο Σ.Ε.Φ.;


Εκτός της κλήρωσης της Ευρωλίγκα (όπως φαίνεται απ' την ψηφοφορία μας οι επιλογές μας ήταν σχεδόν όπως "βγήκαν τα μπαλάκια", ούτε παραγγελία) υπάρχουν και οι τρέχουσες αγωνιστικές υποχρεώσεις. ΄
Σήμερα, Τετάρτη, υπάρχει ένας ημιτελικός Κυπέλλου Ελλάδας, όπου παίζουν Ολυμπιακός - Άρης. Πέραν της διαφωνίας μου με το σύστημα διεξαγωγής - αν είναι ποτέ δυνατόν σε έναν τόσο μεγάλο θεσμό να γίνονται "μονοί" ημιτελικοί! - είναι προφανές ότι η παρουσία Γιαννάκη δίνει ένα άλλο "χρώμα" στον αγώνα. Και αφαιρεί απ' τον Άρη το δικαίωμα της αισιοδοξίας για "διπλό" που είχε με τον Γκέρσον. Το είχαμε γράψει άλλωστε - ή εδώ ή στη "Στοά" του "Μετροσπορτ" - ότι θα έπρεπε να φύγει ο... Πίνι μετά τον ημιτελικό. Όλοι ξέρουμε τι σημαίνει αλλαγή προπονητή σε μια ομάδα, πόσω μάλλον σε έναν σύλλογο με τόσο μεγάλο μπάτζετ, άρα και απαιτήσεις. Και προπονητής νέος είναι ο Γιαννάκης, δεν είναι κανένας Λιθουανός. Άρα να περιμένετε πολύ "ξύλο", γιατί όσο να'ναι και οι παίκτες θα θέλουν να δείξουν ότι έφταιγε ο "Πινάκος" κι όχι οι ίδιοι για τις τελευταίες αδιάφορες εμφανίσεις τους. Ο Άρης τι πρέπει να κάνει; Τα γνωστά - να παίξει την άμυνα του, να πάρει τα ριμπάουντ και μπροστά να πιέσει τους περιφερειακούς του Ολυμπιακού για να κάνουν πολλά... φάουλ. Να "χτυπήσει" στον Γκριρ και στον Γουντς (αν παίξουν) και να τους αναγκάσει έτσι να σκέφτονται πολύ στην άμυνα για να είναι μπερδεμένοι στη δική τους επίθεση. Τα τεχνικά θέματα είναι άλλου δουλειά, εμείς μια πολύ γρήγορη άποψη εκφράζουμε με τα ελάχιστα που ξέρουμε. Μέσω αυτών που είδαμε. Σήμερα τα σπουδαία...
* Μετά το τέλος του αγώνα, τσεκάρετε το μπλογκ, θα έχουμε... αναλύσεις!
- ΛΕΖΑΝΤΑ: "Άσε μας, ρε... Συμεωνίδη" (για όσους δεν τον αναγνώρισαν, είναι ο μεγάλος τρελός Μπόμπι Νάιτ)

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008

Καλή κλήρωση, αλλά μέσα στο παρκέ


Όπως ψηφίσατε οι περισσότεροι στη διπλανή ψηφοφορία "ήρθε" η κλήρωση - ορισμός της Ευρωλίγκα για τον Άρη. Ταού, ομαδάρα που παίζει ωραίο μπάσκετ, αλλά όχι και στα σούπερ της (κι ας κέρδισε μέσα στη Μαδρίτη το Σάββατο, τη Ρεάλ!). Με καλό "άσο", με καλό "πεντάρι", με σούπερ "δυάρι". Τι άλλο θέλει; Έδρα που παίζει πάντα με 50% παραπάνω, την έχει κι αυτήν... Λάτιν μπάσκετ παίζει, με τέτοιους παίκτες που έχει...

Λιέτουβος. Χμμμ... Οι περισσότεροι την προτιμήσατε. Το θετικό είναι ότι ο Άρης την ξέρει. Κι αυτοί τον ξέρουν. Είναι καιρός να την κερδίσει κι εκεί...

Ούλκερ... Ο Ουίλι και οι υπόλοιποι έχουν "σκαμπανεβάσματα". Είναι θαύμα, κατ' εμέ, που αυτοί είναι στους "16". Με γενικές "ματιές", η κλήρωση είναι καλή, αλλά το τετριμμένο, δεν αλλάζει. Όλα θα κριθούν στο παρκέ! Τα λέμε και το απόγευμα, αφήστε τα σχόλια σας για την κλήρωση!
-Λεζάντα: "Λιθουανία, ξανα-ερχόμαστε!"

Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2008

For your eyes only!


Σήμερα, Σάββατο, λέμε να "φορτίσουμε τις μπαταρίες μας", μια που περιμένει "φουλ" πρόγραμμα από Δευτέρα. Ένα απλό ερώτημα θέτω, έτσι, για προβληματισμό. Αν ο "Δράκος" πήγαινε σε κάποια άλλη ομάδα, πλην ΠΑΟ και ΟΣΦΠ, θα ήταν τόσο εύκολη η "έγκριση" απ' την ΕΟΚ; Σημειώνουμε ότι μέχρι αυτή την ώρα δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα, όπως και ότι ήδη απολύθηκε ο Πίνι και ο... Ελληνιάδης. Και κάτι ακόμη - δε ξέρω τι γνώμη έχετε για τον "Σταύρακα"(προφανώς αρνητική επειδή είναι "βαμμένος" Ολυμπιακός και έχει κάνει τόσα και τόσα στα γήπεδα που θυμίζουν τον "λαικό ήρωα"), αλλά εγώ έναν τέτοιον μάνατζερ, θα τον ήθελα στην ομάδα μου... Κι ο νοών, νοείτω! Καλά να περάσετε...
* Λεζάντα: Πωλείται Πεζό, φουλ έξτρα, με μοντέρνους υαλοκαθαριστήρες...

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008

Τα γιουρούσια του Ντάριους!


Έχασε ο Άρης, χωρίς τον Τέρι, απ' τη Μακάμπι, χωρίς τον Βούισιτς... Δύσκολο ματς, αναμφίβολα, ωραίο για εμάς τους θεατές, όμορφο για τους παίκτες που έπαιξαν, δύσκολο και για τους προπονητές...


Ο Γκόρντον Χέρμπερτ το πάλεψε, αλλά πάλι πρωί - πρωί με το που ανοίγω τα μέιλ μου, να οι διαμρτυρίες, να πάλι τα "κοιμάται", να πάλι τα παράπονα... Τι να κάνει ο Καναδός, ο ήρεμος, πράγματι, προπονητής, όταν παίρνει ο άλλος τη μπάλα τρεις φορές στην παράταση και πάει "γιουρούσι" μέσα στους ψηλούς και χάνει το μπάσιμο; Στην Αριστοτέλους, όταν παίζαμε εκεί στα τσιμεντένια γήπεδα, εκεί που τώρα είναι πλακόστρωτο και είναι το τέρμα των λεωφορείων, κοροιδεύαμε όταν κάποιος έχανε ένα μπάσιμο, τόσο ξεφτίλα το θεωρούσαμε, εμείς στα 15 μας. Ο άλλος που έπαιζε στους Σπερς, μπήκε τρεις φορές μόνος και έχασε το εύκολο καλάθι. Ιδίως το πρώτο ήταν το πιο εύκολο μπάσιμο που έχω δει να χάνεται (είδα ένα κι απ' τον Σεκούντα την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά δεν ήταν μπάσιμο, ήταν άφημα της μπάλας από κάτω) τον τελευταίο χρόνο. Συν ότι δεν υπήρχε εντολή για κάτι τέτοιο - αυτό είναι "τσεκαρισμένο".

Αλλά απ' το ματς αυτό ο Άρης μόνο κερδισμένος μπορεί να βγει. Κατ' αρχήν μπορεί να μάθει απ' αυτά τα λάθη, να κοιτάξει να διορθώσει λίγο κάποια "πραγματάκια" μέσα στο παρκέ (π.χ. τον Μάσεϊ να σταματήσει να διαμαρτύρεται συνέχεια στους διαιτητές - ο Μόρις προχές έβαλε εύκολα δύο καλάθια έτσι σε αιφνιδιασμό), να δυναμώσει τα "μπλοκ άουτ" του στα ριμπάουντ και όλα θα είναι καλύτερα στη συνέχεια.

* Το απόγευμα θα πούμε περισσότερα, καλό μήνα!

ΛΕΖΑΝΤΑ: "Έλα ρε παικταρά μου"